{"book": "adl0642", "page": 1, "text": "نظامنامه\nجزای عمومی\nدر مطبعه وزارت جلیله حربیه طبع گردید\n۱۲ جوزا ۱۳۰۳\nتعداد طبع ۲۰۰۰"}
{"book": "adl0642", "page": 2, "text": "۵\n\nنظامنامه\nجزای عمومی\n\n« در مطبع دائرۀ تحریرات مجلس عالی وزرا طبع گردید »\n\n۱۷ میزان - سنۀ ۱۳۰۲\n\nتعداد طبع ............ (۲۰۰۰) جلد"}
{"book": "adl0642", "page": 3, "text": "نظامنامه\n[ILL]\n[ILL]\nمطبعه دارالسلطنه کابل\n[ILL]"}
{"book": "adl0642", "page": 4, "text": "بسم الله الرحمن الرحیم\nنظامنامه جزای عمومی\nمقدمه\nقاعده\n(١) :- چنانچه اجرای مجازات جرایمیکه براه راست برعلیه\nحکومت واقع میشوند بدولت عائد است، همچنان ازجمله\nجرایمیکه برعلیه یک شخص بوقوع برسند، تحدید درجه تعزیرات\nآنهم که تابع تعزیر شرعی وسیاستی باشند بدولت عائد\nبوده، بنابراین درباره این دو نوع مجازات این نظامنامه جزا\nچنانچه مقدارهایی آن بقرار رأی اولوالامر بیان گردیده،\nوازسببیکه درباره جرایمیکه بقصاص و دیت و حد تابع میباشند\n(جزای عمومی)\nجدول اول"}
{"book": "adl0642", "page": 5, "text": "۲\nاحکام منیفہ شرعیہ را نیز حاوی است، بنابران کافہ مندرجات\nآن مطابق شرع انور (محمدی) است، و آن فصول تمسک\nالقضاۃ الامانیہ کہ متعلق بجزاست از مربوطات این نظامنا\nشمرده میشود .\n(۲):- جرمہائیکہ قانونا مستوجب مجازات ہستند سه نوع است :-\nاوّل قباحت ، دوّم جنحه ؛ سوم جنایت .\n(۳) :- قباحت مستلزم مجازات تکدیریہ ؛ جنحه مستلزم مجازات\nتادیبیہ ؛ جنایت مستلزم مجازات ترہیبیہ ، جرمہائے\nہستند.\n(٤):- مجازات تکدیریہ عبارت است از جزای نقدی از یکروپیه\nالیٰ دو صد روپیہ ، و یا از بیست و چهار ساعت الیٰ\nیکماه حبس .\n(۵):- مجازات تأدیبیہ عبارت است از دو صد روپیہ بالا تر الیٰ\nسه ہزار جزای نقدی ، و از یکماہ الیٰ سه سال حبس ، ویا\nجزای ضرب یعنی لت از (۳) دره الی (۳۹) دره .\n(۶):- مجازات ترہیبیہ عبارت است از جزای نقدی بالا تر از\nسه هزار روپیه ، و جزای حبس از سه سال بالاتر الیٰ حبس دوام\n\nجزای عرفی - جدول و الدیریہ"}
{"book": "adl0642", "page": 6, "text": "۳\n\nو اعدام، و جزای ضرب از (۳۹) دره الی (۱۰۰) دره،\nمراد از حبس دوام بیست سال محبوسیت است.\n\n(۷) :— جزای جرایمیکه از نوع جنحه باشد، تنها بپیک لنگ\nزولانه در محبوس خانه اکمال مدت حبس خود را مینماید\nمحبوسین در محبوسخانه بصنایع مختلفه اشغال میشوند، و مبلغیکه\nاز آن حاصل کنند بقوت و معاش شان رسانیده میشود\nو مقداریکه برای شان کفایت نکند از طرف دولت اکمال\nمیگردد، محکومین قباحت در توقیفخانه متوقف میمانند.\n\n(۸) :— جزائیکه از نوع جنایت باشند، بزولانه انداخته شدن\nبهردو پای مجرم در بندیخانه های عمومی\nادا میشود، و نظر باقتضای جرم، بند یها در خدمات شاقه\nدولت گماشته میشوند، و از طرف دولت برای شان\nخوراک داده میشود.\n\n(۹) :— جزای ضرب یعنی لت در صحن سرایهای حکومتی در حالیکه یکی\nاز مفتی های محکمه شرعیه جزائیه که اعطای حکم نموده، و یکنفر\nمنصبدار کوتوالی، و عند الاقتضا نائب الحکومه و یا حاکم\nو یکنفر مغرزه نظامی و کوتوالی موجود باشد، در پیشروی"}
{"book": "adl0642", "page": 7, "text": "٤\nیک حجم غفیر اهالی اجرا میشود.\n(۱۰): جزای ضرب با مراسم ذیل اجرا مییابد:-\nمفتی محکمه جزائیه، با مفرزه نظامی وکوتوالی که در قاعده بالا\nذکر شده، در صحن سرای حکومتی، و یا در صحن وزارت عدلیه\nعین جای وسطی آن اخذ موقع مینمایند، واهالی بدورادور\nصحن ایستاده و یک میدان وسیع بوجود آورده اجتماع\nمیکنند، متعاقباً محکوم علیه بمیدان آورده میشود، ومفتی\nهمان محکمه که درباره او اعطای حکم نموده، حکم فیصله شدگی را\nبآواز بلند میخواند بعد از ختم قرائت محکوم علیه از کالای\nبالاپوش برهنه شده در صحن مذکور بقسم راکعانه ایستاده\nشده، یک شخص دیگر از کوتوالی مقابل او ایستاده\nشده سر او را در بغل میگیرد، جلاد کوتوالی دره شرعی نفط را\nگرفته، بموجب اشاره که از طرف مفتی داده میشود\nیک بعد دیگر ضربه ها را در پشت مجرم فرو می آرد، در\nاثنای ضرب دست راست از شانه باید بالاتر نشود\nوبعد از تماس ضرب بجلد دره باید بر جلد کش کرده نشود\nبعد از پوره شدن عدد مطلوب بموجب اشاره مفتی"}
{"book": "adl0642", "page": 8, "text": "محکمۀ عدلیه عملیات ختام می‌پذیرد، و متعاقباً اگر محکوم\nعلیه علاوه بران بجرای حبس هم محکوم گردیده باشد\nبه بندیخانه سپرده میشود، و اگر اضافه بران محکومیتی\nنداشت آزاد گذاشته میشود، و اگر محکوم علیه، زن باشد\nدر حضور محکمۀ شرعیه جزا بصورت ساترا نه زده میشود، و\nایفای تشهیرات فوق در شان او ضرورت ندارد،\nوسر او را باید شخص محرم گیرد و اگر محرم نباشد زن دیگر را\nمکلف بسر گرفتن او بدارند.\n(۱۱) :- هیچ مأمور دولت تا حکم یک محکمۀ جزائیه نباشد هیچ کس\nاز رعایا را بهیچ وسیله و بهانه ضرب نمیتواند، و هم حکمی را\nکه از محکمه صادر گردد بالذات بدست خود اجرا کرده\nنمیتواند، جزای ضرب فقط بشکل وصورتیکه در بالا ذکر شد\nاجرا پذیر میگردد.\n(۱۲) :- مراد از جزای اعدام، قتلیست که طرز آن ز حضور پادشاهی\nصادر میگردد.\nطرز اجرای هر حکم اعدام در ابتدای منظوری اعلامی که حکم اعدام\nحاوی بوده از طرف اشرف پادشاهی تصریح و اراده"}
{"book": "adl0642", "page": 9, "text": "۶\nفرسوده میشود .\n(۱۳) :-- زنیکه بجرای اعدام محکوم گردیده باشد، اگر حامله بود بعد از\nوضع حملش مجازات میشود .\n(١٤) :-- مردانیکه بجنایت محکوم باشند، پیش از انکه آنها را در بندیخانه\nببرند، بشهر گشتانده شده تشهیر میشوند .\n(١٥) :-- هرگاه یکی از تبعه دول اجنبیه باشنده افغانستان مرتکب\nجرمی گردد که مستلزم جزا باشد، برطبق نظامنامه جزا\nمانند سائره تبعه افغانستان مجازات میشود .\n(١٦) :-- یک شخص پس از انکه بصورت قطعی بیکی از مجازات ترهیبیه\nمحکوم شد، در اثنائیکه در حبسخانه باشد، و یا بعد از اکمال\nمدت حبس خود در ظرف ده سال دیگر مرتکب چنان یک\nجنایتی گردد که مستلزم حبس پانزده سال و یا زیاده\nبران باشد سیاستاً اعدام میشود .\n(۱۷) :-- هرگاه بر بالای یک شخص دیت شرعی، تضمینات شخصیه\nو رد اموال مسروقه، و جزای نقدی و مصارف محاکمه\nیکجائی حکم شود، از همه اول مقدار دیت شرعی وتضمینات\nشخصیه و اموال مسروقه از وی گرفته میشود و بعد ازان"}
{"book": "adl0642", "page": 10, "text": "جزای نقدی و مصارف محاکمه، و مانند آن حق دولت\nاز وی استحصال میگردد .\n(۱۸) :— مصارف محکمه بر ذمۀ محکوم علیه است .\n(۱۹) :— اشیائیکه اعمال ، و استعمال ، و نقل و محافظه، و بیع\nو شرای آن جرم را بوجود می آرند، اگرچه بفاعل جرم\nتعلق نداشته باشد هم مطلقاً از طرف دولت ، ضبط و\nمصادره میشود .\n(۲۰) :— اشخاصیکه بکدام جنایت، و جنحه که امنیت داخلی و خارجی دولت\nاخلال نماید جرأت ورزیده باشند بعد از اکمال نمودن مدت\nجزائیه که قانوناً برای شان معین است بهمه حال در تحت\nنظارت کوتوالی میباشند .\n(۲۱) :— بودن در زیر نگرانی کوتوالی عبارت است ازین چند چیز :\nاول :- اقامت کرده نتوانستن در محلهائیکه حکومت آنرا تعیین\nنموده است .\nدوّم :— محلی را که در آن اقامت میورزد و یا جاهائیکه تا\nبر رسیدن محل اقامت خود از آنجا ها میگذرد، آنرا\nتعیین و بیان نمودن ."}
{"book": "adl0642", "page": 11, "text": "۸\nسوم :- در تذکره مروروی بقسمیکه گفته شد اشارت کردن .\nچهارم :- بمجرد رسیدنش در آنجا در ظرف بیست و چهار\nساعت از ورود خود بحکومت خبر دادن .\nپنجم :- در حالیکه از اینجا بیکطرف دیگر رفتن آرزو داشته\nباشد سه روز پیشتر بحکومت خبر داده مجدداً تذکرهٔ\nمرور خود را گرفتن ، کسیکه در زیر نظارت ضبطیه\nبوده و با وجود آن باین شرائط رعایت نکند\nکم از کم بجزای حبس یکسال محکوم میشود.\n(۲۲):- مأموریکه بمحبوسیت مدت لا اقل دو سال محکوم گردیده\nباشد، به این شرط که آینده در هیچ یکی از خدمات دولت\nازو کار گرفته نشود طرد کرده میشود.\nمأموریکه مرتکب جرم سرقت اموال دولت و اخذ رشوت\nگردیده باشد، اگرچه کمتر ازین مدت بمحبوسیت دو چار\nشده باشد، الی الابد از خدمت دولت طرد میشود .\n(۲۳) :- در اثنای وقوع جرم کسانیکه سن سیزده سالگی را پوره\nنکرده باشند، از قوهٔ ممیزه محروم دانسته میشوند، و از\nجرمیکه کرده باشند مسئول شناخته نمیشوند ، هرگاه از سبب\n\n( جزای عمومی ) \nجدول اول"}
{"book": "adl0642", "page": 12, "text": "۹\nجرم ایشان دیت لازم شود بعاقله متعلق میشود و خود ایشان\nبوالدین و ولی تا و وصی هاب شان تسلیم میشوند ، مگر هر گاه\nاینچنین بچه هایش از انکه سال پانزدهمین سن خود را پوره\nکند بالتکرار از ایشان یک جرمی سرزند انکسانیکه بحافظه\nشان مأمورند از صد روپیه الی دو هزار روپیه جزای نقدی\nگرفته میشود .\n(٢٤) :- در حین وقوع جرم بچه هائیکه سال سینز دهم عمر خود را پوره نمود\nو سال پانزدهم را اکمال ننموده باشند، جزای شان بدرجه\nنصف مقداریکه در نظامنامه صرح گردیده است، حکم میشود.\nاگر جرم مستلزم اعدام باشد ، بعوض آن ده سال حبس\nمیشود، و از اینچنین بچه ها جزای نقدی هم مناصفه گرفته\nمیشود .\n(٢٥) :- هرگاه ثابت شود که مجرم در حین وقوع جرم بحال ( جنون )\nیعنی دیوانگی دو چار بود ، از مجازات معاف دانسته میشود.\n(٢٦):- هرگاه ثابت شود که یک شخص یک جرم را که اصلا مرضا\nاو نبود مجبوراً مرتکب گردیده است از مجازات معاف\nدانسته میشود ، تنها در ینباب مجبوریتی که معتبر است"}
