Page 619

جلد چهارم ۶۱۰ کتاب دعوی و اگر دعوی کرد ذو الید و خارج در گوشت بریان یا در ماهی بریان هر کدام آنها دعوی میکرد که تحقیق بریان کرده ام آنرا در ملک خود پس تحقیق حکم کرده میشود بآن گوشت برای مدعی زیرا که بریان شده بریان میشود یکمرتبه پس از دیگر و همچنین است حکم در کلام الله وقتی که گذرانید هر کدام ایشان شاهدان را که بدرستی این کلام الله دست نوشته ام آنرا پس بدرستیکه حکم کرده میشود بان کلام الله برای مدعی زیرا که نوشتن ازان چیز ها است که تکرار میشود در ان نوشته میشود پس محو کرده میشود پس باز نوشته میشود و لو ادعی ثوبا في يده رجل انه نسجه فاقام البينة والثاني وشهد له انه نسجه لم يشهد له انه له فانه لا يقضي للمدعی لان من النساج قد ينسج لغيره (قاضيخان) واگر دعوی کرد مردی جامه را که در دست مردی بود که بدرستی این جامه دست بافته ام آنرا پس گذرانید شاهدانرا و شاهدان شاهدی دادند که بدرستی او بافته آن جامه را و شاهدی ندادند که تحقیق اینجا مه مراور است پس بدرستی حکم کرده نمیشود بآن جامه برای مدعی زیرا که بعضی از بافندگان تحقیق میبافند جامه غیر خود را وكذا لو شهدوا في جبة انها بينته عنده او في امته انها ولدت عنده ولم يشهدوا انها له لا يقضي بها للمدعي وكذا لو شهد وا انها ابنة امته وكذا لو شهدوا علی ثوب انه غزل من قطن فلان لا يقضي به لفلان وكذا لو شهدوا ان هذه الحنطة حصدت من زرع في ارض فلان لا يكون لصاحب الارض ان ياخذ الحنطة هو الصحيح كذا لو شهد وا ان هذه الحنطة من زرع كان في ارض فلان او هذا التمر من نخل كان في ارض فلان او هذه الزبيب من كرم كان في ارض فلان لا يقضي به لفلان و لو اقر الذي في يديه بذلك يؤخذ با قراره ( قا ضیخان ) و همچنین