Page image — the source of record
Machine transcription
رستاق ۳۹۲ رسهای قطغن و بدخشان
ازینجا راهی بسوی ینگی قلعه و یکراه بد خیلان رفته است
چاه آب
یکی از ملحقات چاه آب بمسافت (۱۴) کروه است
و در جمیع اطوار و رسوم و پوشاکه و خوراکه و پیشه مردم رستاق
و چاه آب مساوی میباشند نهایت اینکه چاه آب آب جای
بدون از یک قشلاق آن که سخن آباد نام دارد بدیگر قشلاقها
آن و نفس چاه آب که بازار هم دارد قطعا سرئی نیست و شبجای
و زراعت شان تماما للمیست و آب خوردن شان از چاه است
که در خانه های خود چاه دارند- گندم، جو، نخود، پنبه، زغر،
زراعت مینمایند، و در عین پنبه فالیز خربزه، تربز، کنجد، باجره نیز
میپاشند- زراعت را از یک زمین می بردارند بر پشته ها بلکه
کوه های چاه آب همه گندم، جو، فالیز کاشته میشود :
چنانچه اگر از چاه آب کسی برآمده بیک کوه بلند از ملاحظه
اطراف کولاب و حصار چوبک فرخار که بانطرف دریائی آمویست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.