Page 711

جلد چهارم ۷۰۲ کتاب الدعوی الباب الثالث عشر في دعوى الوكالة والكفالة والحوالة باب سیزدهم ثابت است در دعوی وکالت وضامنی و حواله رجل من وکلاء فائد فایده وکیلی از وکیلهای دروازه قاضی دعوی کرد بر مردی که از طرف فلان غائب وکیل هستم و ورا بر این مرد دین است و مدعی علیه جواب گفت دیگر وکیل از وکیلهای دیگر جواب گفت جاب القاضی ادعى قبل القاضی على رجل انه وكيل من جهة فلان بن فلان الغائب باثبات حقوقه وديونه والغائب على هذا عشرة دراهم قرض مر به حتى يسلم إلى فلم يجب المدعى عليه لكن وكيل آخر من وكلاء باب القاضى لحضرة المدعى عليه اجاب وقال ان موكلى يقول ليس على هذا العشرة وليس له علم بهذه الوكالة فاقام الوكيل شاهدين على التوكيل وطلب الحكم من القاضى فقضى القاضي بثبوت وكالته والمدعى عليه ساكت لم يجب اصلا وتوكيل الوكيل من المدعى عليه ليس بثابت هل يصح هذا الحكم و هل يثبت التوكيل قبل لا وبه كان يفتى الامام ظهير الدين رحمة الله تعالى عليه وهى واقعة العامة فليحفظ كذا فى المحيط (عالمگيري) مردی از جمله وکیل های دروازه قاضی دعوی نمود نزد قاضی بر سر که باینکه وکیل هستم از طرف فلان جان پسر فلان ثابت کردن حقها و دینهای او بر مردم و مر آنغائب را بر این مرد ده درم قرض است امرکن او را که بسپر آنرا بمن پس جواب نگفت مدعی علیه ولیکن وکیل دیگر از جمله وکیلهای دروازه قاضی بحضور مدعیه جواب گفت باینکه بدرستی موکل من میگوید که نیست بر من این ده درم و نیست مراعلم باین وکيلی تو پس گذرانید انوکیل گواهانرا بوکیل بودن خود و طلب کرد حکم را از قاضی پس حکم کرد قاضی بثبوت وکالت او و مدعی علیه سکوت کننده بود هرگز جواب نگفت توکیلی آن وکیل دیگر از طرف مدعی علیه ثابت می داد اصحیح میشود انجکم قاضی وثابت میشوان وکیلی اویان گفته است بعض مشائخ که صحیح نمیشود آن حکم وثابت نمیشود آن وکیلی و برهمین قول فتوای امام ظهیرالدین حمته الله علیه