Machine transcription
۴۸
دیگر روادار میشود تا آخر روز مثل یک گره کلان میشود و از بیپی
توکلی و ناسپاسی و ناشناسی منعم حقیقی از شام تا صبح آنقدر غصه و قوت
فردا را میخورد که در وقت صبح برابر یک ملخ از غم خورد شده میباشد
اگرچه عموماً در جبلت نفس اماره انسانی همین خاصیت است اما بواسطهٔ
برپای داشتن نماز و دادن زکوة انسان ازین صفت ذمیمه می برآید
چنانچه حق سبحانه میفرماید که اِلَّا الْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ
دَائِمُونَ وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ
یعنی مگر آن نمازگذاراتی که ایشان بر ادای نماز خود همیشه کی داند
که ترک و قضا نمیکند و دیگر آنانکه در مالهای شان حصهئی دانسته شده
مثل زکوة مقرره و صدقات موظفه برای درویش خواهنده و محتاجی
که از شرم خواسته نتواند و در سورهٔ ۲۹ مزمل در ربع سوم از جزو بیست و نهم
بطریق
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
