Page 509

جلد اول ۵۰۰ کتاب ادب القاضی ضامن نمیگیرند مدعی علیه که مسافر باشد مگر ضامن بمیداز ا تا برانم مجلس قاضی اذا ادعت المرأة الطلاق علی زوجها وطلبت من القاضی ان یضعها علی یدی عدل لتجیء بالشهود فالقاضی لايضعها على يدى عدل بمجرد الدعوى وان جات بشاهد واحد وطلبت من القاضی ان یضعها علی یدی عدل حتی تأتى بالشاهد الاخر ينظر ان كان الطلاق رجعيا لايحول بينهما وبين الزوج وانكان الطلاق بائنا فانقالت المراة شاهدى الاخر غایب وليس فى المصر كذالك الجواب لايحول بينهما وبين الزوج وان قال شاهدی الاخر فى المصران كان الشاهد الحاضر فاسقا فكذالك الجواب لايحول بينها وبين زوجها فاما اذا كان عدلا فالقاضي يمنع الزوج عن الدخول علیها استحسانا (عالمگیری) وقت یکه دعوی کرد زنی بر شوهر خود طلاق را وطلب کرد از قاضی که مرا بدست شخصی عادل بگذارد تا که بیاورم شاهدان خود را پس قاضی نگذارد او را بدست شخصی عادل بمحض این دعوی او واکر اور د انزن یک شاهد را وطلب کرد از قاضی که مرا بدست شخصی عادل بگذارد تا که بیاورم شاهد دیگر خود را نظر کند قاضی اگر آن طلاق که آنزن دعوی کرده آنرا طلاق رجعی بود قاضی حائل نگردد میان انزن وشوهر او یعنی او را بدست شخصی عادل نگذارد واکر آن طلاق طلاق باین بود باز نظر کند قاضی اکر گفت انزن که شاهد دیگرم غائبست و در شهر نیست پس همچنیست جوب انکه یعنی حائل نگردد میان انزن و شوهر او واکر گفت که شاهد دیگرم در شهرست باز نظر کند قاضی که اکر شاهد حاضر او فاسق بود پس همچنین حکم است یعنی قاضی حائل نکند میان انزن و شوهر او اما وقتیکه شاهد حاضر عادل بود پس منع کند قاضی شوهر اور ا از درامدن بر انزن یعنی هر دو را در یکجا نگذارد در استحسان واما اذا اقامت شاهدين شهدا على الطلاق البائن او على الثلاث يمنع الزوج من الله علیها والخلوة معها مادام مشغولا بتزكية الشهود وهذا استحسان ولا يخرجها