Page 35

ملاقات خصوصی همایونی بالویه جرگه ۳۴ لویه جرگه ۱۳۰۳ دیگر فائده را عائد نخواهد کرد. اما باید بدین لطافت و نزاکت توجهات عالیاناظرین کرام را معطوف داریم که مقصد از ملاقات همایونی با این ذوات گرامی بدین ترتیبات که شمه از انرا مرقوم داشتیم. باعتبار ولایات و ایالت و حکومتیهای اعلی بجز از اینکه آنها را از اوضاع و اطوار و شفقت و مرحمتی که با عموم ملت افغان تا بدل و جان دارند، بدانند دیگر چیزی نبود و آنها را بزبان حال و لسان قال مستحضر و حالی فرمودند که من از ان سلاطین و زمامداران نمیباشم که بطرف ملت و رعیت خویش بنظر تحقیر نگاه و بالفاظ زشت و نازیبا با آنها مخاطبه کنم، و یا از مصاحبه و مجالسه و رد و بدل هر نوع مذاکرات با آنها محض و تحفظ رعب و داب پادشاهی بتجنب ورزم. نی بلکه من ازان خادمان اسلامیان و فدائیهای افغان تا میباشیم که در راه ترقی و تعالی و رفاه و بهبودی سکنه مملکت افغان هیچ نوع مجهودات و مساعیات و تشبثات خویش خودداری نمیکنم. و عموم ملت خود را مانند پدر، برادر فرزند و قرة العین خویش انگاشته. مانند یک عاشق شیدا مال و جان و عیش و عشرت و هستی خودم را فدای ترقیات ملتم که آنها را مثل یک معشوق رعنا می انگارم، مینمایم. و باین خوبتر فهمانید که بنزد م آن اشخاص مقبول و آن ذوات محبوبند که آزادانه با من بر طبق مقررات شرعیت و انسانیت درباره تعالیات و رفاه و بهبود ملت و مملکت و دولت مثل مذاکرات سطحی و شخصی امروز هر روزه در محفل ”لویه جرگه“ نیز مذاکرات و مباحثات در مواد مبحوثه نموده از من و از وزرا و مأمورین دولت ابداً مرعوب نشوند و در همه مذاکرات و اجراآت خداوند خود را حاضر و ناظر پنداشته مفاد ملت و مملکت و منافع دولت خود را