Machine transcription
۲۹۶
آن چو ابراهیم بنماید از ان ریحان و گل
این چو اسماعیل بکشاید ازین ماء معین
وله
پیوسته کند زلف تو نقاشی گلنار
همواره کند جعد تو فراشی نسرین
آرام جهانی بدو یاقوت روان بخش
آشوب روانی بد و باروت جهان بین
در غمزه اینست بلای دل مهجور
در خنده آن است شفای من مسکین
شد باغ پر از مشغله از ناله بلبل
شد راغ پر از مشعله از لاله زنگین
صدریکه بزرگ است بر صاحب عادل
چون
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
