Page 217

جلد چهارم ۲۱۲ کتاب دعوی حلف بالله ما با عه منه فان لم يحلف له فان حلف انه والله كذا وان نكل ثبت البيع ويثبت الخيار للمشتري ان شاء صبر الى ان يفتك الرهن او تمضي مدة الاجارة وان شاء فسخ وان اقر لصاحب الشراء اولا فقال المرتهن والمستأجر حلفه لي بالله ما رهنه او آجره منه لم يكن عليه في ذلك يمين وكذلك لو كانا مدعيين الاجارة فاقر لاحدهما لم يحلف للآخر كذا في محيط السرخسي (عالمگيري) اگر یکی از دو کس دعوی کرد بر ذوالید که خریده ام اینمال را از او و دعوی کرد دیگری که گرو گرفته ام آنرا یا باجاره گرفته ام آنرا بهزار درم و ذوالید اقرار کرد در اول با برای گرو گیرنده یا اجاره گیرنده و خرنده گفت مر قاضی را که سوگند بده اورا برای من که بالله تعالی که وی نفروخته اینمال را بمن پس بدرستیکه قاضی سوگند بدهد او رایس اگر سوگند کرد تمام شد کلام ایشان و بیع ثابت نمیشود و اگر منع آورد از سوگند بیع ثابت میشود و ثابت میشود اختیار برای خرنده اگر میخواهد صبر کند تا که خلاص شود کروی یا مدهٔ اجاره بگذرد و اگر میخواهد فسخ کند عقد بیع را و اگر اقرار کرد برای خرنده در اول پس گرو گیرنده یا اجاره گیرنده گفت قاضی را که سوگند بده او را برای من که بالله تعالی که گرو ننهاده آنرا و یا باجاره نداده آنرا بمن درینصورت بر وی درین دعوی سوگند نیست و همچنین اگر دو کس دعوی کنندهٔ اجاره بودند و ذوالید اقرار کرد برای یکی از ایشان سوگند داده نمیشود ذوالید را برای دیگر ایشان همچنین ذکر شده است در کتاب محیط سرخسی لوان رجلا في يديه امة او عبد او عروض او حیوان