Page 260

جلد چهارم ۲۵۵ کتاب دعوی بدو هزار درهم و خرینده دعوی کرد خریدن را بصد دینار و غلام معلوم پس معتبر قول خرینده است با سوگند او در حصه صد دینار وقتی که قسمت کرده شود آن کنیز بصد دینار و بر آن غلام معلوم و هر دو سوگند کنند در آن غلام معلوم و تاوان بدهد خرینده قیمت آن غلام معلوم را با صد دینار ادعی المشتری بالف وبمائة دينار والبايع بالفين فالقول للمشتري مع يمينه وكذا اذا ضم الى الدراهم شيئا مكيلا او موزونا او معدودا بغير عينه فهو بمنزلة الثمن وما كان معينا فهو مبيع فيحلف البايع في قدره بالاجماع كذا في محيط السرخسي (عالمگيري) دعوی کرد خرینده خریدن را بهزار درهم و بصد دینار و دعوی کرد فروشنده فروختن را بدو هزار درهم پس معتبر قول خرینده است با سوگندش و همچنین وقتی که ضم کند بدر همها چیز را که کیلی باشد یا عددی ولیکن غیر معلوم پس آن بمنزله بها است و آنچیز یکه معلوم باشد پس آنچیز مبیع است پس سوگند کند فروشنده در قدر آن باجماع علماء رحمهم فایده تعالی چنین است در کتاب محیط سرخسی عبد قطع عندك البايع فقال البايع قطعه المشتری اختلاف عاقدین در انیکه دست قبل البيع ولي عليه نصف القيمة وكل الثمن وقال المشتري قطعه البايع غلام فروخته شده بریده فروشنده بعد البيع ولي الخيار ان شئت خذته بنصف الثمن وان شئت تركته ولا بينة لهما بریده شده است یا نزد خرینده تحالفا فان حلفا اخذه المشتري بكل ثمنه وتركه وان برهنا فالبينة لمشتريه وان اتفقا ان قاطعها بايعة ومشتريه او اجنبيه وادعاه البايع قبل البيع والمشتری بعد الفو قول البایع البينه لمشتريه كذا في المذكور (عالمگيري) غلامی بریده شده دست و نیزد فروشنده پس فروشنده گفت که خرنده بریده است دست آنرا پیش از فروختن و مرا برا و نصف قیمت و همه بهای اوست و خرینده گفت که فروشنده بریده است آنرا بعد از فروختن و مراخیار است اگر خواستم میگیرم اور ابنصف بها و اگر خواستم ترک میکنم او را و گواه نبود یکی ایشانرا هر دوی ایشان سوگند کنند پس اگر سوگند کردند بگیرد آنرا خرنده بجهته بها یا ترک کند آنرا واگر هردو گواه گذرانیند پس معتبر قول گواهان خرینده است و اگر اتفاق کردند بر اینکه بریده دست