Page 889

جلد چهارم ۸۸۰ كتاب الدعوى ابعد ازان نظر کرده شود که اگر ان صلح از اقرار مدعی علیه بود رجوع نماید مدعی بکنیزیکه دعوی کرده بوداا و بکنیزیکه تاوان داده است از قیمت آنولد و اگر آن صلح از انکار وسکوت مدعی علیه بود رجوع نماید بدیگری خود نه بچیزی دیگر پس اگر گذرانید گواهان را باثبات دعوی خود یا طلب کرد سوگند مدعی علیه را وارد منع آور د از سوگند کردن رجوع نماید بکنیزیکه دعوی کرده است آنرا وبکنیزیکه تاوان داده است آنرا از قیمت تولد و رجوع نکند بتاوان جماع درین هر این صورتها و اگر مدعی به مال نبود ولیکن دعوی کرده بود قصاصی را در نفس یا در غیر نفس پس صلح کرد با او بر کنیزی پس ولد حاصل کرد از او بعد از ان محق برده شد آن کنیز پس اگر آن صلح از اقرار مدعی علیه بود آن صلح باطل نمیشود بسبب حق بردنش ولیکن بنجا نماید بر مدعی علیه قیمت آن کنیز و با بکنیکه تاوان داده است از قیمت آنولد و رجوع نکند بتاوان جماع او واگا آن صلح از انکار یا سکوت مدعی علیه بود بعد از ان گذرانید گواه انرا بدعوای خود یا طلب کرد سوگند مده علیه را و او منع آور د از سوگند کردن پس او رجوع نماید بقیمت آن کنیز و بکنیزیکه تاوان داده است آنرا از قیمت آنولد پس اگر طلب کرد سوگند کردن را از او وسوگند کرد رجوع نکند باو یچیزی چنین است و شرح ادعى جارية في يد رجل فصالحه على جارية اخرى عن سكوت او انكار واستولد كل واحد منهما جاريته فاستحقت التي في يد المدعى فاخذها وعقرها وقيمة ولدها يرجع في دعواه ولا يرجع بقيمة الولد الا اذا اقام البيئة على حقه حينئذ يرجع بقيمة الجارية التي ادعاها وبقيمة الولدايضا وان استحقت التي استولدها المدعى عليه اخدم وعقرها وقيمة ولدها رجع المستولد يقيمة الجارية الآخر على المدى ولم يرجع يقيمة الولد كذا المحيط الرخسي الية شخصی دعوی نمود کنیز را که در دست مردی بود و صلح کرد با او بر کنیز دیگر از سکوت مدعی علیه یا از انکار او و هرکدام ایشان ولد حاصل کرد از کنیز خود پس بحق برده شد آن کنیزیکه در دست مدعی بود و گرفت مستحق آن کنیز را و تاوان جماع او و قیمت ولد او را درین صورت رجوع نماید مدعی در دعا بود