{"book": "adl0642", "page": 13, "text": "۱۰\nنظر بدرجات جرم اولاً عبارت است از وقوع یک چنان\nکیفیتی که آنشخص را تماماً وکاملاً از شعار تهمت بری الذمه\nنشان بدهد، وثانیاً پیش آمد یک چنان ضرورتیکه او در مقام\nآن مقاومت کرده نتوانستن خود را ثابت بسازد الا از قبل\nامر والدین به اولاد ، ویا از بادار بخدمتگار حالاتیکه از تعظیم\nواحترام نشئت میکند آنها را مجبویت گفته نمیشود.\n(۲۷) : فعلی که بضرورت دفع فوری یک تعرض ناحقی که خواه بنفس\nوعرض خود شخص ویاغیری واقع شود، وجلوگیری آن بدیگر\nصورت ممکن نباشد آنراجرم گفته نمیشود.\nبناءً علی ذلک فاعل آن از جزامعاف دانسته میشود،\nافعالی که در اثنای نهب وسرقتیکه با جرای جبر وشد\nبوقوع پیوسته باشد، ویا خود درسرقتهائیکه مورث چنان\nیک ضررعظیمی میشوند که اراده و اختیار یک شخص را\nخلل دار میسازد بوقوع برسند، ویا هرگونه افعالیکه\nبرای دفع سارق وناهب اجراشود ویا در حالیکه استرداد\nمال ممکن نباشد هرگاه برای مدافعه خود، ومحافظه وتخلیص\nواستردادطوری مال افعالی بوقوع برسند آنها را نیز\n\n(اجرای عمومی)"}
{"book": "adl0642", "page": 14, "text": "۱۱\nجرم گفته نمی شوند .\nهرگاه در اجرای یک حکمی که از روی شرع و نظام و یا اینکه\nاز کدام مرجع نظامی داده شده باشد، یک فعلی واقع شود\nجرم شمرده نمیشود .\n(۲۸) :ـــ اموال مسروقه در دست هر کس که باشد از وی گرفته میشود\nمگر جزا عاید است بفاعل سرقت .\n(۲۹) :ـــ هرگاه یک چند نفر اشخاص متعدداً متحداً مرتکب یک جنحه\nو یا جنایت گردند ، و یا آنکه در یک جنایت و یا جنحه\nکه از افعال متعدده مرکب باشد از چند نفر اشخاص\nهر کدام شان بغرض حصول جرم یکی و یا یکچندی\nاز افعال مزبوره را اجرا کنند، اشخاص مذکوره را\nهم فعل گفته میشوند ، و همه شان مانند فاعل مستقل آن\nفعل جزائی میبینند .\n(۳۰) :ـــ کسانیکه با اعطای هدیه، و یا نقود، و یا به اجرا تهدید، و یا به\nاعمال حیله و دسیسه، و یا بصرف نفوذ، و یا بصورت استعمال\nبیجا حکم مأموریت خود دیگر را بوقوع یافتن یک جنحه و یا جنایت\nتحریک نمایند، و یا بوقوع یک جنحه و جنایت واقف گردیده برآ"}
{"book": "adl0642", "page": 15, "text": "۱۲\nحصول آن تجویز است نمایند، و یا اسلحه و آلات و وسیله را\nکه مدار وقوع یک جنحه و جنایت باشد دیده و دانسته\nتدارک کنند، یا در افعالیکه سبب آمادگی و یا تسهیل\nو یا اکمال یک جنحه و جنایت باشند دانسته با فاعل اصلی\nآن معاونت ورزند، همه این قسم کسان فرعاً ذی مدخل\nهمان جنحه و جنایت شناخته میشوند.\nکسانیکه برخلاف امنیت حکومت، و امنیت عمومیه،\nو امنیت اشخاص و اموال دست درازی و یا استعمال جبر\nو شدّت مینمایند، و یا بر افعال و حرکات ارباب جرایم\nواقف بوده بآنها بالاختیار خوراک و خوابگاه و جاپناه\nو جای اجتماع میدهند نیز فرعاً ذی مدخل شمرده میشوند،\nکسانیکه اشیائی را که بصورت غصب و یا سرقت، و یا\nخود از وقوع یافتن یک جنحه و یا جنایت استحصال گردیده\nباشند، تماماً و یا قسماً دانسته حفظ و اخفا نمایند، نیز در همان\nافعال ذی مدخل شناخته میشوند، و نظر به این حالات\nمختلفه در باره کسانیکه فرعاً ذی مدخل یک جنحه و یا جنایت\nباشند بر وجه ذیل جزا حکم میشود:-"}
{"book": "adl0642", "page": 16, "text": "۱۳\nاگر اصل فعل مستلزم اعدام و یا حبس دوام باشد، درباره\nکسانیکه در آن فرعاً ذی مدخل اند [از ده سال تا پانزده\nسال جزای حبس] .\nاگر اصل فعل مستلزم جزای حبس از ده سال تا پانزده سال\nباشد، درباره کسانیکه فرعاً ذی مدخل باشند [از سه سال\nتا پنجسال جزای حبس] .\nاگر اصل فعل مستلزم جزا سه حبس از سه سال تا ده سال\nباشد، درباره کسانیکه فرعاً ذی مدخل اند [از دو سال\nتا سه سال جزای حبس] .\nدر مسائل جنحه جزای کسانیکه فرعاً ذی مدخل باشند،\n[بقدر دو ثلث جزای اصل فاعل است] .\n(۳۱): در حالیکه یک وارث عدم وقوع قتل را دانسته بر یک\nشخص به تدارک شاهد زور دعوای قتل اقامه نماید و بطلان\nدعوای او بصورت بر حیات بودن مقتول ثابت شود\n[وارث مدعی جزای شاهد زور می بیند] .\n* *\n*"}
{"book": "adl0642", "page": 17, "text": "١٤\nباب اول\n(جنحه و جنایاتیکه ضررشان عام است، ومجازات برآن مقررگردید)\n(فصل اول)\n(جنحه و جنایاتیکه امنیت خارجیه افغانستانرا اخلال مینماید)\n(٣٢):— با دشمنان افغانستان متفق گردیده برعلیه افغانستان یعنی برخلاف افغانستان سلاح گرفتن [اعدام] .\n(٣٣):— یکدولت اجنبی را برعلیه افغانستان بحرب برانگیختاندن [اعدام] .\n(٣٤):— در داخل شدن دشمن بافغانستان سهولت بهمرسانیدن و بغرضیکه دشمن به آسانی درافغانستان راه و استیلا یابد، راه ها، و ریل ها، و قلعه ها، و ماشینخانه های افغانستانرا تخریب نمودن، و عسکر دشمن را بسلاح و پول معاونت دادن، و عسکر افغانستان را در مقابل دشمن به عدم مقاومت تشویق نمودن، و یا برای از قوه بفعل آوردن یکی ازین جنایات با دشمن مخابره کردن [اعدام] .\n(٣٥):— بدشمن از ترتیبات عسکریه مملکت و نقشه های مدافعه و تعرض"}
{"book": "adl0642", "page": 18, "text": "۱۵\n\nو مقدار قوۀ عسکریه، والحاصل یکی از اسرار عسکری\nو اسرار مهمۀ سیاسی را خبر دادن [اعدام] .\n\n(۳۶):— عسکر افغانست ناز بفرار کردن بسوی دشمن تشویق\nو اغوا نمودن [اعدام]\n\n(۳۷):— بیک سّری از اسرار سیاسی و عسکری دولت بحسب\nمأموریت خود واقف گردیده در حال عدم مأذونیت آنرا\nبدشمن افشا نمودن [اعدام]\n\n(۳۸):— در جدا ساختن و علحده گردانیدن یک قسم اراضی افغانستا\nاز افغانستان، و یا خود را بیجا برای تأسیس دادن\nیک ادارۀ مستقلۀ جداگانه از ادارۀ دولت کوشیدن\n[اعدام]\n\n(۳۹):— بغرض کوشش در ایجاد یک حرب بر علیۀ افغانستان\nبخاک یک دولت اجنبی پناه بردن [اعدام] .\n\n(٤۰):— پیش از اعلان حرب یکی از تبعه افغانستان، در خدمت\nعسکریۀ دشمن بوده پس از اعلان حرب نیز در همان خدمت\nدشمن پائیدن [پانزده سال حبس] .\n\n(جزای عسکری)"}
{"book": "adl0642", "page": 19, "text": "١٦\n(فصل دوّم)\n(جنحه و جنایاتیکه امنیت داخلۀ افغانستانرا اخلال مینماید)\n(٤١):— تبعۀ افغانیه را برعلیۀ حکومت به بغی و عصیان تشویق دادن\nو متعاقباً فعل عصیان بوقوع آمدن [ اعدام ] .\n(٤٢):— بی وقوع فعل بغاوت، فقط در تولید مادۀ بغاوت کوشیدن\n[حبس پانزده سال] .\n(٤٣):— بیرقها و نشانهای افغانستان، و یا دول اجنبیۀ دوست را\nبغرض حقارت و استخفاف پاره کردن [ از دو سال\nتا سه سال حبس ] .\n(٤٤):— تشویق نمودن اهالی افغانستانرا بمقاتلۀ یکدیگر، و بدینغرض\nآنها را بضد همدیگر مسلح گردانیدن [ اعدام ]\n(٤٥):— جرائمیکه در قاعده های (٤١) و (٤٢) و (٤٤)\nبیان گردیدند، هرگاه از طرف بعض جمعیت ها بعمل آید\nرؤسای شان [ اعدام ] و نفری شان [حبس دوام]\nمیشوند، علاوه بران جنایتائیکه درین قاعده ها بیان\nگردیده، هرگاه درانخصوص در میان بعضی اشخاص مذاکره\n(تخطی متمم جزای عمومی)"}
{"book": "adl0642", "page": 20, "text": "۱۷\nو مفاهمه بمیان آید، و به بعضی اسباب توسل ورزیده\nشود کسانیکه در مذاکره و مفاهمه شامل باشند :\nرؤسای شان [ حبس دوام ] .\nو باقی شان [پانزده سال حبس].\nاگر تنها مذاکره بوقوع آید و باسباب توسل ورزیده نشود :\nرؤسای شان [ده سال حبس] .\nباقی اعضا [هفت سال حبس] .\nاگر از میانه شان یکنفر تکلیف نماید ، و دیگران تکلیفش را\nرد نموده قبول نکنند شخص تکلیف کنند [پنجسال حبس].\nو کسانیکه تکلیف او را رد نموده بدولت خبر ندهند\n[ از شش ماه تا یکسال حبس] .\nکسانیکه تدارک و اعمال و احضار و اعطای سلاح\nو آلاتی که یک جمعیت فسادیه برای مقصد خود\nبآن محتاج است ، پردازند :\nهرگاه مادۀ فساد بموقع فعل آید [ اعدام].\nوالا اگر بموقع فعل نیامده بدرجۀ تشبث باقی بماند [ پانزده\nسال حبس] .\n\n(نظامنامۀ جزای عمومی) نمرۀ (۳)"}
{"book": "adl0642", "page": 21, "text": "۱۸\n\nو چون در افغانستان تجارت اسلحه جاریست، بنا بران\nکسانیکه به پیشهٔ اسلحه فروشی و تجارت سلاح مشغول باشند،\nهرگاه از آن وقوف نداشته باشند [از جزاء معاف هستند].\n(٤٦): - کسانیکه عسکر دولت را به بلوا و بغاوت تحریک و تشویق\nنمایند [اعدام]\n(٤٧): - قصداً ماشین‌خانه و انبارخانه های دولت را احراق\nنمودن [اعدام]\n(٤٨): - کسانیکه بتاراج کردن نقود و اشیای رعیت و دولت\nتثبث ورزند رؤسای شان [اعدام].\nوبقیه نفری [حبس دوام]\n(٤٩): - دزدانیکه در کوهها و صحراها مسلح گشت و گذار نموده مردمانرا\nلخت میکنند، اگر بمطابق تمسکات القضاه الامانیه حد\nلازم نشود بعد از تاوان [از پانزده سال تا حبس دوام].\n(٥٠): - هرگاه کسانیکه بمقصد قطع طریق، در کوهها و صحراها مسلح\nگشت و گذار نموده قبل از دزدی و تاراج گرفتار شوند\n[از سه سال تا پنجسال حبس].\n(٥١): - از ارباب شقاوت مستمره کسانیکه قبلاً هم مرتکب جنایت\n\n(نظامنامه جزای عمومی) نمره (۳)"}
