Page 580

جلد چهارم ۵۸۱ کتاب الدعوی با قرار البایع او بمعاینة القاضی فانه یسلم الدار الی الخارج ولا یکون لذی الید ان یحبس الدار حتی یستوفی ما نقد للبایع وان لم یثبت نقدة محمدبها الثمن با قرار البایع او بالمعاینة فان القاضی لا یسلم الدار الی الخارج حتی یستوفی الثمن وان ثبت نقد احتکا عند القاضی اما با قرار البایع او بالمعاينة فان ثبت نقد الخارج فانه یسلم الدار الی ولا یکون لذی الید شی وان ثبت نقد ذی الید او بالمعاینه ولم یثبت نقد الخارج فان الفانی لا یسلم الدار الی حتی لیستوفی الثمن (عالمگیری) وقتیکه دعوی کند خارج ذوالید رسیدن ملک را بخود بیک سبب از جانب یک شخص و هر دوی ایشان بیان تاریخ را کنند و تاریخ هر دوی ایشان برابر باشد یا هر دوی ایشان بیان تاریخ را نکرده باشند یا یکی ایشان بیان تاریخ را کرده باشد پس درینصورتها ذوالید بهتر است بآن واگر هر دوی ایشان بیان تاریخ را کردند و تاریخ یکی ایشان پیشتر بود درینصورت صاحب تاریخ پیشتر بهتر است بآن همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره وقتیکه سرای در دست مردی بود و دعوی میکرد شخصی دیگر که خریده ام این سرایر از زید وگذرانید برین دعوای خود گواهان را و ذوالید گذرانید شاهدان را که من خریده ام آن سرایرا از زید و حال آنکه مدعی اول باشد یعنی تاریخ خارج پیشتر باشد پس بدرستیکه حکم میشود بان سرای برای خارج و وقتیکه حکم شد بخریدن برای خارج پس اگر ثابت شده بود نقد دادن هر دو ایشان بهار را نزد قاضی بسبب اقرار فروشنده یا بدیدن قاضی پس بدرستیکه قاضی بسپرد آن سرایرا بخارج و نیست مرد ذوالید را نگهداشتن آن سرای تا که بگیرد آن بهار را که نقد داده است بفروشنده