Machine transcription
۲۸۵
چون زین جهان پر هوس ایمن نخواهد بود کس
می خورد باید هر نفس چندین نباید خورد غم
از دور آدم تا کنون دلها بسی گردید خون
اگه نشد یک کس که چون رفته ست در قسمت قلم
مرا ز دست برفت است سیم و زر جمله
ازان شده است مرا روی و موی من زرد و سم
باضطرار جدا مانده ام ز مسکن خویش
بود نتیجه غربت همه عذاب الیم
ز خاندان قدیمم من و تو خود دانی
که واجب است مراعات خاندان قدیم
ز روزگار عزیز تو آن طمع دارم
که داد من بستانی ز روزگار لئیم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