{"book": "adl0642", "page": 22, "text": "۱۹\nگردیده باشند، و یا رهزنانیکه در دست افتاده گان\nخود را شکنجه و اذیت مینمایند، و یا در اثنای قطع طریق\nمردما نرا میکشند [اعدام] .\n(۵۲):- اگر رهزنان کسی را قتل نکرده، و مال نگرفته مجروح کرد\nاگر مطابق تمشک القضاة الامانیه حدلازم نشود بعداز\nتاوان [از پنجسال تا ده سال حبس] .\n(۵۳):- در کوچه ها و میدانها بغرض تشویق مردم برای عصیان،\nاوراق مضره مطبوعه را نشر کردن، و یا برای اینقصد\nنطقها گفتن، هرگاه عصیان بظهور آید [اعدام] .\nو هرگاه بظهور نیامد [نفی دوام] .\nو اگر تکرار در محل دیگر هم از ایشان اینگونه اوضاع سرزند\nاگر چه فعل عصیان بظهور نیاید [اعدام] .\n(۵۴):- کسانیکه اخبار ها و بیان نامه ها ئیکه بغرض تشویق مردم\nبرای عصیان نوشته شده باشند نزد خود داشته هنوز\nتوزیع ننموده باشند [از پنجسال تا هشت سال حبس] ."}
{"book": "adl0642", "page": 23, "text": "۲۰\nفصل سوم\n(دربارهٔ رشوت)\n(۵۵): قاضی‌ها و جمله مأمورینیکه وظایف و خدمات رسمیه را\nدر عهده گرفته اند، و اعضای منتخب و منصوب جمیع\nمجالس رسمیه، و کسانیکه از آحاد ناس مانند حکم و اهل\nخبره بوده با یک وظیفه رسمیه مکلف هستند، و وکیل‌های\nدعوی، برای نکردن چیزیکه نظاما و قانونا بکردن آن مجوزند\nو یا برای کردن چیزیکه نظاما و قانونا به آن مجبو نیستند،\nپول و یا اشیائیکه بنام هدیه بگیرند، و یا سائر منافعیکه\nبدینصورت برای خود تأمین مینمایند، و فرق فاحشی\nکه در بین قیمت حقیقه و ثمن مسمای اموال و املاکیکه برای\nهمین مقصد خواه کم و یا زیاده بیع و شریٰ شوند، گرفته میشود\nرشوت است .\n(۵۶): یک مأموریکه بغرض باطل گردانیدن یک حق رشوت بگیرد\nسه چند مقداری که رشوت گرفته است از وی بقسم جزای\nنقدی استرداد گردیده از سه سال تا پنجسال حبس] ."}
{"book": "adl0642", "page": 24, "text": "۲۱\n\n(۵۷) :— هرگاه رشوت تنها برای وعده کردن و یا نکردن کدام\nکاری گرفته شده بطلان حق بعمل نیامده باشد\n[سه چند مقدار رشوت ازو مسترداد گردیده از دو سال\nتا سه سال حبس میشود] .\n(۵۸) :— راشی یعنی رشوت دهنده اولاً بصورت رشوتیکه داده است\nبقسم جزای نقدی ازوی ضبط گردیده علاوه بران\n[از یکسال تا سه سال حبس] .\nونظر بصورت ثانی [تنها همان رشوتیکه داده است بقسم\nجزای نقدی او بخزینه دولت میرسد] .\n(۵۹) :— اگر هنوز رشوت داده و گرفته نشده باشد، و تنها دربارۀ\nاخذ واعطای آن یک گفتگو و یا مقاولۀ تحریری بعمل آمده\nباشد [راشی و مرتشی بصورتیکه در قاعده های بالا ذکر شد\nجزای بینند] .\n(۶۰) :— هرگاه یک آدم برای محافظه جان و مال و عرض خود،\nوالحاصل برای حفظ یک منفعت مشروعه خود برشوت\nدادن مجبور گردد، رشوتیکه داده است واپس بخودش\nاعاده میشود، وتنها مرتشی جزای بیند."}
{"book": "adl0642", "page": 25, "text": "۲۲\n(۶۱) :ـــ هرگاه یک مامور در صورتیکه برایش رشوت تکلیف شود\nو او انرا قبول ننماید و متعاقباً بدولت خبر بدهد، خودش\nعلنا از طرف اشرف پادشاهی بایک تحسین نامه تلطیف\nگردیده و راشی جزا می بیند.\n(۶۲) :ـــ کسیکه برشوت دادن مجبور شود، و رشوت را بتری داو\nباید در ظرف یکهفته بدولت خبر بدهد، هرگاه بدلائل\nمقنعه رشوت را اثبات نمود شخص مذکور از جزای\nراشی معاف میشود.\nفصل چهارم\n(در باب سرقت اموال)\n(۶۳) :ـــ کسیکه اموال دولت را نقداً و یا جنسا بدسیسه و جعل کاری\nخیانت کند، هرگاه نقد باشد دو مثل آن وجه نقد و اگر جنس\nباشد دو مثل قیمت همان جنس از نزدش استرداد گردید\nبخرینه دولت داخل میشود، علاوه برآن هرگاه کمتر از نصاب\nشرعی یکماه حبس، و از نصاب شرعی الی هزار روپیه از"}
{"book": "adl0642", "page": 26, "text": "۲۳\n\nیکسال الی سه سال حبس، و از هزار روپیه اضافه الی\nده هزار روپیه از سه سال تا ده سال حبس، و اگر اضافه\nاز ده هزار روپیه باشد از یازده سال الی پانزده سال\nحبس، و مطابق ماده (۲۲) از ماموریت طرد.\n(۶۴) :— کسیکه اموال دولت را نقداً و یا جنساً سرقت نماید، اگر\nمطابق تمسّک القضاة الامانیه حد لازم نشود اضافه\nاز نصاب شرعی الی یکصد روپیه یکسال حبس، از یکصد\nروپیه اضافه الی هزار روپیه از دو سال تا سه سال حبس،\nو از هزار روپیه اضافه الی ده هزار روپیه از پنجسال تا\nده سال حبس، اضافه از ده هزار روپیه از یازده سال\nتا پانزده سال حبس کرده میشود، و هرگاه نقد باشد\nدو مثل آن وجه نقد و هرگاه جنس باشد دو مثل قیمت همان\nجنس از نزد مجرم استرداد گردیده بخزانهٔ دولت داخل میشود\nو مطابق ماده (۲۲) از ماموریت مطرود شمرده میشود.\n(۶۵) :— کسیکه در وقت بیع و شراء اشیاء بحساب دولت در معاملات\nخرید و فروش آن دست بازی نموده خود از ان مستفید گردد\nقرار قاعده (۶۴) جزا می بیند.\n\nنظامنامه جزای عمومی  نمره (۳)"}
{"book": "adl0642", "page": 27, "text": "٢٤\n\n(٦٦) :- اگر مرتکبین جرمهائیکه در همین سه قاعدۀ فوق بیان گردیده\nملازمت دولت نباشد با وجود آنهم مانند بالا جزا می بیند.\n\n(٦٧) :-- هر گاه یکی از مأمورین دولت حق یک آدمی را که از دولت\nمیگیرد تماماً نداده یک قسم آنرا خودش بگیرد [دو مثل پیسیۀ\nگرفته گی از وی استرداد گردیده پنجسال حبس میشود] .\nهر گاه بواسطۀ شخص دیگر مرتکب این جرم گردد [خود مأمور\nبا مرتکب جرم بطبق فوق جزای میبیند] .\n\n(٦٨) :-- هر گاه یکی از مأمورین دولت، اجرت عمله را که برای کار\nدولت استخدام نموده است کم بدهد و یا هیچ نداده بخودش\nبگیرد [پیسیۀ که گرفته است از خودش دو مثل آن گرفته میشود\nیک مثل آن حتی اجورۀ عمله بوده بآنها داده میشود، و\nمثل دیگر آن بقسم جزای نقدی بخزینۀ دولت سپرده میشود\nو خودش پنجسال محبوس میماند] .\n\n(نظامنامۀ جزای سوقی) جزو (٣)\n\n(٦٩) :-- هرگاه یکی از مأمورین دولت در مزائدۀ واردات دولت\nدست بازی نموده موجب نقصان آن گردد [از مأموریت\nطرد و از یکسال الی سه سال حبس میشود، و همانقدر نقصانیکه\nدر واردات وارد نموده است از وی بقسم تاوان گرفته میشود]."}
{"book": "adl0642", "page": 28, "text": "٢٥\n(٧٠) :— هرگاه یکی از مأمورین دولت برای تمتع و استفادۀ خود\nسِراً یا علناً بالذات و یا علی طریق المشارکه، در خریدری\nبعضی اسبابها ئیکه بوزارت و یا ادارۀ او لازم بوده\nاز طرف دولت در آنخصوص امر داده شده باشد، یا\nدر خرید بعضی اشیائیکه بحساب دولت خریده میشوند\nو یا در فروش چیزهائیکه از طرف دولت برای او\nسپرده میشود، مشارکت ورزید بود [از مأموریت طرد\nو از یکسال تا سه سال حبس].\n(٧١) :— اگر در خرید و فروخت این اموال سر کاری اجرت\nو ساطت بگیرد [از مأموریت طرد و از یکسال تا سه سال\nحبس].\n(٧٢) :— مأمورینیکه برای خود، و یا برای دیگران پیشه سرکاریرا\nبرداشت مینمایند [از مأموریت طرد و از یکسال تا دو سال حبس]\n* *\n*\nفصل هشتم جزای مجرئی جریمه (*)"}
{"book": "adl0642", "page": 29, "text": "٢٦\n\nفصل پنجم\n(کسانیکه نفوذ مأموریت خود را استعمال بجا نموده)\n(و وظیفۀ نامبردۀ خود را ایفا نمی نمایند)\n\n(٧٣) :— مداخله کردن مأمور بصورت جبر و تحکّم در حق مدعی یا مدعی علیه بنابر یک غرض و حمایه، در حضور محاکم شرعیۀ عدلیه و اداره [طرد از مأموریت] .\nاگر مداخله بصورت رجا و التماس بوده باشد [از دوصد الی دو هزار روپیه از ملتمس جزای نقدی گرفته میشود].\n(٧٤) :— اگر در نتیجۀ جبر و تحکّم از محکمه بناحق یک حکم صادر گردد [مأمور مداخله کننده از مأموریتش طرد و از ششماه تا سه سال حبس] .\nهرگاه در نتیجۀ رجا و التماس از محکمه بغیر حق حکم صادر شود [علاوه بر آنکه از مأموریکه رجا و التماس نموده جزای نقدی گرفته شود از دو ماه الی ششماه بندی هم میماند] .\n(٧٥) :— قاضی های محکمه و اعضای مجلس های مشوره علاوه بر امضا نکردن بر مداخله که جبراً و یا التماساً بوقوع آمده است"}
{"book": "adl0642", "page": 30, "text": "۲۷\nمیباید که احوال آنرا نیز بدولت اطلاع و اخبار نمایند\nوالا اگر در یکی ازین دو امر فروگذاشت نموده بودند\n[عزل از ماموریت] .\n(۷۶) :— رئیس‌های مجلس و یا قاضی‌های محکمه هائیکه معامله را\nاز روی جبر و التماس شنیده آنرا اجرا کرده باشند\n[شش سال طرد از ماموریت و یکسال حبس] .\nو اعضای آن [تنها شش سال طرد از ماموریت] .\n(۷۷) :— اگر یک مامور در اجرا نکردن یکی از اوامر و قوانین و\nنظامات دولت، و یا برای تحصیل نشدن اموال دولت\nصرف نفوذ نماید [از سه سال تا پنجسال حبس] .\n(۷۸) :— اگر کسانیکه باینطریق صرف نفوذ مینمایند از مامورین\nدولت نباشند [از دوسال تا سه سال حبس] .\n(۷۹) :— هر گاه کدام وزیر و یا نائب الحکومه، و یا حاکم اعلی یا حاکم\nو علاقه دار، و مستوفی و سررشته دار، و قاضی و مامور\nمالیه، و مدیران تجارت و زراعت و گمرک در داخل\nمنطقهٔ ماموریت خود، تجارت خرید و فروخت ارزاق را\nدر دست خود گرفته بالذات اجرا نماید، این تجارت"}
