Page 387

جلد چهارم ۳۸۲ کتاب دعوی نکاح گرفته ام بعد از انکه اقرار کرده که من نکاح کرده ام باحلال کننده وحلال شده بودنجاه برای من شنیده نمی شود ایندفع از شوهرش زیرا که او دعوی میکند تناقض را بمان زن در دعوای حرام بودنش و در جائیکه شرط نباشد دعوای زن برای قبول شدن گواهان شنیده نمی شود برزن دعوای تناقض ذکر في وصايا المنتقى اذا دفع الوصى الى اليتيم ماله بعد البلوغ فاشهد الابن على نفسه انه قبض منه جميع ما كان في يده من تركة والده عنه او لم يبق من تركة والده عنده من قليل ولا كثير الا وقد استوفاه ثمراد بعد ذلك في يد الوصى شيأ و قال هو من تركة والدي واقام البينة قبلت بينته (قاضیخان) ذکر شده است در کتاب وصایا از کتاب منتقی وقتی که داد وصی بیتیم مال اور ا بعد از بالغ شدنش و گواهان گرفت آن پسر بر خود که قبض کرده ام زیدی همه انچیز مرا که در دست وصی من بود از متروکه پدرم که نزد او بود و باقی نمانده است استرای پدرم نزدا و کم و بیٹی مکرکه کامل گرفته ام آنرا از او بعد از ان دعوی کرد آن پسر چیز یرا که نین انوحی بود و گفت که این چیز از ترکه پدر من است و گواهان گذرانید بآن قبول کرده میشود گواهانش ولوا قا لوصی انه استوفی جمیع ما کان للمیت على الناس ثم ادعى على رجل دينا للميت بيسمع دعواه كما لو اقر به الوارث ثم ادعى دينا للميت (قاضیخان) و اگر اقرار کرد وصی که کامل گرفته ام همه انچیز یرا که مر آن مرده را بود بر مردمان بعد از ان دعوی کرد بری دینی را برای آنمرده شنیده می شود دعوای او چنانکه اگر اقرار کند وارثش برتر همه مال آنمرده از مردم بعد از ان دعوی کند آنوراث برکسی دینی را برای آنمرده دهوی او شنیده می شود لو قال هذا العبد لفلان ثم اقام البينة انه اشتراى منه بالف اولم يوقته سمعت ولو قال هو لفلان اشتريته منه امس موصوفا فاقام بينة قبلت فانتے فایده دعوی بر وصی بعد از اقرار باخذ کل ترکه است