Page 410

جلد دوم ۴۰۷ كتاب الشهادة گواهان كیكه مال ازو خواسته میشود باینكه بدرستی تو اقرار كردۀ بآبر گردن خود از دعوای آن مال بهترند بقول شدن از گواهان خواهنده مال باینكه بدرستی تو اقرار كردی بآن مال پس از اقرار كردن من بآن براد گواهان خواهنده مال بهترند بقول شدن اگر گفت كه بدرستی تو اقرار كردی بآن مال پس از دعوی كردن تو آن اقرار مرا بآنرا گواهان كیكه دعوای پیشتر است اند دعوی تاریخ بهترند بقول شدن در صورتیكه اگردو شخص دعوی میكردند ملك بودن مالی را برای خود در دست سوم شخص یا در دست هردوی ایشان و همچنین اگر تنھا یكی ازیشان در دعوای خود بیان تاریخ را كرد گواهان او بهترند بقول شدن و اگر اینچنین كه ذكر شد نبود پس آن مال درمیان آن دو مدعی بد و نصف شریكست بينة الخارج اولى الا اذا ادعى ذو اليد النتاج ونحوه مما لا يتكرر بجز الصوف وحلب اللبن اوارخا و تاريخه اسبق مبينتة اولى ببينة المخارج اولى في دعوى النتاج ان ارخا ووافق سن الدابة تاريخه بينة المخارج ايضا اولى فيما اذا برهنا على النتاج ثم برهن على اقرار ذى اليد ببيعها وشرائها من فلان لانه اذا باع ثم اشترى كان ملكا حادثا فبطل دعوى النتاج ونحوه (تکملة ردالمحتار) گواهان خارج غیر ذوالید بملك بودن چیزی برای او بهترند بقول شدن مگر وقتیكه ذوالید دعوی كند خانه زادی یا مانند آن را ازان سببهائی كه دوبار واقع نمیشود مانند بریدن پشم و دوشیدن شیریا هردوی ایشان در دعوای خودبیان تاریخ را كنند و تاریخ دعوای ذوالید پیشتر باشد پس گواهان ذوالید بهترند بقول شدن گواهان شخص خارج بهترند بقول شدن در دعوای خانه زادی اگر هركدام از خارج و ذوالید در دعوای خانه زادی بیان تاریخ را كردند و سال آن چهار پای موافق بود با تاریخ خارج گواهان خارج نیز بهترند درینجا اگر هركدام از خارج و ذوالید گواهان گذرانیدند بخانه زادی و بعد از ان آن خارج گواهان گذرانید