{"book": "adl0642", "page": 31, "text": "۲۸\nخواه علنی باشد یا سری [از مأموریت طرد میشود و از\nیکہزار الی بیست ہزار روپیہ جزای نقدی میدهد]\nفقط در جائیکه هست اگر از خود املاک و اراضی داشته باشہ\nتجارت محصولات زمین های خودش ازین قاعده\nمستثنیٰ میباشد .\n(۸۰) :— هرگاه مأموریکه بلا عذر معقول ، فرمانها و امرنامه ہائیکہ\nدولت نشر نموده باشد نشر ننماید [طرد از مأموریت] .\n(۸۱) :— هرگاه یک مأمور بلا سبب مقبول در ایفای وظیفه\nخود غفلت و اهمال ورزد ، و یا امری را که از طرف آمِرتَش\nموافق به احکام قانونیه داده شده باشد اجرا ننماید، اگر\nازین عدم اجرا برای دولت یک ضرر برسد، نظر بدرجہ\nضرر [از پنصد روپیہ تا ده هزار روپیہ جزای نقدی] .\nو هرگاه از ان بسیاست دولت یک ضرر برسد از\n[دو سال تا سہ سال حبس] .\nو اگر از ان برای یکی از رعایا یک ضرر مالی رسید\nعلاوہ بر جزای فوق [تاوان همان ضرر از وی\nنیز گرفته می شود] ."}
{"book": "adl0642", "page": 32, "text": "۲۹\nفصل ششم\n(تعدی مامورین دولت بر رعایا)\n(۸۲) :ـ هرگاه یکی از مامورین برای اعتراف کنانیدن جرم،\nبر یک شخص مظنون یا متهم با ذیت و شکنجه او امر نماید،\nو یا خود بالذات اجرا دارد [از ماموریت برای همیشه\nطرد، استرداد رتبه و نشان، حبس ده سال] .\nاگر آدم شکنجه شده از صدمه شکنجه وفات یابد،\n[کسی که شکنجه او را امر داده است جزای قاتل را\nمی بیند] .\n(۸۳) :ـ هرگاه یکی از مامورین در حق یک محبوس از طرز مجازاتی که\nقانون تعیین نموده است، بالاتر و سنگین تر آنرا اجرا نما\nو یا اجرای آنرا بدیگری بفرماید [ از یک سال\nتا سه سال حبس] .\n(٨٤) :ـ هرگاه یک مامور مخالف طرزی که آنرا قانون نشان داده است\nبخانه یکی از رعایا داخل شود [از سه ماه تا سه سال حبس].\nاگر هم در خانه داخل شود، و هم بخواهش خود، به اجرا"}
{"book": "adl0642", "page": 33, "text": "٣٠\n\nجستجو و تفتیش قیام و اقدام نماید [از یکسال تا سه\nسال حبس] .\n(٨٥) :- اگر غیر از مأمورین یک آدم دیگر در خانه یک کسی بی آنکه\nخانۀ خودش باشد، جبراً و یا خود تهدیداً و تخویفاً ، و یا آنکه\nخفیتأ داخل شود [از یکماه الی یکسال حبس] .\n(٨٦) :- هرگاه یکی از مأمورین مال و ملک یکی از رعایا را جبراً اشترا\nو یا به ادعای بی معنی ضبط کند و یا بفروشد [مال\nو ملکی که گرفته شده دوباره بصاحبش عیناً و یا بدلاً\nاعاده میشود ، خود مأمور طرد و از شش ماه تا سۀ سال\n(٨٧) :- اگر یکی از مأمورین دولت ، از رعایا زیاده از محاصل\nدولت یک چیزی اضافه ستانی نموده آنرادکیسۀ\nخود بریزد [علاوه بر استرداد دو چند مقداریکه گرفته است\nاز دو سال الی سه سال حبس] .\nهرگاه خودش نگرفته ، و مبلغ اضافه را بخزینۀ دولت\nتحویل نماید [همان مبلغ از خود او گرفته بصاحبش\nداده می شود] .\n(٨٨) :- هرگاه یک مأمور و یا یک رئیس سرکردۀ اهالی غیر از حد معینۀ"}
{"book": "adl0642", "page": 34, "text": "۳۱\n\nبموجب کدام نظامنامه و یا فرمان پادشاهی امر شده\nباشد رعایا را بیگار گرفته از آنها کار بگیرد [اولا حق الاجرت\nعمله بیگار از وی گرفته بعمله داده میشود، و ثانیاً از ششماه\nتا سه سال حبس میشود، و اگر از جمله مامورین باشد\nاز ماموریت هم طرد میگردد] .\n(۸۹):— هرگاه از مامورین دولت و یا آدمهای شان، و\nیا منصبداران و سپاهیان نظامی و کوتوالی در خانه\nرعایا و اهالی فروکش گردیده مفت و جبراً طعام بخورند\nو یا برای اسپهای خود جو و کاه وغیره بگیرند [قیمت شیائیکه\nگرفته و خورده اند استرداد گردیده بصاحبانش\nداده میشود، از ماموریت طرد و از یکهفته تا یک ماه\nحبس] .\nاگر فوج نظامی در اثنای کوچ از یکجا بدیگر جا مرتکب\nاینچنین حرکت گردد [قیمت چیزهائیکه گرفته شده باشد بقسم\nتاوان از منصبدار فوج که با ایشان درین جرم شریک بوده\nگرفته میشود، و خود منصبدار در دیوان حرب دیت محاکمه\nآمده از خدمت عسکری طرد، و از یکسال تا سه سال محبوس میماند] .\n\nنظامنامه جزای عمومی تعزیر (چاپ)"}
{"book": "adl0642", "page": 35, "text": "۳۲\n\nفصل هفتم\n(کسانیکه بمأمورین دولت مخالفت کنند)\n(و بآنها بی اطاعتی یا تحقیر نمایند)\n(۹۰):— کسیکه مأمورین دولت را در اثنای ایفای وظیفه شان\nو یا در یک امری که متعلق خدمت شان باشد، از کدام\nسببی برای شکستاندن قدر و ناموسشان تحقیر کند، و یا\nدر حق شان اطالۀ لسان یعنی زبان درازی نماید و یا\nخود تخویف نماید [از یکهفته الی یکماه حبس] .\nاگر این معامله در اثنائیکه یک محکمه و یا یک مجلس مشوره\nبکار مشغول باشد واقع گردد [از ششماه تا یکسال حبس\nو یا از دو صد الی چهار صد روپیه جزای نقدی] .\n(۹۱):— کسانیکه سپاهیان و منصبداران نظامی و کوتوالی و\nپلیس را در اثنای وظیفه شان حقارت کنند [از\nیکهفته الی یکماه حبس، و از بیست روپیه تا دو صد روپیه\nجزای نقدی] .\nاگر در اثنای این حقارت سلاح هم کشیده شود،\n\nقطعات مزخرف عموماً تحریر (٭)"}
{"book": "adl0642", "page": 36, "text": "۳۳\nیکسال حبس ] .\n(۹۲) :— کسانیکه یکی از مامورین و یا از سپاهیان و منصبداران\nنظامی و کوتوالی و پولیس را در اثنای ایفای وظیفه\nو یا بخاطر وظیفه شان که ایفا مینمایند، ضرب و جرح\nو یا اینکه جبر و تشدد نمایند [علاوه بر جزای مستلزم\nضرب و جرح، از یکسال تا سه سال حبس ] .\n\nفصل هشتم\n(کسانیکه محبوس را میگریزانند، و یا ارباب جنایت را\nمیدانند و حمایت مینمایند)\n(۹۳) :— هرگاه پیش سپاهی یا منصبدار نظامی و پولیس که\nبر محافظه یک محبوس مامور باشند بسبب غفلت\nو بی پروائی محبوس بگریزد نظر بدرجات اهمال و غفلت\nشان اگر محبوس محکوم باعدام باشد [از هشت\nتا ده سال حبس ] .\nو در باقی آن از ربع تا ثلث میعاد حبس مقرره محبوس را\nپوره میکند .\nنظامنامه جزای عمومی فقره (۵)"}
{"book": "adl0642", "page": 37, "text": "٣٤\n\nو اگر محبوس مذکور را قصداً بگریزانند [هرگاه محبوس باعدام\nمحکوم باشد پانزده سال حبس، و یا بانتر از ان نصف\nمدت محکومیت محبوس جزای حبس می بیند] .\nو هرگاه محبوس هنوز محکوم علیه نگردیده باشد و درباره\nاو حکم محکمه صادر نشده باشد و قصداً او را بگریزاند [از\nسه تا چهار سال حبس] .\n(٩٤):- هرگاه یکی از رعایا اسبابی را که فرار محبوسین را\nتسهیل نماید تهیه و تدارک کند [از یکسال تا سیال\nحبس] .\n(٩٥):- کسانیکه برای تسهیل فرار محبوسین برای شان\nسلاح و سائره تدارک نمایند [از ده سال تا پانزده\nسال حبس] .\n(٩٦):- کسانیکه یک بندی فراری و یا اشخاص متهم بالجنایت را\nشناخته حمایت مینمایند [از یکسال تا سیال\nحبس] .\nو خویشاوندانش از اصول و فروع، از قبیل پدر و مادر\nو ازواج و اولاد شخص مذکور از مجازات معاف میباشند.\n\n[margin text]\nقطعه ماده برای عمومی نمبر (٥)"}
{"book": "adl0642", "page": 38, "text": "٣٥\nفصل نهم\n(کسانیکه مهر را می شکنند، و یا اشیای امانتاً)\n(و اوراق رسمی می دزدند)\n(٩٧) :- از طرف مامورین دولت مهریکه برای حفظ بعضی اشیا\nو یا اوراق و یا کدام محل وضع شده باشد، هرگاه آن\nمُهر از سبب غفلت و سهل انگاری کسیکه محافظۀ\nآن مأمور است شکسته شود [ از مأموریکه غفلت\nنموده است از ده صد روپیه تا یکهزار روپیه جزا\nنقدی گرفته میشود ] .\n(٩٨) :- کسیکه مُهر را شکتانده باشد [ از ششماه\nتا یکسال حبس] .\nاگر مهر را خود همان مأموریکه بمحافظۀ آن گماشته شده\nشکتانده باشد [ از یکسال تا سه سال حبس ] .\n(٩٩) :- علاوه بر شکسته شدن مهر هرگاه بعضی اشیاء\nو اوراق هم دزدی شده باشد [ بعد از تاوان\nاشیاء از پنجسال تا ده سال حبس ] ."}
{"book": "adl0642", "page": 39, "text": "٣٦\n\n(١٠٠) :- کسانیکه اوراق رسمیهٔ دولت را سرقت و یا محو\nو اتلاف نمایند [از یکسال تا دو سال حبس] .\nاگر سرقت و یا محو و اتلاف آن از طرف مأموریکه محافظ\nآن است بعمل آید [از سه سال تا پنجسال حبس] .\nو اگر سرقت و یا محو و اتلاف آن از غفلت و سهل انگاری\nمأموریکه محافظ آن است بوقوع آید [تنخواه یکماهه اش\nبقسم جزای نقدی گرفته میشود ، و از یکهفته تا یکماه\nحبس] .\n\n(١٠١) :- اگر تنگته شدن مهر و سرقت اوراق رسمیه، و\nمحو و اتلاف آن از طرف بعضی اشخاص بصورت\nهجوم بر محافظ آن بعمل آید، هر یک از هجوم کنندگان\n[از پنجسال تا ده سال حبس] .\n\n(١٠٢) :- هرگاه مأمور پوسته خطوط رسمی و خصوصی که بپوسته\nخانه او سپرده میشوند، آنرا بکشاید، و یا در گشادن\nآن مساعده نماید [از بیست روپیه تا صد روپیه\nجزای نقدی ، و از یکماه تا سه سال\nحبس] ."}
{"book": "adl0642", "page": 40, "text": "۳۷\n\nفصل دهم\n(کسانیکه بی اختیار و مأذونیت، بخودها)\n(صفت رسمیه اضافه مینمایند)\n(۱۰۳):- کسیکه بے صلاحیت و مأذونیت، خود را چنان\nنشان بدهد، که گویا بیک منصب ملکی و یا نظامی منسوب\nبوده علاوتاً به ایفای وظایفیکه بآن منصب عاید است\nجرأت ورزد [از یکماه تا دو سال حبس].\n(۱۰٤):- کسیکه بدون مأذونیت دولت بسر خود نقداری و حق\nرسانی کسے را نماید [از یکماه تا یکسال حبس].\n(۱۰۵):- کسیکه اموال غیر منقوله را که از نزد وی حکماً گرفته شده\nو مستحقش تسلیم گردیده باشد، بالکرار ضبط نماید\n[از یکسال تا دو سال حبس].\n(۱۰۶):- کسیکه نشانی را که از طرف حکومت برای او داده\nنشده باشد بیاویزد، والبسه رسمیه بالاتر از رتبه\nخود را بپوشد، و یا در حالیکه هیچ رتبه نداشته باشد لباس\nرسمی در بکند [از یکهفته تا یکماه حبس]."}
