Page 178

جلد چهارم ۱۷۳ کتاب دعوی فان اقر الزوج بالايلاء فادعى ندافاء اليها فى المدة وانكرت هى الفيئ فى المدة فالقول قولها مع اليمين ويحلف على الحاصل عند محمدرح فيحلف بالله لست بامرأة له اليوم بالسبب الذى يدعى ولا يحلف بالله لم يفئ اليك قبل مضى الاربعة الاشهر هى فى كتاب الاستحلاف قال بشر رح سمعت ابا يوسف رح قال يستحلف بالله انه لم يفئ اليك قبل مضى الاربعة الاشهر قال والاحوط على قوله ان يزاد فى اليمين فيحلف بالله انه لم يفئ ليلة الاربعة الاشهر فى النكاح الذى يدعيه الزوج كذا فى المحيط (عالمكيرى) پس اگر شوهر اقرار کرد بایلاء و دعوی کرد که رجوع کرده ام بآنزن در مدت بایلاء منکر شد آنزن از رجوع کردن او در آندت پس معتبر قول زنست با سوگندش و سوگند داده شود آنزن را برحاصل که بالله که تو نیستی امروز زن او بآن سببی که دعوای آنرا شوهر تو میکند و سوگند داده نشود که بالله که شوهرت رجوع تو نکرده است پیش از گذشتن چهار ماه و در کتاب استحلاف ذکر شده است که گفته است بشر که شنیده ام از حضرت امام ابو یوسف که گفت سوگند داده شود آنزن را که بالله که رجوع نکرده اس بتو شوهر تو پیش از گذشتن چهار ماه و گفته است که احتیاط بسیار بنا بر قول امام ابویوسف این است که زیادت شود در سوگندش پس سوگند داده شود که بالله که رجوع نکرده اس شوهر تو بتو پیش از گذشتن چهار ماه در ان نکاحی که دعوی میکند آنرا شوهر تو همچنین ذکر شده است در کتاب محیط ولو اختلعت من زوجها بمهرها وجحد الزوج القو قوله ويحلف على الحاصل الاظهر كذا فى خزانة المفتين (عالمكيري) و اگر خلع کرد زن با شوهر خود بعوض مهر خود و شوهرش منکر شد پس معتبر قول شوهرست و سوگند داده شود بر حاصل بنا بر ظاهر ترین قولها همچنین ذکر شده است در کتاب خزانة المفتین