Page 156

۱۵۱ که مخالف نص کتاب سنت مشهوره یا اجماع یا قیاس جلی واقع شود اگر آن تاویل مجتهد فیه است نه قطعی البطلان آن قوم بغات باشند در زمان اول حکم این قوم حکم مجتهد مخطی و از ان خطا قد للعمرا احادیث منع بغی صحیح مسلم اگر خطاکردیم سیزده را ابو حنیفه و غیر آن ظاهر شد و اجماع اُمت بران منعقد گشت امر و ز حکم بعصیان باغی کنم قَالَ فِي الْبُخَارِي مَنْ رَأَى مِنْ أَمِيْرِهِ شَيْئًا فَكَرِهَ فَلْيَصْيِر کسی که ببیند از امیر خود چیزیکه میگوید در بخاری کسی که ببیند از امیرخویش چیزیکه کروه داند پس صبر کند مکروه می پندارد و ناخوش دارد چیز را پس باید که صبر کند و شتابی نورزد در خروج و ترک طاعت فَإِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ يُفَارِقُ الْجَمَاعَةَ پس بدرستی بدرستی که نیست کسی را که جدا می کند از جماعت شأن این است که نیست هیچ کسی که جدائی کند جماعت مسلمانان را و نفاق ایشان را سیز شبرا کوب فیموت پس بمیرد بر همین حال مفارقت الا مات میتة یک بدست پس مردن مگر اینک میمیرد مردار جاهلیه مگر آنکه بمیرد بآن نوع مردنی که می میرند بران اهل جاهلیت چه اهل جاهلیت طاعت امیر نمیکند و در متابعت هدایت امام نمیرفت و استنکاف مینمود از اطاعت امام البغاة هُمُ الْخَارِجُونَ عَنْ طَاعَةِ الإِمَامِ الْحَقِّ بِغَيْرِ حَقٍّ باغی کسانی اند که بر ایند از فرمان برداری پادشاه بحق ستم و بونیر وحی و ثُمَّ الخَارِجُونَ عَنْ طَاعَةِ الإِمَامِ ثَلَثَةٌ قُطَّاعُ الطَّرِيقِ وَعُلِمَ حُكْمُهُمْ وَبُغَاةٌ پس بیرون آیندگان از اطاعت امام سه طایفه اند اول رهزنان دانسته کرده شد حکم ایشان دوم بغات