Page 363

جلد چهارم ۳۵۸ کتاب دعوی فایده دفع مدعی علیه در دعوی نتاج بر اقرار مدعی بشراء فایده مستاجر مشاهد در دفع گفت بشراء از اجر اول بعضی از مدعی چنانکه دعوی کرده بود صد دینار را و صلح کرده بود بر بیست دینار و چونکه مدعی خواست از ان وارث بدل صلح را وی آورد و گفت که من گواهان میگذرانم که مورث من رسانیده است این مال را بتو و دعوای تو باطل است پس این دفع صحیح نمیشود و اگر در بیستم مدعی رسانیدن غیر از صلح کنند و باشد صحیح می شود دفع او اما اگر همان صلح کننده اراده کرد که کوا باین دفع بگذراند شنیده نمی شود همچنین مذکور است در کتاب خلاصه الفتاوی و اذا ادعی التاج في دابة فقال المدعى عليه دفع دعولك انك بطر في هذه الدعوي لانك قررانك اشتريت هذه الدابة من فلان دفع الدعوى المدح كذا في الذخيرة (عالمگیری) و وقتیکر که مدعی کوان خانه زادستی در چهار پائی و مدعی علیه گفت در قد عوا مدعی که تو با طلا هستی درین دعوای خود زیرا که اقرار کرده که من خریده ام این چهار پای را از فلان پس این گفته مدعی علیه دفع است مردعوای مدعی را همچنین مذکور است در کتاب ذخیره رجل ادعى علی اخرانه استاجر من فلا د مجلة اجارة طويلة وقبضه وبين حدوده و آجره من المدعى عليه مقاطعة بعد القصر وذكر الشرايط وطلب منه مال الاجارة قال المستاجر المقاطع الدفع انا اشتريت هذي محمد من الاجرو نفذ البيع بمضى المدح وسقط الاجر يصح الدفع بغيبة ومن المختار هكذا فى الخلاصة ( عالمگیری مردی دعوی کرد بر دیگری که من با جاره گرفته ام از فلان کس زمین محدود را با جاره در از قبض کرده ام و بیان کرد حد و د آنرا و گفت که با جاره دادم آنرا بمدعی علیه با ندک اندک مده بعد از قبض و ذکر کرد شر ایط آنرا و طلب کرد از او مال اجاره و مدعی علیه در دفع گفت که من خریده ام این زمین را از اجاره دهنده اول و بیع نافذ شده است بسبب گذشتن مده اجاره تو و ساقط شده است اجرد آن صحیح نمی شود این دفع بغیبت آن اجاره دهنده اول و این حکم بر گزیده مذهب است همچنین مذکور است