{"book": "adl0642", "page": 41, "text": "۳۸\n\nفصل یازدهم\n(کسانیکه سلسلۀ مخابرات تلغراف)\n(وتیلفون را خراب کنند)\n(۱۰۷):- کسانیکه آلات تلغراف و تیلفون را قصداً خراب\nنمایند [ علاوه برد و چند قیمت ضرر از سه ماه\nتا دو سال حبس].\n(۱۰۸):- کسیکه سیم تیلفون و تلغراف را بریده و چوب\nهای آنرا انداخته، موجب تعطیل و تعویق مخابرات\nگردد [از یکسال تا سه سال حبس، و از پنجصد\nروپیه الی دو هزار روپیه جزای نقدی].\n(۱۰۹):- اگر این معامله بریدن و تخریب سیم های تیلفون\nو تلغراف، در اثنای یک محاربه و یا اختلال\nبوقوع آید [اعدام].\n* *\n*"}
{"book": "adl0642", "page": 42, "text": "۳۹\n\nفصل دوازدهم\n( قلب چلانها )\n(۱۱۰): - کسانیکه مسکوکات قلب بسازند، وقلب چلانی\nمیکنند [ از ده تا پانزده سال حبس ] .\n(۱۱۱) :- کسانیکه پیسه قلب را ندانسته دادوستد مینمایند،\nهیچ مستحق جزا نمیشوند، فقط بعد از آنکه قلب شناسی را\nآموخته باز هم بجلانیدن آن کوشش ورزند [ ازبیست\nروپیه تا صد روپیه بجرای نقدی محکوم میشوند ] .\n\nنظامنامه برای محبوسین نمبر (۵)\n\nفصل سیزدهم\n( کسانیکه سند و یا مهر ساخته گی میسازند )\n(۱۱۲) :- کسانیکه فرمانهای پادشاهی و مهرهای حکومتی\nو مهرها و امضاهای مأمورین دولت، و اوراق و\nوسنداتیکه تعلق بدفترها باشد ، تقلید و تحریف نموده\nاستعمال کنند [ هرگاه از آن منفعت حاصل گردد"}
{"book": "adl0642", "page": 43, "text": "دوچند همان مقدار از وی جزای نقدی گرفته\nشده ، از ده سال تا پانزده سال حبس ] .\nهرگاه از فرمان ساختگی پادشاهی بدولت یک\nضرر کلی برسد [ اعدام ] .\nکسانیکه اینگونه اوراق ساختگی و محرف را بدست آورد\nاستعمال نمایند [ از پنجسال تا ده سال حبس ] .\n(۱۱۳):- هرگاه یکی از مأمورین خواه در میان سطرهای اعلام\nو فیصله آرا و سندات و سائر سجلات دفاتر\nکه در اثنای ایفای وظیفه خود مینویسند ،\nیا بتغیر خط و خاتم و امضا و یا در صورت نوشتن\nاسم یک شخص بعوض شخص دیگر تحریفات نموده اینگونه\nساخته کاری نمایند [ از ده سال تا پانزده\nسال حبس ] .\n(١١٤) :- هرگاه یک مأمور در اثنای ایفا وظیفه خود ، در قوت\nنوشتن اوراق رسمیه که تنظیم میکند، یک چیزیرا\nکه یک آدم نگفته است بقسم گفته گی او، و چیزیرا که\nگفته باشد برعکس آن نوشته بدینصورت ساخته کاری نماید\n\nنظامنامه جزای عمومی قرثر (٥)"}
{"book": "adl0642", "page": 44, "text": "٤١\n\n[از ده سال تا پانزده سال حبس] .\n(١١٥) :— رئیس های مجلس و قاضی های محکمه که اوراق ساختگی\nو قاعده های فوق الذکر را دانسته در موقع اجرا بگذارند\n[از ده سال تا پانزده سال حبس] .\n(١١٦) :— کسانیکه به اداره های گمرک بیان نامه ها و بچک های\nساختگی و محرف و خلاف حقیقت را ابراز نمایند\n[از یکهفته تا یکماه حبس، و از دو صد روپیه تا دو هزار روپیه\nجزای نقدی] .\n(١١٧) :— کسانیکه خواه برای خلاص کردن خود و یا دیگران\nاز خدمت دولت بنام طبیب ها شهادت نامه\nساختگی بسازند [ از یکسال تا سه سال حبس ] .\n(١١٨) :— همچنان طبیب ها و جراح هائیکه خواه مبنی بر رشوت و خواه\nبنابر خاطر و التماس برای رهانیدن یک آدم\nاز خدمت دولت شهادتنامه کاذب بدهند [از یکسال\nتا سه سال حبس ] .\n(١١٩) :— کسانیکه بنادانی و ناشناسی چیز های ساختگی و تقلیدی را\nاستعمال میکنند [ از جزا معاف هستند ] ."}
{"book": "adl0642", "page": 45, "text": "٤٢\nفصل چهار دهم\n( آتش زنندگان )\n(١٢٠) :ـ هرگاه یک آدم در داخل شهر و قریه بخانه کسی قصداً\nآتش زده باعث سرایت کردن آن به بناهای\nدیگر گردد ، حریق و سوختگی که بدینصورت ظهور کند\nفاعل آن [ اعدام ] .\nو اگر از همانخانه بخانه های دیگر سرایت نکند\n[ حبس دوام ] .\nو اگرچه سرایت نکند و موجب تلف نفس یکی از\nاهالی همانخانه گردد [ اعدام ] .\n(١٢١) :ـ کسانیکه خواه در داخل شهر و خواه خارج شهر در وقوع\nیافتن حریق تشبث نمایند ، ولیکن بفعل آورده نتوانند\n[ از پنجسال تا به ده سال حبس ] .\n(١٢٢) :ـ کسی که چوبهای بریده و محصولات درویده را\nمانند خرمن و غیره آتش بدهد [ بعد از تاوان احصائیه اش\nاز سه سال تا پنجسال حبس ] .\nجزای عمومی"}
{"book": "adl0642", "page": 46, "text": "٤٣\n(١٢٣) :- هرگاه حریقی که قصدا از طرف آتش زنندگان بوقوع آید\nموجب وفات انسانها گردد [شررانگیزان اعدام\nمی شوند] .\n(١٢٤) :- کسیکه یک آدم را بآتش زدن امر و اجبار نماید اگرچه\nآتش زدہ گی بوقوع نیا ید [شخص جابر از سه سال\nتا پنجسال حبس] .\n\nفصل پانزدهم\n( در خصوص شراب)\n(١٢٥) :- در افغانستان ساختن شراب و استعمال و ادخال آن\nو سکرات دیگر بمملکت بالکلیه ممنوع است، مگر چرس\nو بنگ که از محصولات افغانستان است ، تنها استعما\nو خرید و فروش آن برای استعمال در داخل ممنوع\nاست ، اعمال و اخراج آن بممالک خارجه\nممنوع نیست .\n(١٢٦) :- کسانیکه علنا شراب نوشی نمایند [هشتاد دره ضرب\nمیشوند ، و فی دره (١٠) روپیه جزای نقدی] ."}
{"book": "adl0642", "page": 47, "text": "٤٤\n(١٢٧):— کسانیکه خفیاً شراب نوشی نموده ، از آثار بیانیه\nیعنی از بعضی قرائن و استدلالات خفیاً شراب نوشی\nشان بقرار شرعی ثابت گردد [هشتاد دره ضرب\nمیشوند ، و فی دره (١٠) روپیه جزای نقدی] .\n(١٢٨):— کسانیکه شراب بدیگران میفروشند [هزار روپیه\nجزای نقدی و سه سال حبس] .\n(١٢٩):— کسانیکه شراب سازی مینمایند ، بعد از اتلاف\nشراب او [هزار روپیه جزای نقدی و سه سال حبس] .\n(١٣٠):— کسانیکه از خارج شراب را بافغانستان ادخال مینمایند\n[شرابش اتلاف و بقدر نصف قیمت شراب ازوی\nجریمه گرفته میشود، و تا سه سال حبس] .\nهمه قواعد این فصل خاص بـاهل اسلام و تبعه افغانیه\nعاید است ، فقط در باره تبعه اجنبی کسیکه برای تجارت\nبافغانستان شراب را داخل کند و یا به افغانها\nبفروشد بموجب قاعده های فوق جزا می بیند.\n(١٣١):— کسانیکه چرس و بنگ میکشند و یا تریاک میخورند،\nهرگاه سن شان از (٢٥) کم باشد [از ٢٥ تا ٣٩"}
{"book": "adl0642", "page": 48, "text": "٤٥\n\nدره جزای ضرب].\nو هرگاه زیاده تر از (٢٥) باشد و نو عادت کند\n[از ٥٠ تا ٧٥ دره جزای ضرب].\nبرای کسانیکه از سابق گرفتار چرس و بنگ باشند\nتا دو سال معاف، بعد از دو سال [از ٥٠ دره الی\n٧٥ دره ضرب].\nبرای تریاکیان عملی [نصیحت موثره].\n\nفصل شانزدهم\n(کسانیکه بازنگر بازی میکنند و یا مانند آن حرکات\nمخالف اخلاق و آداب عمومیه مینمایند)\n(١٣٢):- کسانیکه علناً و یا خفیتاً بازنگر بازی کنند [شش ماه\nحبس، و از چهار صد الی پنچصد روپیه جزای نقدی].\n(١٣٣):- کسانیکه علناً و یا خفیتاً بازنگری کنند [یکسال حبس].\n(١٣٤):- هرگاه پدر و قاربای یک بچه در پیشروی خود همان بچه را برقصیدن\nمساعده نمایند [دو صد روپیه جزای نقدی].\n(١٣٥):- برای هر دسته بازنگر فی نفر [ده روپیه جرم]."}
{"book": "adl0642", "page": 49, "text": "٤٦\n\nباب دوّم\nفصل اوّل\n(جنایت یا جریمہ هائیکہ درحق اشخاص بوقوع میرسند)\n(١٣٦):- در مسائل قتل و جرح برای تفصیلات احکام قصاص و دیت ، قاضی باید کہ بکتاب تمسک القضاة الامانیه مراجعت بکند.\n(١٣٧):- قتل عمد :- قتل عمد قتلیست کہ باستعمال آله قاتله قصداً حادث شود ، چون سلاح و باقی اسباب کشتنی .\nقتل شبه عمد :- قتلیست کہ بغیر سلاح و آلات کشتنی بمقصد اتلاف حادث شود .\n(١٣٨):- هر گاه شخصی شخص دیگر را بصورت عمد قتل نماید [قصاص] .\n(١٣٩):- هر گاه فاعل قتل عمد نامعلوم باشد [دیت از عاقلہ گرفتہ میشود] .\n(١٤٠):- هر گاه قاتل بفعل قتل عمد اقرار باشد، و ورثه مقتول او را"}
{"book": "adl0642", "page": 50, "text": "٤٧\n\nعفو نمایند [ده سال حبس] .\n(١٤١):- هرگاه تنها یکنفر از ورثه مقتول قاتل را که بفعل قتل عمد اقرار نکرده عفو نماید بعد از دیت [پنجسال حبس] .\n(١٤٢):- واگر بسبب قومداری و لحاظ پیشه داری قاتل از طرف ورثه مقتول عفو شود [بهمه حال از طرف دولت حکم قتل درباره اش در معرض اجرا گذاشته میشود] .\n(١٤٣):- هرگاه یکی از ارباب جنایت و شقاوت مستمره برای بعمل آوردن یک جنایت عظیم مردمان دیگر را غدرانه شکنجه و یا اذیت نماید سیاستا بجزای قاتل محکوم میشود .\n(١٤٤):- هرگاه شخصی بصورت شبه عمد کسی را بقتل رساند [دیت شرعی] .\n(١٤٥):- هرگاه شبه عمد مکرر شد [سیاستا اعدام] .\n(١٤٦):- اگر دیت شرعی داده نتواند، بعوض هر هزار روپیه دیت [یکسال حبس] .\n(١٤٧):- اگر ورثه مقتول دیت را عفو کند [یا سه ونیم هزار روپیه و یا سه ونیم سال حبس] .\n\nجزای عمومیه"}
{"book": "adl0642", "page": 51, "text": "٤٨\n(١٤٨):ـ واگر عفو در حق یک قوم دار و دولت مند باشد\n[یا پنجهزار روپیه و یا پنجسال حبس] .\n(١٤٩):ـ کسی که جسد یک مقتول را اخفا نماید ، و یا بی آنکه\nبکومت خبر بدهد دفن کند [ از یکماه تا یکسال حبس].\n(١٥٠):ـ هرگاه شخصی شخص دیگر رالت وکوب و یا جرح نمود\nو موجب قطع وشکستن و سقوط عمل یعنی از کار\nبر آمدن یکی از اعضایش گردد علاوه بر دیت شرعی\nدر صورت عمد از [دوسال الی سیسال حبس]\nو از غیر عمد[از یکسال الی دو سال حبس] میشود.\n(١٥١):ـ شخصی که شخص دیگر را لت و کوب و یا مجروح نموده\nزیاده از بیست روز موجب از کار پس ماندن او\nگردد ، اگر بمطابق احکام تمسّک القضاة الامانيه\nقصاص و یا دیت لازم نباشد بعد از ادای\nاجر طبیب و مرهم بها [از یکسال تا دو سال حبس].\n(١٥٢):ـ اگر مضروب و یا مجروح کم از اندازۀ که در قاعدهٔ\nفوق بیان شد متأثر ومعطل گردد شخص زننده\nوجرح کننده اگر بمطابق احکام تمسّک القضاة الامانیة"}
