Machine transcription
۳۱۷
کنی در حال لب خشکان نگا هی
خوش آن کز گرد ره سویت رسیدیم
بدیده گردی از کویت کشیدیم
بمسجد سجدهٔ شکرانه کردیم
چراغت را ز جان پروانه کردیم
بگرد روضهات گشتیم گستاخ
ولی چون پنجره سوراخ سوراخ
زدیم از ابر اشک چشم بیخواب
حریم آستان روضهات آب
گهی رفتیم ازان ساحت غباری
گهی چیدیم از و خاشاک و خاری
ازان نور سواد دیده دادیم
وزین بر ریش دل مرهم نهادیم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
