Page 704

جلد چهارم ۶۹۵ کتاب دعوی قدر خلف من التركة من جنس هذا الدين في يد الوارث ما به وفاء بالدين واقام بينة على ذلك لاشك ان هذا القدر يكفي لامر الوارث باحضار هذا المال حتى يشهد الشهود لحضرة المال ان هذا مال الميت ولو اكتفى بهذا القدر للقضاء على الوارث بالمال كان جائزا ( قاضيخان ) مردی دعوی کرد دینی را برمرده بحضور وارث او وگفت که بدرستی مرده گذاشته است ترکه از جنس همین دین در دست این وارث آنقدری که بآن وفا بآن دین است وگذرانید گواهانرا برین دعوای خود درین صورت شکی نیست که همین قدر کافی است برای امر کردن آن وارث بحاضر کردن آنمال تا که گواهی بدهند گواهان بحضور آن مال که این مال مرده است و اگر اکتفا کرده شد همین قدر برای حکم کردن بآن مال بآن وارث رواست (وھوجلی دین على الميت وعلى وفاء التركة بم لا بد من بيان التركة فلو كان عقارا لا بد من بيان حد وان ادعى اقرار الورثة بالوفاء لا يحتاج الى بيان للتركة والاصح انه يقبل بلا بيان الشركة وعليه الفتوى وان استوفى غريم الميت وبرهن على الوفاء وبين التركة ثم برهن غريم آخر لا يحتاج الى اثبات التركة والوفاء بلا خلاف اذا انكر الوارث دين الغريم الثاني قضاء الغريم الاول يشارك الثاني الاول فماقبضه كذا في الذخیرة علي مردی گواهان گذارنید بدینی برمرده و بوفا کردن ترکه بآن دین درین صورت ناچار می است از بیان کردن ترکه پس اگر متروکه زمین بود ناچاریست از بیان کردن حدود آن گرمدعی دعوی کرد اقرار کردن وارثا بوفا کردن ترکیه بین نیست بیان کرون ترکیه و صیح ترین است که تحقیق قبول کرده می شود بغیر از بیان کردن ترکیه بهمین قبول فتوی است و اگر طلب کرد صاحب دین مرده دین خود را و گذرانید گواهانرا به وفا کردن ترکه بدین و بیان کردترکه را پس دیگر صاحب دین مرده گذرانید گواهانرا محتاج