Page 391

بغاوت سمت جنوبی ۳۹۰ لویه جرگه ۱۳۰۳ زیر نمیخواهم نیکیها و احسانهایکه من باینقوم کرده ام ضائع شود، چنانچه اگر خرابی شانرا میخواستم در صورتیکه عموم علماء و فضلاء و سائر ملت افغانسان آنهارا باغی گفتند و برعلیه آنها از قندهار و ترکستان و قطغن و بدخشان و سمت مشرقی و سائر نقاط مملکت افغانی اهالی شوریدند و اجازه گوشمالی و سرکوبی آنهارا بحال عذر و معذرت از حکومت خواستار شدند و هر فرد ملت از هر گوشه مملکت به بسیار جوش و خروش برای قتل و ببادمی آنها حاضر و آماده اند. من جوش و خروش آنهارا می نشاندم و بانها اجازه سرزنش شانرا میدادم. بلی ! من قطع نمودن این عضو ملتم را تصمیم نموده ام و نمیخواهم که آنها را تباه کنم. ورنه بیک لحظه عسکر دلیر و غیور مردانه ام که نام خدمت اسلامیت و ملت و مملکت و این خادم تانر اشنیده جان خود را فدا میکنند بربادشان میکند. بنابرین مسائلی که گفته شد. و نظر بمقاصدی که بشمهٔ از ان اشاره رفت دست وزارت حربیه خود را گرفته ام که نکش نکش، بنابرین توصیه و هدایتیم تا حال عسکر ماسوای مدافعه بآنها هیچ معامله و مقابله ننموده است. اگر تا اخرین مرحله دیدیم که این جهال صلاح نشدند. خواهید دید که چه نشان شان میدهم. چون عزم جنگ در صورت ضرورت با یکی از دول معظمه دنیا بالجزم شود. و تصمیم نمائیم که باید با یکی از انها بجنگیم. از محاربه آنها هیچ یک خدشه را بدل راه نداده با انها داخل محاربه شده چنانچه بار بار داد شجاعت و حماست و مردانگی خود ها را داده ایم. بار دیگر نیز میدانر از حریفان پر زور و شور میبریم. پس چنانچه برخی از کوتاه فکران گمان میکنند از منگل و جدران چگونه ترس خواهیم خورد.