Page 177

مبحث نکاح و عروسی ۱۷۶ لویه جرگه ۱۳۰۳ و از طرف خویش اصالتاً توضیح این مطلب را ذهن نشین سامعین مینمایم! مولوی محمد بشیر بتائید اعلیحضرت غازی آیه شریفه محسنین غیر مسافحین و دیگر آیاتی را که در مورد شفقت و نظر مرحمت داشتن بطبقه اناثیه بود باحادیث شریف و روایات منیف خوانده و بترجمه عام فهم آن بیک جوش و خروش فوق العاده پرداخته مخصوصاً آن حدیثی را که حضرت رسول اکرم در موقع حجة الوداع نسبت بمراعات نسوان و عطف توجه نمودن مردان بدین اجسام لطیفه فرموده اند با نبذی ازین مظالم و بیدادیهاییرا که رجال موجوده بر ازواج متعدده خویش فی الحال روادار میشوند بالفاظ نهایت پر شور ایراد داشته فلسفه تعدد ازواج را د زمانه صحابه محض برای سرپرستی بیوگانیکه در جهاد شوهران شان وفات میکردند و به تعداد بسیار از خود بابیوه میگذاشتند، بیان کرده گفت نه اینکه مقصد از چهار زن گرفتن میل نفسانی را پوره کردن مقصودشان بود در خاتمه درین قید و بستی که ذات خسروانه بر تعدد ازواج فرموده اند ننور ملوکانه را حق بجانب گفته علما ر را بلفظ مودبانه بدین امر توجه دادند که باید در هر حال مراعات نسوان بعمل آید! یک ملا بر پا خواسته بتائید مولوی محمد بشیر خان و اعلیحضرت غازی دعوة کلمات از حد مفید برا ایراد کنان بعرض رسانید که شریعت محض بغرض اقامه عدالت برای زنانیکه در نفقه و کسوت و غیره لوازماتش از طرف شوهر نقص و قصور