Page 66

جلد اول ۵۰ مقدمه نگاهبان شرع اوست اهل کرامت اوست پیشوای علماء شرع خداوند تعالی است بلند کرد در است رایت علم را تا آنکه علمای دین الله تعالی زیر رایت او گردیدند روي ان صاحب الهداية بقى في تصنيف الكتاب ثلث عشرة سنة وكان صائماً في تلك المدة لا يفطر اصلا وكان يجهدان لا يطلع على صومه احد فاذا اتي خادمه بطعام يقول خله و رُح فاذا راح كان يطعمه احد الطلبة او غيرهم فكان ببركة زهده وورعه كتابه مباركا مقبولا بين العلماء (عناية) روایت کرده شده است که بدرستی صاحب کتاب هدایه باقی مانده بود در تصنیف کتاب هدایه سیزده سال و در همین مده سیزده داره بود که روزه را هرگز نخورده بود و با سعی و کوشش میکرد که آگاه نشود بر روزه داشتن او هیچ کسی پس وقتیکه خادم می آورد برای او طعامی را میگفت مر خادم را که بگذار طعام ما و بر و پس وقتیکه خادم میرفت از نزد او میخورانید ان طعام را یکی از طالبان یا غیر از طالبان پس ببرکت زاهدی و پارسائی او گردید کتاب او مبارک و قبول کرده شده میان علما