{"book":"adl1200","page":30,"text":"- ۱۸۳ -\n\nسوئی بقتل رسانیدند (اکتوبر ١٨٥٦ ع صفر ١٢٧٣ ه ق) و به یقین مسئول قتل او مراد میرزا سرلشکر ایران بود.\n\nدر زمانیکه این واقعات در هرات اتفاق می افتاد ـ امیر دوست محمد خان از الحاق قندهار فراغ یافته و به تشویق سردار سلطان محمد خان و دیگر مشاورین خویش بفکر مذاکره با انگلیس افتاده بود. زیرا انگلیس ها درین وقت باشورش عمومی عساکر هندی مواجه بوده و قضیه هرات و دست گذاری مجدد ایران بعد از معاهده سال (١٨٤١ ع ١٢٥٧ ه ق) بر آن ولایت بیشتر اسباب پریشانی آن مملکت را فراهم میکرد پس زمانیکه امیر دوست محمد خان در اثر اصرار و ابرام سردار سلطان محمد خان و سردار پیر محمد خان که در این وقت با قبائل پشاور و دیره جات روابط داشتند و آنها را بجهاد تشویق میکردند و دیگر مشاورین خویش بنام استواری فزید روابط خود باب مذاکره را با انگلیس کشود ـ حکومت هند این خواهش را به کمال خوشی استقبال نموده ـ امیر را به هند دعوت کرد. اما امیر رفتن خود را به هند لازم ندانسته و خواهش نمود تا نماینده برطانیه در سرحد با او ملاقی شود. همان بود که باز همان سرجان لارنس (که بعد ها بنام لارد لارنس نائب السلطنه هند شناخته شد) برای این ملاقات تعین گردید. امیر در اوائل زمستان سال ١٢٧٣ ه ق (اواخر ١٨٥٦ ع) از کابل به معیت جمع بزرگی از افراد خاندانی خود و مامورین عالی رتبه در بار حرکت و در اوائل جنوری ١٨٥٧ ع با سرجان لارنس به مقام جمرود ملاقات نمود. موضوع مذاکرات طرفین مسئله پشاور و هرات بود. انگلیس ها در باره پشاور ادعای امیر را رد ولی بالمقابل درباره الحاق هرات موافقت و بر علاوه وعده کردند که در اشغال هرات با امیر معاونت کنند و این معاونت در چند ماده به قرار داد ١٢٧١ ه ق (١٨٥٥ ع) علاوه و ضمیمه شد که مهمترین آن قرار ذیل بود:\n۱ـ حکومت برطانیه برای تقویت امیر در اشغال هرات مبلغ ۱۲ لک روپیه نقد سالانه تازمانیکه جنگ مذکور دوام کند و ١٦ هزار تفنگ با جباخانه (یکبار) تسلیم میکند.\n۲ـ امیر تا مدت دوام جنگ نمایندگان برطانیه را در کابل و قندهار و بلخ برای اخذ اطلاعات اجازه اقامت داده و هم وعده میکند تا در هر نقطه دیگر که عسکر افغان به مقصد مقابله با ایرانیها جمع شوند نمایندگان برطانیه را برای همین منظور الی ختم جنگ در آن جاها قبول نماید.\n۳ـ هر وقت پول سالانه مذکور قطع شود صاحب منصبان برطانیه از ملک امیر خارج خواهند شد این بود مواد مهم این عهد نامه. لیکن علاوتاً سرجان لارنس نسبت بوجود نماینده دائمی برطانیه در دربار امیر نیز اصرار کرده و امیر آن را باین شرط پذیرفت که مسلمان باشد تا از سبب احساسات ملت افغان حیات او بخطر دچار نگردد.\n\nقراریکه ديوك آف آرگایل وزیر هند در کتاب خود موسوم به قضیه افغانستان مینویسد امیر به سرجان لارنس اظهار کرد که خواهش قلبی تمام افغانها اینست که برطانیه به منازعات داخلی شان مداخله نکند تا خود آنها بترتیبی که از خود دارند منازعات داخلی را فیصله کنند.","chars":2452,"image":"https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl1200/00030.jpg","first_page":1,"last_page":65,"title":"Mukhtaṣar tārīkh-i Afghānistān مختصر تاريخ افغانستان","permalink":"https://afghanpress.org/book/adl1200/30","canvas":"https://afghanpress.org/iiif/adl1200/canvas/30","source":"https://afghanistandl.nyu.edu/books/adl1200/","source_pdf":"https://afghanistandl.nyu.edu/pdf/adl1200_download.pdf","rights":{"image":{"statement":"Public domain. NYU states: \"All works presented on this website are, unless otherwise indicated, in the public domain. The images available on this website may be freely reproduced, distributed and transmitted by anyone for any purpose, commercial or non-commercial.\"","uri":"http://rightsstatements.org/vocab/NoC-US/1.0/","holder":"New York University Libraries","source":"https://afghanistandl.nyu.edu/about.html","delivery":"Images are served from a copy mirrored by this project, not from NYU's servers, under the reproduction terms above.","endorsement":"This is an independent project. It is not affiliated with, endorsed by, or reviewed by New York University."},"text":{"statement":"Machine-generated transcription, dedicated to the public domain under CC0 1.0. No warranty of accuracy: see the provenance block on every page.","uri":"https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/","holder":"Steps Ventures"}},"provenance":{"text_produced_by":"gemini-3.1-pro-preview","thinking_level":"low","read_completed":"2026-08-09","per_page_confidence":null,"per_page_confidence_note":"Not recorded during the corpus run. No calibrated per-page score exists, and none is estimated here.","human_reviewed":false,"accuracy_context":"Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting.","primary_source":"The page image. The text is an index into it."}}