Page 385

جلد چهارم ۳۸ کتاب الدعاوی فایده دعوی کرد برای خود باز برای غیر باز برای خود فایده دعوی کرد برای غیر باز برای خود دعوی کند آنرا برای غیر خود بوصایت یا بوکالت از طرف آن و این حکم وقتی است که موقع شده باشد از مدعی چیزیکه قرار باشد بملک بودن برای غیر خود اما اگر ابرا کرد برای کسی از تمامی دعویها بعد از ان دعوی کرد برا و مال بوکالت از طرف مردی یا بوصایت انرا شنیده می شود دعوای او چنین ذکر شده است در کتاب عمده المفتین ادعی عيناً فی یدی انسا انه له ثم ادعى بعد ذلك انه لفلان وكله بالخصومة فيه ثم ادعى انه له واقام البينه على ذلك قبلت بينته ولا يصير متناقضاً (عالمگیری) کسی دعوی کرد مالی معینی را که دور شخصی بود که اینمال از من است بعد از ان دعوی کرد که از فلان است مرا وکیل کرد بدعوی کردن در آنمال باذ والید و بعد از ان دعوی کرد که آنمال منست و گواهان گراین بر آن قبول می شود گواهانش و نمیگردد متناقض ولو ادعى وكالته لفلان كلا لخصومو فيه ثم ادعى انه له واقام البينة على ذلك يصير متناقضا ولا تقبل بينته الا ان يوف فيقول كان لفلان و كلنى بالخصومة ثم اشتريته منه بعد ذلك اقام على البينة فتقبل بينه كذا فى الظهيرية (عالمگیر ی ) واگر کسی دعوی کرد در اول که انمال از فلان است که وکیل کرده است مرا بدعوی کردن در این بعد ازان دعوی کرد که اینهال از من است و گواهان گذرانید بران در نیصورت متناقض میگردد و قبول کرده نمی شود گواهان او مگر وقتی که موافقت کند میان هر دو قول خود و بگوید که از فلان بود و مرا وکیل کرد بود بدعوی کردن بعد از ان خریدم آنرا از او و گواهان گذرانید بآن پس در نیوقت قبول کرده می شود گواهان او همچنین ذکر شده در کتاب ظهيرية وفي المبسوط لواد على لقا في صك جاء به باسمه ثم جاء بالبينة ان ذلك المال بعينه لفلان كلا بالخصومة فيه قبل ذلك منه فتو عمادی) و در کتاب مبسوط مذکور است که کاری دعوی کرد