Page 847

کتاب دعوی ۸۳۸ ببینته ولدان يرجع بالثمن لايشترط حضرة المشترى لسماع هذه البينة فى بعض المشايخ وبه كان يفتى ظهير الدين المرغينانى (فصول عماد) بل اذاذكر شيئته وصفاته وذكر مقداره الثمن كفاه ثم اذا قبل بينة المشترى ورجع المشترى على البابع بالثمن بقضاء القاضي واراد البابع ان يرجع على بايعه بالثمن كان له ذلك كذافى الذخيرة (عالمگیری) ولو ابرا البائع المشترى عن الثمن او وهبه منه ثم استحق المبيع من يد المشترى لا يرجع على بايعة بشيئ وكذاكل بقية اثمان لا يرجع بعضهم على البعض كذا ذكر هذه المسالة فى فتاوى رشيد الدين (فصول عماد وعالمگيرى) اگر دعوی کرد خرنده بر فروشند که چیز خریده شده از من بحقداری برده شده و اراده کرد که رجوع کند بر فروشنده بپهای آن چه با یست او را اینکه بیان آن حقداری را کند بیان کند سبب آنرا بعد از ان وقتی که بیان آن حقدار یرا کرد و صحیح شد آن دعوی او و منکر شد فروشنده از فروختن بر خریده و نداست آن خرنده گواها نشرا بفر وختن قبول کرده میشود گواهان او بر خرند در است که رجوع کند بپهای آن تشرطیست حاضر بودن بال خریده شده از برای شنیدن گواهان نزد بعض مشایخ بر و با نیقول فتوی کرده امام ظہیر الدین مرغینانی تم بلکه اگر ذکر کرد علامات ترنگ و صفتهای آنرا و ذکر کرد مقدار بهای انرا کفایم او را بعد از ان وقتی که قبول کرده شد گواهان خرنده و رجوع کرد بر فروشنده خود بپهای آن بحکم قاضی و اراده کرد فروشنده که رجوع کند بر فروشنده خود بپهای آن مر فروشنه در است رجوع کردن چنین ذکر کرده شده است در کتاب ذخیره و اگر ابرا کرده بود فروشنده برای خرنده از بهای آن یانه الثمن بود بہای آنرا بخرند و بعد از ان بحق برده شد انچز فروخته شده از دست آن خرنده رجوع کند بر فروشنده بچیزی و همچنان باقی فروشنده کان رجوع نکنند بعضی بر بعضی دیگر خود همچنین ذکر کرد شستد این مسئله در فتاوای رشید الدین وَاذا استحق المبيع من يد المشترى وهو لم يؤد وادى بعض المبر على اداء الثمن الى الغيص الاول لا داء البا في البعد الثاني الجواز ان القاضي الاول لا يقضى ببينة