{"book": "adl0642", "page": 52, "text": "٤٩\n\nدیت و یا قصاص لازم نشود بعد از مرهم بها [ از یکهفته\nتا یکماه حبس ] .\n(١٥٣):- کسیکه محض بغرض تخویف و تهدید سلاح بکشد\n[ از یکماه تا سه ماه حبس ] .\n(١٥٤):- کسانیکه از آبا و اجداد و امهات خود یکی را ضرب و جرح\nنماید هرگاه ضرب و جرح موجب یک بیماری مرض نگردد\n[ از شش ماه تا یکسال حبس ] .\nو اگر زیاده از بیست روز موجب بیماری گردد [ از یکماه\nتا دو سال حبس ] .\nو اگر سبب سقوط یکی از اعضا شد علاوه بر دیت شرعی\nو قصاص [ از سه سال الی پنجسال حبس ] .\n(١٥٥):- کسیکه بقصد قتل وار سلاح نمود [ پنجسال حبس ] .\n(١٥٦):- کسیکه خطاءً سبب تلف یک آدم گردد، اگر کیفیت\nقتل از عدم دقت و یا عدم رعایت بنظامات صادر\nگردیده باشد [ بعد از دیت شرعی از شش ماه\nتا یکسال حبس ] .\n(١٥٧):- هرگاه شخصی خطاءً شخص دیگر را مجروح بسازد [ بعد از دیت"}
{"book": "adl0642", "page": 53, "text": "۵۰\nشرعی که ادا نماید اگر کیفیت جرح از عدم رعایت\nبنظامات پیش آمده باشد از یکماه تاشش ماه حبس ] .\n(۱۵۸):- هرگاه یک شخص به امر یک آمر جابر شخصی را جبراً و کرهاً\nقتل کند و یا ضرب و جرح نماید، جزای قاتل و ضارب\nو جارح در حق آمرش اجرا میشود .\n(۱۵۹):- هرگاه کسی در هنگام شب و یا روز شخصی را ببیند\nکه بخانه و یا دکانی نردبان گذاشته می براید\nو قفل و یا زلفی که در زیر قفل است آنرا میکشد و میکشند\nو یا دیوار یکخانه مسکون را سوراخ و یا دروازه اش را\nلتک میکند، و یا در صحرا و دشت مال را جبراً گرفتن\nبخواهد و بغرض بازداشتن و ممانعت، صاحب خانه\nو یا صاحب مال شخص مرتکب را قتل و جرح نماید،\nو بغیر قتل و جرح امکان نداشته باشد قاتل و جارح\nشخص مذکور از جزای قاتل و جارح بکلی معاف دانسته\nمی شود .\n(۱۶۰):- کسیکه در خانه خود مرد بیگانه را با حرم خود دیده او را\nبقتل رساند نیز از جزا معاف دانسته میشود .\nجزای عمومی"}
{"book": "adl0642", "page": 54, "text": "اه\n(١٦١):— شخصیکه نامه تهدید قتل بفرستد بدینمضمون که در صورت\nعدم ایفای مطلوبات خود او را محو و اعدام خواهد نمود\n[از سه سال تا پنجسال حبس] .\nاگر تهدید شفاهاً بوقوع آید [از سه ماه تا یکسال حبس] .\n\nفصل دوم\n(جنحه و جنایاتیکه متعلق باسقاط جنین هستند!)\n(١٦٢):— زنیکه باستعمال وسایط مخصوصه، و یا از طرف دیگری\nباستعمال آن رضا داده موجب اسقاط جنین خود گردد\n[علاوه بر تاوان شرعی دو صد روپیه جزای نقدی\nو از ششماه تا یکسال حبس] .\n(١٦٣):— کسیکه برضایگر زن تدارک وسایط مخصوصه نموده\nجنینش را اسقاط نماید [علاوه بر تاوان شرعی\nدو صد روپیه جزای نقدی، و از یکسال تا دو سال\nحبس] .\n(١٦٤):— هرگاه درین اثنا حامله وفات گردد، مسقط جنین،"}
{"book": "adl0642", "page": 55, "text": "٥٢\nعلاوه بر تاوان شرعی از پنجسال تا ده سال حبس] ز\n(١٦٥) : در صورتیکه بدون رضای زن وسایط مخصوصه استعمال\nکرده شود، و یا افعالی مانند ضرب و جرح موجب سقوط\nجنین گردد، فاعل علاوه بر تاوان شرعی از پنجسال\nتاده سال حبس ] .\n(١٦٦) : اگر در اثنای اینگونه اسقاط جنین زن وفات نماید\nعلاوه بر تاوان شرعی پانزده سال حبس].\n(١٦٧) : هر گاه چنین جنایت ها را یک طبیب یا قابله اجرا\nنماید [علاوه بر جزا هائیکه در قاعده های پنجگانه معین است\nدر حکم هر قاعده که داخل باشد، مقدار جزای قاعده مذکوره\nیک بر یکنیم علاوه میشود].\nفصل سوم\n(کسانیکه هتک عرض نمایند)\n(١٦٨) : هر کسیکه با یک بچه فعل شنیع اجرا نماید [اعدام].\n(١٦٩) : اگر مفعول کمتر از ده سال باشد [از جزا معاف]."}
{"book": "adl0642", "page": 56, "text": "٥٣\n\nواگر کمتر از پانزده سال باشد [١١ دره] .\nواگر عمر مفعول زیاده از پانزده سال باشد، وجبرا فعل\nشنیع در حق او اجرا شود [از جزا معاف] .\n(١٧٠):- اگر مفعول عمرش زیاده از پانزده سال بوده برضا\nورغبت خود بفعل شنیع تن داده باشد [اعدام] .\n(١٧١):- اگر کسی برای بچه بازی بچه نگاه کند [از هزار روپیه\nالی پنجهزار روپیه جزای نقدی، وپنجسال حبس] .\n(١٧٢):- اگر کسی در حق دختر خانه باکره که هنوز بشوهر نرسیده\nباشد فعل شنیع اجرا کند، هرگاه زانی محصن عیالدا\nباشد [اعدام] .\nو هرگاه محصن عیالدار نشده باشد: زانی { (حد دره) . زانیه {\n(١٧٣):- هرگاه یک مرد محصن با یک زن محصنه برضای\nجانبین فعل شنیع اجرا نماید: زانی } (اعدام) . زانیه }\n(١٧٤):- اگر یک مرد غیر محصن با یک زنیکه شوهر زن یک عسکری\nباشد، که در مقابل دشمن محاربه است: زانی } (اعدام) . زانیه }\n(١٧٥):- اگر کسی یک زن شوهردار را که شوهرش خواه در سفر\nو خواه در حضر و خواه زن عسکری و خواه از اهالی باشد"}
{"book": "adl0642", "page": 57, "text": "٥٤\n\nبطور جبر و یا حیله بگریزاند [۷۹ دره ضرب ده سال\nحبس ] .\nدر صورت جبر و حیله زن شوهر دار از جزا معاف، و در\nصورت رضا به جزای مذکور گرفتار میشوند .\n(۱۷۶):- اگر کسی یک زن بیوه را و یا یک دختر را بطور جبرو\nیا حیله بگریزاند [ ۳۹ دره ضرب و سه سال حبس میشود ] .\n(۱۷۷) :- اگر یک مرد زن یک عسکر را بگریزاند ، هرگاه شوهرش\nمسافر باشد [اعدام ] و هرگاه حاضر باشد [ ۳۹ دره ] .\n(۱۷۸) :- هرگاه شخص غیر محصن با یک زن محصنه فعل شنیع اجرا\nنماید ، زانی [صد دره ] زانیه [ اعدام ] .\n(۱۷۹) :- هرگاه یک شخص غیر محصن با یک زن غیر محصنه\nزنا کند زانی } (صد دره) .\nزانیه }\n(۱۸۰):- اگر یکی از طرفین در ارتکاب فعل شنیع جبرا مجبور شده\nباشد [مجبور از جزا معاف دانسته میشود] .\n* *\n*"}
{"book": "adl0642", "page": 58, "text": "۵۵\nفصل چهارم\n(شاهدی دروغ و قسم ناحق)\n(۱۸۱):- کسانیکه در طرفداری و یا مخالفت یک شخصیکه عمداً متعلق جنایات متهم گردیده باشد شاهدی ناحق بدهند [۳۹ دره و تشهیر] .\n(۱۸۲):- کسانیکه در طرفداری و یا مخالفت متهم جنحه و قباحت شاهدی ناحق بدهند [۳۱ دره و تشهیر] .\nکسانیکه متعلق مسایل حقوقیه شاهدی دروغ و یا قسم ناحق بخورند [علاوه بر مقدار نقصانیکه بصاحب حق رسیده، ۳۹ دره و تشهیر] .\n\nفصل پنجم\n(بهتان و افترا)\n(۱۸۳):- هرکسیکه بقوۀ اجرائیه و یا بقوۀ عدلیه و یا بیک مأموریکه واسطۀ رسانیدن کیفیت است، باین دوقوه اخباراً"}
{"book": "adl0642", "page": 59, "text": "۵۶\n\nو یا شکایت نامه داده بیک شخصی که بیگناهی او را محقق\nمیداند، یا از برای غرض بیک مأموری یک\nگناه را اسناد کند، و یا خود در مخالفت آنشخص آثار\nدلائل مادیّه بسازد :\nهرگاه جرم اسناد کردگی از نوع قباحت باشد مفتری\n[از یکماه الی ششماه حبس].\nهرگاه جرم اسناد کرده گی از نوع جنحه باشد [مفتری\nاز ششماه تا دو سال حبس].\nهرگاه از نوع جنایت بوده و شخص افترا شده از سبب\nآن توقیف گردیده باشد [از پنجسال تا ده سال حبس].\nهرگاه از نوع جنایت بوده و مفتری علیه توقیف\nنشده باشد [از دو سال تا سه سال حبس]\n(١٨۴)—هرگاه شخصی بر خلاف شخص دیگر قذف یعنی جرم اسناد\nزنا را ارتکاب کند :\nقاذف برطبق فصل مخصوص تمسک القضاة الاما\n[٨٠ درّه ضرب میشود] .\n(١٨۵):—هر کسیکه بر خلاف دیگری تعیین یک جرم مخصوص"}
{"book": "adl0642", "page": 60, "text": "۵۷\n\nو یا به بیان کردن یک مادهٔ مخصوصه که تشکیل جرم نماید،\nمردمانرا بحقارت و خصومت خود معروضداشته، و\nیا کسی را با اسناد اینکه موجب کسر ناموس و اعتبار\nاو باشد ذم کند [از دو ماه تا یکسال حبس] .\n\n(۱۸۶):- برای اینکه ذم مذکور مستلزم جزا باشد، واقع گردیدن\nآن بیکی از صورتها ئیکه در ذیل نشان داده شده شرط است:\n\nاولاً:- در مواجهه متجاوز علیه در یک مجلس و یا در یک موقعه که\nدیگر اشخاص شنیده بتوانند علنی باشد .\n\nثانیاً:- باید در غیاب متجاوز علیه، ولاکن با یک چند اشخاص\nمجتمع و یا متفرق اختلاط کرده اجرا شود .\n\nثالثاً:- باید بصورت رسم و نوشته و قاریقاتور که\nبر عموم نشر و تشهیر میگردد، و یا بر بعضی مردمان\nتوزیع گردیده باشد و یا مکتوب گشاده که براه\nپست به متجاوز علیه فرستاده شده باشد\nو یا بواسطهٔ ورقهٔ پوست وقوع یافته باشد .\n\nرابعاً:- باید با هر رقم جراید و رسایل یومیه و موقته،\nو هر نوع مطبوعات و وسایط نشریه واقع شود ."}
{"book": "adl0642", "page": 61, "text": "۵۸\n\n(۱۸۷):- هرگاه برخلاف شخصیکه با ذم دچار تجاوز گردیده است\nاز سبب ماده که موضوع ذم است تعقبات قانونیه\nاجرا شود و محقق شود که متجاوز بیگناهی شخصی را که بروی\nتعرض واقع گردیده ، دانسته در صدد و پیوستن\nاسنادات به اوست آنزمان ذم با فترا منقلب گردیده\nمطابق قاعده که در باره افتراست حکم داده میشود هرگاه\nشخصیکه ارتکاب جرم ذم را نموده در باره برائت ذمه\nخود اثبات صحت و یا شهرت فعلیکه بر متجاوز علیه اسناد\nنموده بخواهد این ادعایش قبول نمیشود .\n(۱۸۸):- هرکسیکه بدون تعیین کدام ماده مخصوصه بیک صورت\nدیگر بر ناموس و یا شهرت ، و یا حیثیت یک شخص\nدیگر مرتکب فعل (قدح) گردد [از یکماه تا ششماه\nحبس میشود ، و یا در مقابل این جزای حبس از دوصد\nروپیه الی دو هزار روپیه جزای نقدی میدهد] .\nجرم (قدح) نیز یکی از صورت های چهارگانه که\nدر باره ذم ذکر شد لازم است که بوقوع بیاید، فاعل\nقدح هرگاه اثبات کردن چیز های را که بـسـناد\n\nجزای سخن ."}
