Page 326

جلد اول ۳۱۷ کتاب اب قاضی له ان لا يركبها ولكن يسوقها معه حتى يخرجها الى دار الاسلام ولو ركبها الحاجة نفسه او حمل امتعته عليها سقط حقه في الرد وجد دابة اخرى او لم يجد (عالمگیری) و در کتاب میگوید آورده است که مردی خرید چارپای را و غزا کرد بر ان چارپای پس یافت تسخیر را در ان چارپای عیبی را در دار حرب پس اگر فروشنده آن چارپای با او در ان لشکر بود دعوی کند با او و اگر فروشنده آن نبود با او در ان لشکر مشایه او را که سوار نشود بران چارپای لیکن ببرد آن چارپایرا با خود تا بیرون کند آن چارپای را بدار اسلام و اگر سوار شد بران چارپای بجهت حاجت خود یا بار کرد بران کالای خود را ساقط میشود حق اسنخریدار در رد کردن آن چارپای بر فروشنده ان خواه بیابد دابه دیگر را و یا نیابد فان اتى الامام واخبره فامره بالركوب فركب سقط حقه في الرد ولو اكرهه على الركوب فركب ولم ينقصها ركوبه فله الرد وان لم يكرهه الامام على الركوب ولكن قال اركبها وانت على ردك فركبها سقط حقه في الرد (عالمگیری) و اگر آن مرد آمد نزد پادشاه و خبر داد پادشاه را بحقیقت عیب آن چارپای پس پادشاه امر کرد او را بسوار شدن بران چارپای پس او سوار شد بر ان ساقط گردید حق او در رد کردن آن چارپای و اگر زور کرد پادشاه اورا بسوار شدن آن چارپای پس سوار شد انرا و نقصان نرسانید آن چارپای را سوار شدن او پس است میرا حق رد کردن آن چارپای و اگر زور نکرد پادشاه بر او برسوار شدن آن چارپای لیکن گفت که سوار شود بران و تو باقی هستی برحق رد کردن خود پس سوار شد بران چارپای ساقط شد حق او در رد کردن آن چارپای فان ارتفعا الى قاض بعد ذلك فردها للعيب على طريق الاجتهاد ما قال له الامير صرف ذلك ثم رفعت الى قاض اخر يرى ما صنع الاول خطاء فانه يمضى قضاء الاول (عالمگیری) پس اگر بردة آن خصم دعوی را بقاضی بعد از گفتن پادشاه خریدار را که سوار شود بران چارپای و ترارد کردن آن چارپای است پس ر د کرد قاضی آن چارپای را لسبب عیب بطریق اجتهاد بسبب انچزیکه پادشاه باو گفته بود از انکه حق رد کردن تراست بعدم فایده در بیان خریدن چارپای و غزا کردن بر ان پر عیبی را در چها برای