Page 725

جلد چهارم ۷۱۶ کتاب الدعوی باشد ازو بشبه بعد از ان خریده باشد او را یا مالک شده باشد او را بسبب دیگر و اگر انداخت کنیزکی پارچه گوشتی را که ظاهر بشه اندام او یا بعضی اندام او سکر دد آن کنیز ام ولده مر آن مرد را و اگر ظاهر نشد بیچ چیزی از اندام او نیگرد د آن کنیز ام ولده مر او را گفته است امام ابو یوسف رح که اگر اقرار کرد آن مرد که بدرستی این کنیز من انداخته است پارچه گوشتی را که از من پیش این قول او اقرار است که آن کنیزام ولده است مر او را بچنین ذکر شده است در کتاب محیط و نوا قران امته قد ولدت منه او اسقطت منه سقطا مستبين الخلق ثم ولدت بعد ذلك لستة اشهر هو غائب او مريض فانه يثبت النسب منه ما لم ينفه فان نفاه ينتفى بمجرد نفيه عنه كذا في التتارخانية و اگر مردی اقرار کرد که بدرستی کنیز من زاد است از من ولد برا یا انداخته است از من پارچه گوشتی ر کا ظاہر بود اندام او بعد از ان ولد آورد آن کنیز از شش ماه و آن مرد غائب یا مریض بود پس بدرستی ثابت میشود نسب آن ولد از آن مرد تا که نفی نکند نسب ولد او را پس اگر نفی کرد نسب او ر انفی میشود نسب او بمجرد نفی کردتش نزد علماء ما رح همچنین ذکر کرده شدی است در کتاب مبسوط امة بين شریکین جاءت بولد فادعياه يثبت النسب منهما فلو ولدا لاخر لم يلزمها الا بدعوة وان ادعاه احدهما يلزمه ويضمن عنهما حصة شريكه من الام والولد وعند ابى حنيفة رحمة الله عليه لا كذا فى محيط السرخسی (عالمگیری) کنیزی در میان دو مرد شریک بود که کتبر آورد و لدہی را پس هر دوی ایشان دعوی کردند او را ثابت میشود نسب او انان ہر دو پس اگر دیگر بار ولد آورد آن کنیز لازم نمیشود آن هر دو را مگر لازم میشود که دعوی کنند آن ولد را واگر ولد دوم را دعوی کر دیکی از ان دو شریک لازم میشود او را آن ولد دوم وضامن میشود حصۀ شریک خود را از ان ام ولده و از پسرش نز دصاحبین ونز د امام ابو حنیفه ضامن