Page 537

کتاب دعوی ۵۲۸ جلد چهارم فایده هر دو دعوای ملک بهر دو سبب مختلف بر دو کس کرد و مال مدعا در دست سوم بود ادعيا ملكا بسببين مختلفين من اثنان والعين يدثالث لم يؤرخا يقضى بينهما كما فى الملك المطلق او ارخا تاريخا واحدا يقضى بينهما كما في الملك المطلق او ارخا تاريخين لا حدهما سبق عند الامامين يقضى للاسبق وعند محمد رح يقضى بينهما كما في الملك المطلق ومشائخنا افتوا على قول الامامين او ارخ احدهما لا الآخر يقضى بينهما عند ابی حنیفه رح وعندهما يقضى للمؤرخ وعند محمدرح للمطلق كما في الملك المطلق ومشائخنا افتوا على قول ابي حنيفة رح (تكملة) هر دو مدعی دعوای ملک را بدو سبب مختلف کردند از دو کس و مال مدعا در دست سوم بود اگر هر دوی ایشان تاریخ نگفته بودند حکم کرده می شود بان بدو نصف میان ایشان چنانچه در دعوی ملک مطلق یا هر دوی ایشان یک تاریخ گفته بودند نیز حکم کرده میشود بان بدو نصف میان ایشان چنانچه در دعوای ملک مطلق یا هر دوی ایشان تاریخ گفته بودند و تاریخ یکی ایشان پیشتر بود نز دشيخين رحمهما الله تعالی حکم کرده میشود بآن برای صاحب تاریخ پیشتر و نزد امام محمد رح حکم کرده می شود بآن بدو نصف میان ایشان ومشایخ ما بر فتوی بقول شیخین رح کرده اند یا یکی ایشان تاریخ گفته بودند دیگرایشان حکم کرده میشود بآن بدو نصف میان ایشان نزد امام اعظم رح و نز د امام ابو یوسف رح حکم کرده میشود بآن برای صاحب تاریخ و نز د امام محمد رح حکم کرده می شود برای کسیکه مطلق دعوی کرده بدون تاریخ چنانکه در ملک مطلق ومشایخ مارفتو بقول امام اعظم ادعيا ملكا بسببين مختلفين من اثنان والعين في يدهما لم يؤرخا يقضى بينهما كما فى الملك المطلق اوارخا تاريخا واحدا يقضى بينهما كما في الملك المطلق او ارخا و تاریخ احدهما اسبق عند الامامين يقضى للاسبق وعند محمد رحمة الله عليه يقضى بينهما كما في الملك المطلق ومشائخنا رحمهم الله تعالى فتوا على قول الامامين رحمهما الله تعالى او ارخ احدهما لا الا فایده هر دو دعوای ملک بدو سبب مختلف از دو کس کردند و مال مدعا در دست هر دوی ایشان بود على تحيفة