{"book":"adl0717","page":112,"text":"شمارهٔ (۳۴) جلد اول جریدهٔ حقیقت کابل چهار شنبه ۱۳ عقرب\n\nشرق و انگلستان\n(عقیده و نفاست امپراتورخانه انگلیس)\nدر محافل وزارت امور خارجه انگلیس و همچنین در وزارت\nمستملکات و و پله شین با طنها القیبه میشود که ملل شرقی\nقسمی به حیات در اختیار و معاشیتی که به آنها داده میشود\nمایل هستند که مستی یافته عمداً طرف میباشند اینحسن\nمناسبت دولی که سر و کارے با ملل شرقی دارند\nمخصوصاً مصادر امور انگلستان که پیش از همه داراً\nاتباع و رعیت در قاره شرق میباشند خیلی کمتر حاضر میشوند\nدر مورد اهالی بومی تسهیلات و امتیازاتی بیش از حد لزوم\nاعطا کنند و بعبارت اخری اهالی محل را کاملًاً بجای خود\nمی نشانند به این رویه و خط مشی نباید در بادی امر شخص\nپسندیده نیفتد ولے کسانیکه در شرق زندگانی کرده\nو تجارب سیاسی علی تحصیل نموده اند لزوم و جواب اینطرز\nرفتار را بخوبی ملتفت میشوند. همانطور که قضیه شرقی هر\nسیا را دلیل صنف میدانند و به همین جهت اصرار دار پیش\nاز انکه تحصیل نموده است باید کنده و آهسته یک مقصود خود برسم\nبا پیشتر خواهد این است که دول اروپائی تا حدے که\nدر قوه دارند حارث شوند که سیلاتی به هند مگر اینکه ملل شرقی\nخودشان قوت اقتداری پیدا کرده هرچه را خواستار ستند\nاز رباب رجوع خود بگیرند.\nال از چند سال به اینطرف حسی جدیدے بین ملل\nشرقی تولد گردیده است بدین معنی میگویند ما دیگر احتیاجی\nبقیم آقا یان غربی خود نداریم و شاید میشود گفت این جس تا انذا\nغیر منقی نیست و مروز اتجاشندگان اروپا تا به نام مشغول\nو سرگرم امور داخلی خود بودند و میتوانستند در آنکه باید و شاید\nتصرفات و فراهم آوردن موجبات وسائل رفاه و سعادت\nسعی نمایند. اگر در تحت تبعیت و تحت نفود و استمداد نمایند مثل انم\nبیان اینم اینه ضعیف و فقیر تر از سابق نماندند و دیگر بترسیع\nوجه نتوانستند که بمساعدت نا گزیری هم که در سابقین\nمیکردند مدارا و هم نمایند. مثلاً اگر انگلستان میتوانست\nبقدرے نفوذ کامل خود را اعمال نماید البته مصالح و ما لیجات شنیون\n\nاساس حکومت خود را در مصر مستقر نماید و اکنون چنین انتو\nهم در بیلو نبه نمیشد ولی هنگامیکه مخالفت و خصومت امپراتو\nنیز چنگ و توالت قدر خود را بکار برد بهمین مناسبت\nاز درگزر و نی برت از حکومت خدیو چشم بپوشید و معاهدة اصفاریاط\nکه هراسی به وارد نمود که باید بود. ساثر ملل شرقی هم که ایتی\nمشاهد نمودند در صدد بر آمدند باز و مهارت مستقده یمیه بطریق\nپراخونین تحصیل امتیازات و بطاقمی بنمایند. که مسائلی برای\nاگر معامله خیلی باینجا نکشد حتمی است ترین نها بغایت استقبال\nدر منویات نخیزد و هم همه ها و اهنه کرد که دنیا از ظن حکومت\nاستیقا فاسته شده و همه وسیله شده انجا به دنت این آرزو\nداستان را موقوفه میکند. بهمین جهت مباله در آنها با این\nمیشود ادا و آیا بالنا بوده و با داره مملکت شرکت کنند\nو حتی بعضی اوقات دال با ندا داده شده اند. اگر در سال\nقبل یکی از مصا د دارینهای میگفتند در افریقا آنه که مندی\nموجب که بخلفا کو مستعمره دارا حقوق و امتیارات عالم\nشده با بومی از پاره حقوق تمتع خواهد گردید قطعاً میگوراست\nنرسیده قی میکرد. معہذا دیده میشود لااقل فرعی اور کا سوارا\nشده هندیها بیکه از بد تا حالیا احتیاج کرده تقاضا سیاقات\nکامل مینمودند حقوقی عطا گردید. فی الجمل یکی از قضات هندی\nمشاور کابینه پیدا اگر یک بیجه دیگر بردارند تفصیل استقلال هم نماید\nخارجه وضعهم عملاً امپراتور انگلیس