Page 338

جلد اول ۳۲۹ کتاب ادب القاضی قول محبوس (ردالمختار) پانزدهم اینکه قاضی حکم کند بشهادتی دادن پسر بخط پدر خود یعنی حکم نرح کرد قاضی بشهادتی دادن اوچیزی بسبب دیدن آن شاهد خط پدر خود را گفته است در سرت کا تھا ادب قضا صورت این مسئله نیست که وقتیکه مردی مرد پس یافت پسر او خط پدر خود را در شرعی و دانست بیقین که در خطی بن خط از پدر منت شاهدی بدهد بآن کاغذ شرعی زیرا که اگرآن خلیفه و نائب آن مرده است در تمامی چیز ها لیکن این قول ترک کرده شده است عمل بآن نمیود او فى قسامة بطل راشاء ونظاير اى قضو فيما فيه القامة بالقتل ونوح فایدة مسئله شانزدهم كذا فى شرح ادب القضاء ساما لبعض العلماء اذا كان بين المدعى عليه والقتيل عداوة ظاهرة ولا يعرف له عداوة على غير المدعى عليه وبين دخوله فى المحلة ووجود القتيل مدة قريبة فالقاضى يحلف الولى على دعواه فاذا حلف قضى له بالقصاص و هو خلاف السنة واجماع الصحابة بل فيه الدية والقسامة عندنا ( مرد المختار ( شانزدهم اینکه قاضی حکم کند در تامنیات یعنی قاضی حکم کند یقین قاتل در آن قتیلکه در ان قسامت باشد و صورت آن مسئله چنانچه در شرح کتاب ادب القضائ ذکر شده است آنست که گفته است آنر ابعضی علماء اگر بو د میان مدعی علیه و شخص کشته شده و شینی ظاهر و دانسته نمی شد شمشه و شنی ا غیر در عی علیه و میان در آمدن مدعی علیه ر محله بوه وتدن کشته شد درمان نزدیک پس قا ضا می کنند ولی کشته شده را بر دعوای اویس وقتیه سوگند خورد قاضی حکم کند قصاص کردن می علیه او لقول بعضی علما مخالفت ازان از حد بیث اهل و صحا به بلکه حکم درین صورت نزد علمه قسامت است یعنی سوگند و او می ها را ضرب لاهل محله بعید لارم میشود دست برایشان او بالتفريق بين الزوجين بشهادة المرضعه اى قضو لذلك دالتابل اى لانه قضاء لنفسه من وجه اما لو قضو بشهادة الابن لابيه اوبالعكن فایده اسئله مترو هم خلاف بين الصحابة ثم وقع الاجماع على بطلانه هند محمد الاينفد بناء على ان الاجماع