Machine transcription
۱۳۷
بشعلات آتش ریاضت سوخته واکر دیگر باره ملک مرا بعلایق
دنیا آلوده گرداند بمن همان خواهد رسید که بدان مگسان که در میان
طبق عسل نشسته بودند رسید شهر پرسید که چگونه بوده است آن
حکایت
از نا بخیر دنیا مجتنب
مگسان در طبق عسل
زیانی فقیر
گفت آورده اند که روزی از فقرای صافی دم که در طریق طریقت
ثابت قدم بود ببازاری میگذشت درویشی حلواگر که از
چاشنی فقر بهره داشت آن عزیز را التماس کرد که زمانی بردکان او
قرار گیرد مرد عارف از روی دلنوازی آنجا نشست واو ثنائاً
حلوائی برسم تبرک طاسی پر عسل گذاخته پیش درویش نهاد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
