Page 545

جلد دوم ۵۴۲ كتاب الشهادة بينة وقضى القاضى بالالف بين المدعيين ثم رجعوا ضمن كل شاهدين خمسمائة وان رجع شاهدا حد المدعيين لم يضمنا للورثة شيئا ولم يذكر في الكتاب هل يضمنان للمدعى الآخر على قياس المسألة الاولى ينبغى ان يضمنا وان رجع بعد ذلك شاهدا لمدعى الاخر فهذا ومالو رجعوا جملة سواء كذا فى المحيط (عالمكيرى) و نیز در کتاب ملتقی ذکر شده است که مردی مرد و ترکه گذشت هزار درم پس دعوی کرد مردی بر آنمرده هزار درم را و گواهان گذرانید بران دعوای خود و نیز دعوی کرد مرد دیگر بران مرده هزار درم را و گواهان گذرانید بران دعوای خود و حکم کرد قاضی بآن هزار درم بد و نصف میان آن هر دو مدعی بعد از ان رجوع کردند همه آن شاهدان از گواهی خود تاوانده میشوند هر کدام آن دو طایفه شاهدان پینصد درم را و اگر رجوع کرد شاهدان یکی از ان دو مدعی تاوانده نمی شوند آن شاهدان رجوع کنند گان هیچ چیز بر ابرای وارثان آن مرده و ذکر نکرده است صاحب ملتقی در کتاب که شاهدان رجوع کنندگان تاوانده میشوند برای آن مدعی دیگر یا نه بنا بر قیاس مساله اول میشاید اینکه تاوانده شوند و اگر بعد از ان رجوع کردند شاهدان آن مدعی دیگر پس این رجوع کردن ایشان که پس از شاهدان اول رجوع کرده اند و آن رجوع کردن که اگر همه ایشان یکبار رجوع کرده می بودند برابرست در حکم همچنین ذکر شده است در کتاب محیط لو شهد رجل و امرأتان على الف درهم ورجل و امرأتان عليها وعلى مائة دينار فقضى القاضى بذلك ثم رجع رجل و امرأتان عرتيما ضتما على الدراهم دون الدنانير ولم يضمنوا شيئًا ولو رجعوا جميعا عن الدراهم والدنانير فضمان الدنانير على الذين شهد وابها خاصة وضمان الدرا بعد از طبع بدفتر احمد بچاپ داده شد