Page 426

جلد چهارم ۴۲۱ کتاب دعوی گفت که بدرستی اذن کرده بود نزاجدائی کرده شود میان ایشان زیرا که غلام اقرار کرده است بفاسد بودن نکاح وراستگوکرده نشود غلام در حق مهر و وجب می شود بروی مهر در همین ساعت اگر خلوت کرده باشد با او و واجب میشود برغلام نفقه آن زن تا در عدت باشد و اگر خلوت نکرده بود با او واجب می شود برغلام نصف مهر زن همچنان است حکم اگر غلام بگوید که نمیدانم که مولای من اذن کرده است مرا یانه و ذکر فی شهادة فایده المحيط ادعى على امرأة انه تزوجها وشهدوا انها منكوحة او ادعى انها منكوحة اختلاف گواهی دعوی وشهدوا انه تزوجها قبلت هذه الشهادة لان النكاح سبب بنکاح متعين للصيرورة المرأة منكوحة وكان ذكره وتركه كونه سواء (فصول عماد) ذکر کرده است در باب شهادت کتاب محیط که مردی دعوی کرد برزنی که بدرستی به تزویج گرفته ام این زن را و گواهی دادند گواهان که این زن نکاح کرده اوست یا دعوی کرد که این زن را بنکاح گرفتم و شاهدی دادند گواهان او که تزویج کرده است قبول می شود این گواهی زیرا که نکاح سبب معین است از برای منکوحه شدن زن و ذکر کردن سبب و ذکر نکردنش برابرست و فی باب دعوى النکاح فتاوی رشید فایده اذا ادعا نكاح مطلقاً من غیری شهدانه تزوجها شهر کذا لا تقبل لا نكذب الشهود فصول عماد دعوی نکاح مطلق بود بشاهد ی مورخ قیاس ذکر کرده است در باب دعوی نکاح از فتاوی رشید الدین که اگر دعوی کرد مردی نکاح زنی را مطلقا بغیر از یاد کردن تاریخ و گواهان گواهی دادند که بنکاح گرفته است اور ا در فلان ماه قبول نمی شود زیرا که مدعی دروغگو کرده است گواهان خودرا ولو قال المدعى تزوجتها فى شهر كذا وشهدنا على النكاح مطلقاً تقبل فصول عماد واگر مدعی گفت که درفان ماه بنکاح گرفته ام این زنرا و گواهی دادند گواهانش مطلق قبول کرده میشود. واگر دو گواهی گواهی گفتند کرمردی که مرا بنکاح گرفته است