Page 743

کتاب الدعوی جلد چهارم اگر فروشنده فروخته بود کنیز را با یکی از ان دو ولد را پس بدر فروشنده دعوی کرد انسب هر دو ولد را و دروغ گوی کردند اور ا فروشنده و خرنده پس بقول امام محمد رح دعوای پدر او باطل است بقول امام ابو یوسف رح دعوای پد صحیح نشود در حق آن کنیز وام ولد میگردد مر پدر او را صحیح میشود دعوای پدر او در حق هر دو ولد از روی نسب صحیح نمیشود دعوای پدر او در هر دو ولد از روی آزاد بودن ایشان پس حکم نمیشود با زاد بودن آن ولد یکه فروخته شده بلکه آن ولد غلام خرنده میباشد و ولد یکه باقی مانده آزادی بقیمت که پدر بفروشنده بدهد و اگر راستگوی کرد پدر فروشنده را خرنده و دروغ گوی کرد اور افروشند پس آن کنیز ام ولد میگردد مر پدر او را بدون اختلاف و بر پدر او هست دادن قیمت آن کنیز برای پسر خود که فروشنده است ثابت میشود نسب هر دو ولد از پدر او بدون اختلاف و آزاد میگردد آن ولد یکه فروخته شده بدون دادن قیمت بی اختلاف اما آن ولد یکه باقی مانده پس او آزاد است بقیمت بر پدر نزد امام ابویوسف رح و لو ان البایع صدق والده فيما ادعى وكذبه المشترى يثبت نسب الولدين من ابى البايع في قول ابى يوسف وفى قول محمد رح ينبغي ان لا يثبت نسب الولدين والصحيح قول الكل ثم ان محمد رح ذكره في الكتاب حكم الولد في هذا الفصل ولم يذكر حكم الام قال اكثر مشائخنا رحمهم الله تعالى لا يضمن احدهما من الاب و الابن الصحيح شيئا بالاتفاق هكذا في المحيط (عالمگیری) و اگر در صورت مذکوره فروشنده راستگوی کرد پدر خود را و در دعوای او و دروغ گوی کرد اور ا خرمای میشود نسب هر دو ولد پدر فروشنده بقول امام ابویوسف رح و در قول امام محمد رح میشاید اینکه ثابت نشود نسب هروی ولداز پدر او صحیح آن است که بدستی عدم ثبوت نسب قول همہ علمای ماست رح و بعد ازان امام محمد او ذکر کرده در کتاب مبسوط حکم ولد را و ذکر نکرده کم ما در اورا گفته اند اکثر علمای ما رحمهم الله تعالی که ضامن دم نیشود هر کدام از پدر و پسر مر یکدیگر خود را بچیزی باتفاق علما همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیطی ار