Page 391

جلد چهارم ۳۸۶ کتاب دعوی غلام از من است ذکر کرده است امام محمد رحمه الله در کتاب مبسوط که آن غلام مرا درانی ندارد و اگر گواهان گذرانید قبول کرده نمی شود گواهان او همچنین ذکر شده است در کتاب فتاوای قاضیخان رحمہ الله و اگر گفت که نمیدانم خود راحقی در ان ونمیدانم برای خودبحق را بعدازان دعوی کرد حقی را یا آور د مجتی را قبول کرده میشود از او همچنین ذکر شده است در کتاب محیط سرخسی سئل رح عمن خلع امرأته وقال فى مجلسه مرانه لا يخازنجيزی نیست نداختی شيأ من متاع البيت واقمشته قال فان كان المدعى يقول كان هذا فى البيت وقت الاقرار لا يسمع دعواه وان قال لم يكن هذا فى البيت وقت الا يسمع دعواه وان ادعى انها له و لم يقل شيأ يسمع دعواه اذا ادت دعواه فى ذلك المجلس قاضيخان) پرسیده شد از امام محمد رحمه الله از حکمی که خلع کره با زن خود و گفت در آن مجلس که مرا درین خانه هیچ چیزی نیست بعد از ان دعوی کرد چیزی از متاع خانه و اسباب آنخانه پس در ینصورت گفته است امام محمد رحمہ الله که اگر مدعی می که این چیز در آنخانه بود در وقت اقرار م شنیده نمیشود دعوای او و اگر گفت که نبود اینچیز در خا در وقت اقرارم شنیده می شود دعوای او و اگر دعوی کرد که اینچیز مرست و دیگر چیزی نگفته بود که بود یا نبود شنیده می شود دعوای او اگر دعوایش در آن مجلس بنا شد قال مولانا رحمه الله تعالى وذكر فى الجامع الكبير رجل قال لا حق لى قبل فلان قالت فى يد فلان ثم انه اقام البينة على عبد فى يد المقرله انه غصبه منه اواد عاليه لا تقبل بينته حتى يشهد الشهود انه غصبه بعد الاقرار وعلى دين حادة بعد الاقرار و كذا لو كتب الرجل براءة الرجل انه لا حق لى قبلك فى عين ولادين ولا شىء ثم اقام البينة على شراء عبد من الذى ابراه اون فایده در اینکه بر وی اقرار کر دگر نزد فلان حقی بعد از ان براو دعوای حقی را کرد