{"book": "adl0642", "page": 62, "text": "٥٩\n\nکرده است ادعا نماید مسموع نمیشود .\n(١٨٩) : - هرگاه بدون ذم و قدح یکی برخلاف دیگری اطاله\nلسان نماید ، و یا بیک اشارت مخصوصه اجرا حقارت\nنماید ، حقارت کننده [ از پانزده روز تا یکماه حبس،\nو یا در مقابل این حبس از پنجاه روپیه تا صد روپیه\nجزای نقدی میدهد].\n(١٩٠) : - اطبا و جراحان و عطاران و قابله ها اسرار شخصیه را که\nبمقتضای صنعت شان بآنها سپرده میشود در\nغیر احوالی که قانونا به اخبار آن مجبورند افشا نمایند\n[ از بیست و چهار ساعت الی یک هفته حبس ، واز\nده روپیه الی چهل روپیه جزای نقدی] .\n\nفصل ششم\n( سرقت کنندگان و دزدان )\n\n(١٩١) : - هرگاه از میان دو نفر و یا زیاده از ان تنها یکنفر شان\nمسلح بوده در اثنای شب دیوار یکخانه و یا دکانی که"}
{"book": "adl0642", "page": 63, "text": "٦٠\nدرآن انسان اقامت میورزد شگافته، و یا آنکه قفل آنرا\nشکستانده، و یا خود خویشتن را مانند مأمورین دولت\nنشان داده و یا یک امر ساخته گی که از یک مأمور دولت\nگرفته باشد ابراز نموده بدرون داخل شده و آنجا جبر و\nشدت نموده دزدی کنند، اگر مطابق تمسک\nالقضاة الامانيه حد لازم نشود [بعد از تاوان هریک\nاز دزدان حبس دوام].\n(١٩٢) :— هرگاه دو کس و یا زیاده بران بیک خانه در آمده با اجرا\nمعاملۀ جبر و شدت دزدی کنند، اگر مطابق تمسک\nالقضاة الامانيه حد لازم نشود، هر یک از دزدان:\n[از ده سال تا پانزده سال حبس] .\nاگر در اثنای معاملۀ جبر و شدت یک آدم را مجروح\nسازند [اگر مطابق تمسك القضاة الامانيه حد و\nجزا لازم نشود، بعد از تاوان حبس دوام] .\n(١٩٣) :— هرگاه در یک خانه که کس اقامت نداشته باشد،\nبصورتیکه در دو قاعدۀ فوق بیان شد داخل گردیده\nدزدی کنند، اگر مطابق تمسک القضاة الامانیه"}
{"book": "adl0642", "page": 64, "text": "۶۱\n\nحد لازم نشود ، [بعد از تاوان از پنجسال تا ده سال\nحبس] .\n(١٩٤) :- هرگاه هنگام شب یکچند نفر یکجا شد در راه عام دزدی نمایند\nاگر بمطابق تمسک القضاة الامانيه حد لازم نیاید [دوازده\nسال حبس] .\n(١٩٥) :- کسانیکه بغیر از همین چند صورت ہائیکه در قاعده ہای\nفوق بیان گردیده بیک رقم دیگر دزدی کنند،\nعموماً اگر بمطابق تمسک القضاة الامانیة حد لازم نشود\nبعد از تاوان مال [از یکسال تا سه سال حبس] .\n(١٩٦) :- هرگاه عراده چی ہا و کراکش ہا اشیائی را که حمل و نقل\nمینمایند دزدی کنند، بعد از تاوان شرعی [از یکسال\nتا سه سال حبس] .\n(١٩٧) :- هر کسیکه اسپ و سائر حیوانات سواری و باری و عراده\nو مانند نرگاو و ماده گاو حیواناتی را بدزدد، اگر\nبمطابق تمسک القضاة الامانیه حد لازم نشود [بعد از\nتاوان از یکسال تا سه سال حبس] .\n(١٩٨) :- هر کسی که آلات و ادوات زراعت و هیزمیکه برأی\nفروش"}
{"book": "adl0642", "page": 65, "text": "۶۲\nفراهم و حضار گردیده باشند، و چوب تعمیر و مرغهای\nخانگی و کشتکار درودہ و نا درودہ را بدزدد، اگر\nبمطابق تمسک القضاة الامانیه حد لازم نشود [بعد از\nتاوان از سه ماه تا یکسال حبس] .\n(۱۹۹):ـ هرکسیکه یک کلید را تقلید کند، و یا یک رقم آله که\nقفل را بکشاید بسازد [ از سه ماه تا یکسال حبس ] .\n(۲۰۰):ـ هرکسیکه جبراً از دست شخصی یک حجت نقدی وسند\nقرض را بگیرد [از پنجسال تادہ سال حبس ] .\nفصل هفتم\n(کسانیکه در امانت خیانت کنند)\n(۲۰۱):ـ کسیکه یک کودک را بیک چیزی راضی قانع گردانید\nبحیله از دست وی سند دین یعنی حجت یا خودکدام\nورقه ابرا وتعهد را بگیرد [ هرگاه بکودک نقصان رسیده\nباشد، تاوان آنرا میدهد و علاوه بران ربع مقدا\nخسارت بقسم جزای نقدی از وی گرفته میشود]"}
{"book": "adl0642", "page": 66, "text": "۶۳\nدہم از ششماه تا دو سال حبس میماند] .\n(۲۰۲) :— هرگاه کسی بر یک کاغذ سفید مهردار و یا امضادار که\nبه او امانت تسلیم گردیده باشد، امانت داری خودرا\nسوء استعمال نموده بنام صاحب مهر و امضا عباراتیکه\nمتضمن تعهد و یا ابرا بوده ، و یا خود بر آن یک سند\nبنویسد که صاحب امضا را ذاتا و یا مالا نقصان\nبرساند بعد از تاوان شرعی [از یکسال تا دو سال\nحبس، و از دو صد روپیه الی هزار روپیه جزای نقدی].\n(۲۰۳) :— کسیکه بصورت امانت و وکالت سندات، و اوراق\nاموال، اشیا و نقود و سائرہ که به او تسلیم گردیده باشد\nبصاحبش اعادہ ننموده پنهان و یا ضایع کند ، بعد از\nجزای شرعی [از ششماه تا دو سال حبس] .\n(٢٠٤) :— هرگاه شخصی سند شخص دیگر را که برای اثبات دعوی\nدر محکمه ابراز میکند ، و یا یک کاغذ دیگری را به اطلاع\nیافتن محکمه بدزدد و یا پنهان کند [از پنجاه روپیه تا دو صد\nروپیه جزای نقدی] .\nجزای عمومی"}
{"book": "adl0642", "page": 67, "text": "۶٤\n\nفصل هشتم\n(قمار بازها)\n(۲۰٥) :-- کسانیکه قمار میزنند [مال قمار ضبط و هریک از قماربازان\n[ ۳۹ دره ضرب ] .\n(۲۰۶) :-- کسانیکه در خانه و دکانهاے خود پنهانی قمار بازان را\nآورده از آنها حق فعل میگیرند [ از صد روپیه الی پنجصد روپیه\nجز اے نقدی ، و ۳۱ دره ضرب ] .\n\nفصل نهم\n(کسانیکه مردم آزاری و بیهوده خرجی میکنند)\n(۲۰۷):-- کسیکه آلات و ادوات زراعت و صناعت دیگر را\nبشکند و یا خراب کند [ بعد از تاوان آن از یکهفته\nتا یکماه حبس ] .\n(۲۰۸):-- کسیکه حیوانات سواری و بارگیر اسپ عراده ساير\nحیوانات دیگر را قصداً اتلاف نماید [بعد از تاوان آن\n\nجزای عمله"}
{"book": "adl0642", "page": 68, "text": "۶۵\nبصاحبش بچند مقدار تاوان جزای نقدی ازوی\nگرفته میشود].\n(۳۰۹):- کسیکه خندق و جرها ئیکه بر دورا دور اراضی یک شخص دیگر\nکنده شده باشد، پر وخاکریز نماید، و یا احاطه هائی که\nاز تپه ها و خار وخس باطراف کشت زار کشیده شده ویران\nکند [بعد از تاوان آن بقدر مقدار تاوان جزای نقدی].\n(۲۱۰):- کسیکه طرق عمومیه و یا چشمه، و یا پل و یا آبروهای آب ، و\nیا ابنیه که ملک خود او نباشد بالاختیار هدم و تخریب کند\n[بعد از تاوان آن از ششماه تا دو سال حبس].\n(۲۱۱):- کسی که بدون یک دست آویز رسمی و حجت شرعی که\nحق او را اثبات نماید، خود بخود اموال غیر منقوله را که داخل\nعهده تصرف شخص دیگری باشد ضبط و مداخله\nنماید [بعد از استرداد چیز ضبط گردیده گی از یک ماه\nتا ششماه حبس].\n(۲۱۲):- کسیکه نهالستانها و کشت زارهای را که هنوز بکمال نرسیده\nباشد قطع و تلف نماید، و یا به مقصد تخریب دران\nحیوانات را بکشاید [بعد از تاوان آن از بیست روپیه"}
{"book": "adl0642", "page": 69, "text": "۶۶\nتاصد روپیه جزای نقدی] .\nاگر این نهالستان تخریب شده عبارت از نهالهای\nباغ و یا نهالهای قیمتی و میوه دار باشد [بعد از تاوان\nاز یکماه تا دو سال حبس، و از دو صد روپیه الی دو هزار\nروپیه جزای نقدی ] .\n\nفصل دهم\n(قواعد جزائیه که متعلق به اطباء و جراحان و عطار انست)\n(۲۱۳) : طبیبان و جراحان و عطار انیکه بنا بر سوء قصد ، به بیمار\nدوای مخالف داده موجب موت و وفات مریض\nگردند [ اعدام ] .\n(٢١٤) : اینچنین یک دوای مخالفیکه بنا بر سوء قصد داده\nشده باشد، هر چند که موجب موت و هلاک مریض\nنگردیده ، باعث شدت بیماری و مرض شود، طبیب\nو یا عطار و جراح [ برای اینکه آینده در هیچ جا اجرای\nصنعت نتوانند، شهادتنامه شان ضبط میشود]\nجزای نقدی"}
{"book": "adl0642", "page": 70, "text": "٦٧\nو از سه سال الیٰ پنجسال حبس ] .\n(۲۱٥) : طبیبان و یا جرّاحان و عطار انیکه سهواً بمریضی دواء\nمخالف داده ، و یا بهر حال در فریضه مأموریت خودها\nغفلت و اهمال نموده این سهو و اهمال شان سبب\nموت مریض گردد [ برای اینکه آینده در هیچ جا اجرا\nصنعت نتوانند شهادتنامۀ شان ضبط ، و دوهزار\nروپیه جزای نقدی میدهند ] .\n(٢١٦) :- اگر ازین سهو و اهمال مریض وفات نیافته بلکه موجب\nشدّت بیماریش گردد [ از یکماه تا یکسال حبس ] .\n(۲۱۷) :- داکترها و اطبای یونانی که از مدیریت مستقله\nطبیّه اجازت نامۀ معالجه نداشته در شهر کابل بمداوا\nاهالی پردازند ، اگر از معالجۀ شان هیچ آسیبی\nهم به بیمار نرسد [ از پنجصد روپیه الیٰ هزار روپیه\nجزای نقدی مییابند ] .\n* *\n*"}
{"book": "adl0642", "page": 71, "text": "۶۸\n\nباب سوم\n(جرمهائیکه از نوع قباحت باشند)\n\nفصل اوّل\n(جرمهای ذیل جرمهائیست که از نوع قباحت کلانترین\nصادر گردد، و هر کدام مستلزم جزائیست که درجهٔ آن\nدر برابر همان جرم نوشته شده)\n(۲۱۸):— مأمورینیکه در مقابل آمرهای خود بیحرمتی و سرکشی\nنمایند [از پانزده روز تایکماه حبس] ویا [از دو ماه تاچهار\nماه تنخواه شش بقسم جزای نقدی وضع میشود]\nاگر سرکشی در مقابل یک تنبیهی که متعلق بانجام\nوظیفهٔ او بوده بعمل آید [لااقل یکماه حبس وازمأموریت\nعزل].\n(۲۱۹):— مأمورینیکه در حین ایفای امریکه آمرهای شان داده\nباشد سستی و سهل انگاری نشان بدهند [در نوبت\nاوّل تنخواه یکهفته، و در دفعهٔ دوّم تنخواه پانزده روزهٔ"}
