Page 247

جلد اول ۲۳۸ کتاب ادب القاضی فایده نوشته قاضی درباب نکاح ونسب این نوشته را بسوی تو و طلب نمود خبر دادن ترا بحکم من ای او فلان تا از من در خانه تا که سپرده شود با و از زمین انه پس عمل کن درین بابی که حجت کند بر تو خداوند تعالی مهر را بآنچه واجب کرده است از خط و بند قها بر تو و سپار این و خانه را که حد و دکرده شده است کاغد نوشته برای سعی فلان بن فلان که رسانند این نوشته منت بسوی این فقیه بان نوشته سوی قاضی کتابت قاضی اول است پس از زمین و خانه را بمدعی الکبند را از دست مدعی علیه اکر کچه از زمین و شهر دیگر غیر از ان شهر که مدعی علیه در انست پس آن قاضی که بسوی او نوشته شده بتبت اگر خصامی نوشته غیر مدعی علیه یا وکیل او را با مدعی بسوی قاضی که بنهرمین و خانه در انست نبود به قاضی تا بر نوشته آما ان قاضی میبند برای مدعی از زمین خانه بحضور مدعی علیه اگر خصامی و سته حکم کند بازی ان برای دی اس بی بر اسمان این سری با این اذا قال الرجل ان فلانة بنت فلان بن فلان ببلد كذا زوجتني وانها تجحد نكاحي ولا شهود على النكاح ههنا فانه يمكثنى الجمع بينهما وبين شهود فاكتب فى هذا كتابا فان القاضى يسمع شهادة شهوده ويكتب له وكذا لو ادعت امرأة انها امرأة فلان الغائب او ادعى انه عتاقة اوان مولاه وكذا الوادعي صبيان ان قال رجل ان فلان بن فلان الذى هو منكر نسي في مدينة ههنا انه تبني اناه ابنه اوانه توجه امى وانى قد ولت على فراشه ونسبت اليه فاقام على ذلك بينة فانه يكتب كذا وكذا لو ادعى رجل انه ابو فلان الغائب فاقام البيئة فطلب منه الكتاب فان اليقاضى لا يكتبه مروی رقاضی که بگوید یکه فلانه زن پسر فلان بوفلان که در فلانش هرست نفس خود ر بنکاح بن داده است بدرستی که ازبین منکر شهادت بنکاح من بر می گویش با انا من بنکاح با شران نیجاستند پس قدرت نیست با جمع کردن میان من شاهداين من اس نویس این این امر نشته بسوی قاضی دیرکه درانهر است پرن میکند قاضی بود کواهان او بگوید تا او بوی ان بگیر ان ای این ست اکر وعوی نمودن که من بن فلان روا اس به و جوی ک شخصت انه در راشد و د را که آن را اکر و شدی من بر دوست مال او رد فلان اند دست قفا است شهر دیگرو یا دعوی نمو بیری شخصی که با و عقد موالات کرده بود ه که شت که با او عقد موالات کرده بود مرده است مال او در فلاشه که در دیگر عبد الکریم عبد الله