Page image — the source of record
Machine transcription
۳۳۵
مغرور دو روزه عمر خویشی
چون آخر کارها جدائی است
با خلق مرا چه آشنائی است
دو بنده من که حرص و آزند
بر تو همه روز سرفرازند
با من چه برابری کنی تو
چون بندهٔ بنده منی تو
گریان شد ازین سخن سکندر
بفگند کلاه شاهی از سر
از خجلت خود نفیر میزد
سر بر کف پای پیر میزد
پیر از سر حال ره نمودش
کاندر همه وقت یار بودش
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.