Page 193

مبحث نکاح و عروسی ۱۹۲ لویه جرگه ۱۳۰۳ که در شورا موجود ند بفرستند، لاکن بغرض افساد بخیالم که قتل نی بلکه از ضرب و حبس گرفته الی آخر قتل مقرر گردد! لویه جرگه بأین نظریه انصاف کارانه اصلاح پسندانه شاهانه یکعالم خرمی و شادمانی را اظهار کنان باتفاق آراء ماده که این مضمون را حاوی بود تحریر گردیده در نتیجه بامضاء همایونی و عموم لویه جرگه مزین گشت! مولوی عبدالحی حصاری بعد از اختتام این مبحث بر پاخواسته یک اعتراض را که بیرون نویس کرده بود برخوانده گفت درین نظامنامه کسی که بالجبر کسی را بنکاح بگیرد جرم مقرر است حالا نکه تعزیر بالمال را بجز از روایات ضعیفه و اقوال مرجوحه کتب فقهیه مسائل مفتی به ناجائز مقرر داشته است، آرزومندم که نه تنها درین مقام بلکه در تمام نظامات ما تعزیر بالمال موقوف گردد! مولوی عبدالواسع باز بر پاخواسته قصه کدام حکمرانی را که در زمان فاروقی شخصی را ناحق از خود رنجانیده و چند طپانچه بروی او زده بود و وی این مسئله را بحضو آن امام عدل شکایته برد امیرالمومنین حاکم و عارض را رو برو کرده در نتیجه حاکم ملامت شد ازین رو بران حاکم احکام شد که وی رفته عارض را خورسند کند حاکم بعد از عذر و معذرت بچند درهم و دینار عارض را از خود خوشنود که و ازینجا است که تعزیر بالمال را علمای ما جائز گفته اند!