Page 336

جلد دوم ۳۳۳ کتاب الشهادة احدهما انه وكله بقبضه والاخرانه سلطه على قبضه تقبل الرابعة والثلاثونشهدا انه وكله بقبضه الآخوانه اوصى اليه بقبضه في حياته اوعى مسأله سی و دوم این است که یکی از دو شاهد گواهی داد که بدرستی فلان وکیل کرده است مدعی را بقبض کردن مال خود و دیگر از ایشان گواهی داد که بدرستی که وی جبری کرده است. و را قبول کرده میشود زیرا که جبری بودن و وکیل بودن برابرند و جبری و وکیل برابرند پس تحقیق هر دو شاهد موافق شدند در معنی مسأله سی و سوم این است که یکی از دو شاهد گواهی داد که بدرستی فلان وکیل کرده است مدعی را بقبض کردن آن مال خود و دیگر از ایشان گواهی داد که بدرستی گذاشته است اورا بقبض کردن آن قبول کرد میشود مسأله سی و چهارم اینست که یکی از دو شاهد گواهی داد که بدرستی فلان وکیل کرده است مدعی را بقبض کردن آنمال خود و دیگر از ایشان گواهی داد که بدرستی فلان وصی کرده است او را بقبض کردن آن در وقت زندگانی خود یعنی وصی کرده او را که آن مال مرا در حال زندگانی من قبض کن قبول کرده میشود گواهی ایشان الخامسة والثلاثون شهد احدهما انه وكله بطلب دينه والأخر بتقاضيه تقبل السادسة والثلاثون شهد احدها انه وكله بقبضه والأخر بطلبه تقبل السابعة والثلاثون شهد احدهما انه وكله بقبضه والأخر انه امره باخذه اوارسله ليأخذه تقبل (مجبو مسأله سی و پنجم این است که گواهی داد یکی از دو شاهد که بدرستی فلان وکیل کرده است مدعی را بخواستن دین خود و دیگر گواهی داد که وکیل گردانیده است اور ا بخواهش نمودن آن دین قبول کرده میشود گواهی ایشان مسأله سی و ششم اینست که گواهی داد یکی از ایشان که بدرستی فلان وکیل کرده است مدعی رابقبض کردن آن مال خود و دیگر ایشان گواهی داد که وکیل کرده است اور ا بطلب کردن آن قبول کرده میشود سی و هفتم این است که گواهی داد یکی از ایشان که بدرستی فلان وکیل گردانیده مدعی را بقبض کردن آن مال خود ملا عبد الرحمن حامد نماید به تصحیح و منظور نموده ۱۴ میزان ملحقات چاپ نموده شد