Page 642

جلد دوم ٦٣٩ كتاب الشهادة شیخین رحمهما الله تعالی بر شاهدان فرع واگر شاهدان فرع گفتند که شاهدان اصل دروغ گفته اندیا گفتند که غلط شده اند در گواهی خودالتفات کرده نشود بگفته ایشان و تاوان برایشان واجب نمیشود ولو قال شهود الفرع رجعنا عن شهادتنا وقال شهود الاصل قد غلطنا في شهادتنا كان الضمان علی شهود الفرع كذا فى التاتارخانية وان قال الفرعان للقاضي قد كانا اشهدلنا على شهادهما بذلك ولكنها رجعاً عن هذه الشهادة او قالا قد اخبرانا انهما قد رجعا عن شهادتهما فلا ضمان عليهما فى شيئ من هذا كذا في شرح ادب القاضي للخصاف للصدر الشهيد ج (عالمگیری) و اگر شاهدان فرع گفتند که ما رجوع کردیم از گواهی خود و شاهدان اصل گفتند که به تحقیق ما خطا شده ایم در گواهی خود تاوان بر شاهدان فرع است همچنین ذکر شده است در کتاب تا تارخانیه واگر شاهدان فرع بقاضی را گفتند که تحقیق شاهدان اصل شاهد کرده بودند ما را بر همین گواهی ولیکن ایشان از همین شهادت خود رجوع کرده اند یا گفتند که بتحقیق شاهدان اصل خبر داده اند ما را که بدرستی که ما رجوع کرده ایم از گواهی خود پس تاوان برایشان نیست در چیزی ازین دو صورت همچنین ذکر شده است در کتاب شرح ادب قاضی امام خصاف رحمة الله علیه تصنیف امام صدر شهید رح واجمعوا على انه اذا شهد شاهدان على شهادة شاهدين وشهد اربعة على شهادة شاهد يفضى القاضی به بشه جروان الضمان على الفريقين نصفان هكذا في المحيط (عالمكيرى) وفي المحيط شهدا على شهادة اربعة واخوان على شهادة شاهدين وقضى تم رجموا فعلى شاهدي الاربعة ثلثا الضما وعلى الآخرين الثلث (بحر رايق) و علما اتفاق کرده اند بر اینکه وقتیکه دو شاهد گواهی دادند بر گواهی دو شاهد و چهار شاهد گواهی دادند بر گواهی دو شاهد پس قاضی حکم کرد بان بعد از ان هر دو فرقه رجوع کردند از گواهی خوارد