Page 44

خطبه ۴۳ لویه جرگه ۱۳۰۳ خونهای خود را در راه او بریزانیم تا آن چیزهائیرا که دشمنان از ماسلب نموده اند فدا کردن سر خود از اوشان باز گیریم، مسلمانی که صادق و در اسلامیت خویش محکم و پابند باشد، گاهی در راه خدمت اسلام تنبلی و کاهلی نمیکند۔ اگر چه بداند که در میان باران گله‌های توپ تفنگ باشد زیرا میداند که بی اجل مرگ نیست، (والله) اگر خودم در میان آتش تفنگ باشم کاهی خوف و هراس را بدل خود جا نمیدهم۔ میدانم تا زمانیکه اجلم نرسیده باشد کیقدر برایم ضرر و نقصانی عائد نخواهد شد۔ زمانیکه اجلم رسید اگر در خانهای محکم باشم یک لحظه تغیر و تبدیل نخواهد شد۔ چنانچه آیۀ شریفۀ مبارکه است که (اذا جاء اجلهم الخ) ای برادران بیائید که کوشش کنیم، و سعی نمائیم تا در مقاصد دین و دنیوی خودها کامیاب باشیم، ما مسلمانها هم برای آخرت خود کار میکنیم و هم برای دنیای خود بغیر اسلام دیگران بکار دنیا مشغولیت داشته الله تعالی از آخرت بی‌نصیب‌شان کرده و هر ترقی و بهبودی که است فقط در دنیا برای شان داده است! والله جگرم کباب گردیده سینۀ خود را چاک کرده میگویم، از برایخدا ای عالم اسلام چه شد شمارا! که بخواب غفلت غنوده، و چه پیش آمد شمارا! که بکنج کسالت خموده اید! آن عالم اسلام چه شد! که همیشه دشمن خود را مغلوب میساخت؟ آن عالم اسلام کجا شد! که ممانک اعداء خود را بزور سوته مفتوح میگردانید؟ که امروز نسبت بعالم اسلام یک بیوه زن شرف و عزت دارد؟ (درینموقع قطرات عبرات از چشم نرگس‌وش شاهانه ترشح نموده گل عارضش را آبیاری مینمود) از برایخدا و رسول خدا! دست اتفاق و اتحاد را با یکدیگر بدهید۔