Page 568

جلد چهارم ۵۵۹ کتاب دعوی ایشان برین گفته خود گواه انرا و ذوالید تحقیق سکونت کرده بود در انسرای یگاه و منکر بود از دعوی ایشان پس بدرستیکه آن دو مدعی بگیرند شرایرا در میان بنصف خود بدو و بگیرند ده درم را و این ده درم نیز در میان ایشان بد و نصف است همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط فی نوادر بشر عن ابی یوسف رحمه الله تعالی رجل اشتری من رجل عبد وقبضه ونقدة الثمن ثم اقر بعد ذلک العبد للبايع وقال هذالعبد لفلان واراد البايع ان يقبضه وقال العبد عبدی وقال المقر انما بعتك العبد بالف درهم فالقول قوله قال و کذلک رجل اقر بعبد لرجل امس واقر المقر له بالعبد اليوم للمقر الاول وقال له المقر له الثاني العبد عبک وقال المقر الثاني انما اقررت بذلک لانى بعته منك اليوم وانما وصل الى من قبلك فالقول قوله ولا يا خذه الا بالثمن كذا فى الذخيرة (عالمكيرى) در نوادر بشر از حضرت امام ابویوسف ، روایت کرده است که مردی خرید از مردی غلامی را و قبض کرد آنغلام را ونقد داد بهای آن را با و بعد از ان اقرار کرد آنخونده با بغلام برای فروشنده کفت که اینغلام از فلانست و اراده کرد بان روشنده را و فروشنده اراده کرد قبض کردن غلام را و گفت که اینغلام از من است و آن اقرار کننده گفت که جزاین نیست که آنغلام را بر تو بهزا درم فروخته ام پس معتبر قول آن اقرار کننده است که خرنده است گفته است بشرع که همچنین اگر مردی اقرار کرد بغلامی برای مردی دیروز و آنکسی که اقرار برای او کرده شده است قرا کرد برای اقرار کننده اولی امروز و گفت او را آنکسی اقرار کرده شده برای او دوم بار که اینعلام استزا و اقرار کننده دوم گفت که بدرستیکه اقرار کردم بآن زیرا که آنرا برا تو امروز فروخته ام و بدرین تنیستین