مسلم ساخته اند دلیل انتر\nاست که نژاد سفید بتواند تفوق و عظمت خود را حفظ نماید\nخواب هم شبها نمیدید با سنگ حسین نشانۀ انگلیس ار مراد\nدفع کرد ند بلکه با متصرف شدند و اگر قدر جبار بتریخ بپردازید\nبا و را در دن چین بعد اهم میتوانستند و دست بدار گند\nحالی نشان از یکجنگ جواره و حمامرات بالعنت\nفاطره یس و افرا همه میکند و مخالفت قدساکت بمتدادات\nتا غایت با و تظاهرات طبعی از خود ابراز نموده نکذاشتند\nممانعت دولت انگلیس در طریق تحصیل امتیاز لفظ نمایان\nایران مشهر میگردد. اسپانیولیها در شمال افریقا ایز\nشکست نامتوالی خود ند و قدم بقدم مجبور بمقبت الی\nجاین از جنگ با داخلی خود استفاده کرده و حقوق اوین\n\nسابقین است که تا روزگار علی حاله و اگر در نیم بند دامن زده نپردازد و به این سط حکومت پایداری نخواهد بود و اگر یک کار کار شرقی عاقبت المارے کلی را دارا خواهد بود و چه اینکا سا دور دیگرا هنگامی علائی شرقی نیندا من\nانکار در این کار خود کرده بر حمت آفرین در ده ۱۸۲ باید چه ما به میان آید. اطمئنان یافت بعد ازان در کارخانه کارگران شرقی طبابت اسارت یکی را دارا خواهند بود و وجه ای کا سها در ددیگر بهنگامی طلاین\nشرقی نیاندا من آیا روزی خواهد رسید که تمام ملل شرقی استقلال خود را بازیافت و دست تطاول غرب را قطع کنند؟ (از روزنامه حبل المتین از نطق مسیو )","chars":3989,"image":"https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0717/00112.jpg","first_page":1,"last_page":525,"title":"Ḥaqīqat حقيقت","permalink":"https://afghanpress.org/book/adl0717/112","canvas":"https://afghanpress.org/iiif/adl0717/canvas/112","source":"https://afghanistandl.nyu.edu/books/adl0717/","source_pdf":"https://afghanistandl.nyu.edu/pdf/adl0717_download.pdf","rights":{"image":{"statement":"Public domain. NYU states: \"All works presented on this website are, unless otherwise indicated, in the public domain. The images available on this website may be freely reproduced, distributed and transmitted by anyone for any purpose, commercial or non-commercial.\"","uri":"http://rightsstatements.org/vocab/NoC-US/1.0/","holder":"New York University Libraries","source":"https://afghanistandl.nyu.edu/about.html","delivery":"Images are served from a copy mirrored by this project, not from NYU's servers, under the reproduction terms above.","endorsement":"This is an independent project. It is not affiliated with, endorsed by, or reviewed by New York University."},"text":{"statement":"Machine-generated transcription, dedicated to the public domain under CC0 1.0. No warranty of accuracy: see the provenance block on every page.","uri":"https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/","holder":"Steps Ventures"}},"provenance":{"text_produced_by":"gemini-3.1-pro-preview","thinking_level":"low","read_completed":"2026-08-09","per_page_confidence":null,"per_page_confidence_note":"Not recorded during the corpus run. No calibrated per-page score exists, and none is estimated here.","human_reviewed":false,"accuracy_context":"Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting.","primary_source":"The page image. The text is an index into it."}}