Page 428

رستاق ۳۹۲ رسهای قطغن و بدخشان ازینجا راهی بسوی ینگی قلعه و یکراه بد خیلان رفته است چاه آب یکی از ملحقات چاه آب بمسافت (۱۴) کروه است و در جمیع اطوار و رسوم و پوشاکه و خوراکه و پیشه مردم رستاق و چاه آب مساوی میباشند نهایت اینکه چاه آب آب جای بدون از یک قشلاق آن که سخن آباد نام دارد بدیگر قشلاقها آن و نفس چاه آب که بازار هم دارد قطعا سرئی نیست و شبجای و زراعت شان تماما للمیست و آب خوردن شان از چاه است که در خانه های خود چاه دارند- گندم، جو، نخود، پنبه، زغر، زراعت مینمایند، و در عین پنبه فالیز خربزه، تربز، کنجد، باجره نیز میپاشند- زراعت را از یک زمین می بردارند بر پشته ها بلکه کوه های چاه آب همه گندم، جو، فالیز کاشته میشود : چنانچه اگر از چاه آب کسی برآمده بیک کوه بلند از ملاحظه اطراف کولاب و حصار چوبک فرخار که بانطرف دریائی آمویست