{"book": "adl0642", "page": 72, "text": "۶۹\n\nو در مرتبه سوم تنخواه یک ماهه او قطع گردیده، نوبت\nچهارم از یکهفته الی پانزده روز حبس گردیده از ماموریت\nعزل میشود] .\n(۲۲۰) :-- علی العموم مامورینی که در خدمات و وظائف خود غیر حاضر\nمیمانند [ بمطابق نظامنامه حاضری جزا می بینند] .\n(۲۲۱) :-- مامورینی که در خارج وظیفه از روی حیثیت ماموریت\nخود حرکتهای نامناسب بنمایند [ در نوبت اول\nاخطار، بار دویم در حضور دیگر رفقایش توبیخ ، در\nسوم قطع تنخواه یکماهه او، مرتبه چهارم عزل از ماموریت ]\n\nفصل دوم\n(جرمها ذیل علی العموم از نوع قباحت مستلزم بوده\nجزائی هستند که در برابر هرکدام نوشته باشد)\n(۲۲۲) :-- در راه ها و سرکها، خاکروبه ها و گندگیها و سائر چیزهائیکه\nموجب بد بوئی وتعفن باشند، انداختن و به بی پروائی\nبالای کسی خاک جاروب و چرکاب ریختن ، و به"}
{"book": "adl0642", "page": 73, "text": "۷۰\nروے سرکها حسب اللزوم بعضی چوقوریها کنده شباتاً\nبر بالای آن فانوس نگذاشتن [از یکروپیه الی\nبیست روپیه جزای نقدی].\n(۲۲۳) :-- در داخل شهر و دیهات در جائیکه احتمال ضرر باشد\nپطاقی انداختن [از ده روپیه الی پنجاه روپیه جزای\nنقدی].\n(۲۲۴) :-- در داخل شهر ها بلا لزوم تفنک زدن [صد روپیه\nجزای نقدی].\nمراد از تفنک زدن در شهر فقط همان مناطق شهر از آن\nمطلوب است که از طرف قوماندان محلی محدود\nو تجزیه کرده میشود .\n(۲۲۵) :-- در جائیکه مردمان جمع باشند اسپ دوانیدن\n[از ده روپیه الی پنجاه روپیه جزای نقدی].\n(۲۲۶) :-- کسیکه از گرفتن سکه دولت بقیمت معینش انکار\nو استنکاف ورزد [از ده روپیه الی سی روپیه\nجزای نقدی].\n(۲۱۷) :-- قصداً بخانه و یا حویلی یک شخص دیگر خاک و سنگ"}
{"book": "adl0642", "page": 74, "text": "۷۱\n\nو ناپاکی انداختن ، و یا بجائیکه داخل شدن آن\nممنوع است در آمدن و از جائیکه گذشتن از ان ممنوع است\nگذشتن [از بیست روپیه الی شصت روپیه\nجزای نقدی ] .\n(۲۲۸):- بدرجه که باعث بر هم زدن راحت اهالی گردد بلاسوب\nغال مغال و شماته کردن [ از پنجروپیه تا بیست روپیه\nجزای نقدی ] .\n(۲۲۹):- اعلاناتیکه با مر حکومت چسپانیده و آویخته شده با شند\nکندن و پاره کردن [ از پنجاه روپیه الی صد روپیه جزای\nنقدی ، و از پانزده روز الی یکماه حبس ] .\n(۲۳۰):- کسانیکه کمتر از نرخ معین مروج اشیا را بفروشند.\nاز بیست روپیه تا هشتاد روپیه جزای نقدی ، و از\nسه روز الی یکهفته حبس ] .\nاگر اشیاء فروش از قبیل نان و گوشت و آرد و چوب\nو ذغال باشد که حوایج ضروریه و بسته آن است\nا جزای نقدی بقرار فوق ، مدت حبس از یکهفته\nالی پانزده روز ] ."}
{"book": "adl0642", "page": 75, "text": "۷۲\n(۲۳۱):- کسیکه جاهائی را که برای منافع عمومیه از قسم طرق\nعامه و میدانها و تماشا جاها ترک و تخصیص شده\nباشند خراب و ویران سازد، و یا از طول و عرض\nآن مقداری برای خود بدزدد [جائی را که خراب\nکرده است بخودش تعمیر میشود، وجاهائی را که دزدید\nاست از وی اخذ و استرداد گردیده، بعده] از پانزده\nروز الی یکماه محبوس میماند، و از بیست روپیه\nالی هشتاد روپیه جزای نقدی میدهد.\n(۲۳۲):- کسانیکه بر دیوارهای مساجد و جوامع و غیره\nو بر سرکها دیوارهای عمارتهای سرکاری ، و\nابنیۀ خصوصی را به زغال و سیاهی و غیره چرک و\nخط میکنند و یا درختهائی را که از طرف حکومت\nدر سرکها نشانیده شده، و یا گلزار هائی را که بر\nاطراف سرکها طرح شده اند خراب کنند،\nو یا گلهای آن را جدا سازند [از پنجرو پیه تا پنجا\nروپیه جزای نقدی] . (چوای عمومی)\n(۲۳۳):- جزائی در نظامنامۀ جزای هدا برای آن"}
{"book": "adl0642", "page": 76, "text": "۷۳\n[از یکروپیه الی دو صد روپیه جزای نقدی] و از\n[یکروز الی یکماه جزای حبس]مقرر گردیده کافه آن از نوع\nقباحت میباشند .\n(۲۳۴) :ـ کسانیکه هنگام شب چراغهای گادی را خاموش\nگذاشته باشند [دو روپیه] .\nهرگاه چراغ بایسکل باشد [یکروپیه] .\nهرگاه چراغ موتر باشد [بیست روپیه جزای نقدی] .\n(۲۳۵) :ـ در اثنای مرور و عبور غیر پیاده بر سرکها بدست چپ خود\nنرفته بدست راست بروند [پنجروپیه جزای نقدی].\n(۲۳۶) :ـ گفتن الفاظ رکیک و لغو وطعن و استهزاء بغیر قذف\n[پنجروپیه جزای نقدی] .\n(۲۳۷) :ـ جنگ دادن طیور وحیوانات [ بیست روپیه\nجزای نقدی] .\n(۲۳۸) :ـ در داخل شهر کبوتر پرانی و کاغذ پرانی، و بدون عذر بالای\nبام برآمدن که از آن همسایه متضرّر شود [پنجاه روپیه\nجزای نقدی] .\nلیکن کاغذ پرانی بدون بام، ومحض نگهداشتن کبوتر\n\n(جزای عمومی)"}
{"book": "adl0642", "page": 77, "text": "٧٤\n\nبدون پراندن معاف است .\n(٢٣٩):- جنگ های خفیف و گفتگو های بازاری که رو\nمره واقع میشود ، درصورتیکه یکی از جانبین بدائره پولیس\nعرض کند از پنچروپیه الی بیست روپیه جزای\nنقدی ، وازیکروز تا یکهفته حبس ]\n(٢٤٠):- آویختن مرغ زنده از پا برای فروختن در بازار [دو\nروپیه جزای نقدی ] .\n(٢٤١):- اسپ را در بازار ایستاده کرده ، وخود جلو آنرا گرفته\nبردکانی نشستن [ پنجروپیه جزای نقدی ] .\n(٢٤٢):- برحیوان یا بر یک عراده از مقدار نظامنامه اضافه\nاز طاقتش بار کردن از پنجروپیه الی بیست روپیه\nجزای نقدی ] .\n(٢٤٣):- استنجا بدست بر سرکها لاابالیانه گشتن [ یکروپیه\nجزای نقدی ] .\n(٢٤٤):- کسانیکه مانند آن مسجد و تربت و مانند آثار شریفه\nو یا ابنیه و عماراتی را که از تزئینات بلدیه میباشند\nخراب و رخنه دار نمایند ، و یا درخت ها و نهالهایکه\n\n( جزای مامور )"}
{"book": "adl0642", "page": 78, "text": "٧٥\n\nدر راه ها و سرکها و کوچه ها و یا صحن های مسجد باشند\nببرند [بعد از ادای تاوان مقدار ضرر از صد روپیه\nتا هزار روپیه جزای نقدی ، و از یکهفته\nتا یکماه حبس ] .\n(٢٤٥) :— به اجرا احکام این نظامنامه وزارة عدلیۀ مأمورست .\nضمیه نظامنامه جزای عمومی\n(۱) :— دزد اینکه بخانۀ شخصی برای دزدی رفته ببردن مال موفق نشود\nو جرحی هم واقع نشود هر گاه در جمعۀ آنها زیاده از یک\nنفر مسلح باشد صاحبان سلاح [حبس دوام] .\nو باقی نفری شان [از ده سال الی پانزده سال حبس] .\nهرگاه تعداد نفری زاید از سه نفر بوده تنها یکنفرشان\nمسلح باشد شخص مسلح [از هشت سال الی ده سال\nحبس] .\nو باقی نفری آن [از پنجسال الی هشت سال حبس]\nهرگاه تعداد نفری از سه کس کمتر باشد شخص مسلح"}
{"book": "adl0642", "page": 79, "text": "۷۶\n[از چهار سال الی پنجسال حبس] .\nو باقی نفری [از یکسال الی سه سال حبس] .\n(۲) :— در صورت عدم حصول مصارف محکمه از محکوم علیه در مرکز\nبموجب تحقیقات وزارت متعلقه اش و در ولایات\nو محالات بقرار تحقیق کوتوالها و در حکومتی ها بذریعۀ حکام\nمحلی تحقیق گردیده بمحاکم شرعیه برسد فیصله دعوی مجاناً\nبلا بدل داده شود .\n(۳) :— کسانیکه بجریمه غیر واقعات قتل و تعزیر حبس محکوم بوده\nدر حین حبس ادای جزای نقدی را کرده نتوانند در\nمقابل هزار و پنصد روپیه جزای نقدی خود حبس\nیکسال را مجبور است که در محبس طی کند .\n(۴) :— کسانیکه باتهام جنحه و جنایتی توقیف شوند و در\nمحاکم عدلیه اصل فعل بر او شان ثابت شود ایام مدۀ\nحبس شان از ابتدای توقیف محسوب است .\n(۵) :— محصول فیصلۀ فقرات قتلیکه دیت بطریق قسامت\nحکم میشود زاید از شش روپیه که قیمت اصل فیصله است\nگرفته نشود ."}
{"book": "adl0642", "page": 80, "text": "۷۷\n\n(۶) :ـ کسانیکه عنداللزوم بوزارت ها و دوائر دولت جلب\nمیشوند ، اگر قریه دار و یا کلانتر و دیگر مأمور تصدیق\nحاضر نبودن و بیماری شخص جلب شده را بنماید و کذب\nظاهر شود مصدق کاذب [از بیست روپیه الی\nدو صد روپیه جزای نقدی میدهد] .\n(۷) :ـ محبوسینیکه از توقیف خانه ها فرار مینماید و باز دستگیر\nشوند اگر محبوسین جنحه بوده از محاکم شرعیه برآنها\nحکم حبس صادر شده باشد ربع میعاد حبس مقرره\nو اگر محبوس جنایت باشد ثلث میعاد حبس معینه خود\nها را علاوه بر جزای سابقه خود ها اکمال مینمایند\nالا قبل از محکومیت و صدور حکم محاکم شرعی فرار کنند\n[از شش ماه الی یکسال محبوس میمانند] .\n(۸) :ـ کسانیکه توقیف و بزیر استنطاق اند و هنوز حکم\nشرعی بر اوشان صادر نگردیده از باعث غفلت\nپهره دار فرار کنند ، اگر مفروری متهم جنحه باشند\nمحافظ غافل [از یکماه الی یکسال حبس] و اگر متهم\nجنایت باشند [از یکسال الی سه سال حبس] ."}
{"book": "adl0642", "page": 81, "text": "۷۸\n\n(۹) :--- اشخاص متهم بالقتل که قبل از محکومیت خفیاً وارثان\nمقتولین را بمبلغ و یا جنس معینی رضا مند ساخته ورثه\nدر محکمه شرعیه سوگند بدهد و یا اسقاط سوگند نمایند و کا\nسازی شان ثابت شود که قبل از مرافعه حکومت\nو قضا برای پا مال کردن قتل مصالحه نموده اند مناصفه\nوجه مصالحه از ورثه و شخص متهم بطریق علی السویه جزای\nنقدی گرفته میشود .\n\n(۱۰) :--- شخصیکه بموجب نظامنامه جزا ایام حبس را تکمیل نماید\nو یا بواسطه اتهامی توقیف شده باشد حین رهائی\nضامن گرفته نمیشود .\n\n(۱۱) :--- گریختاندن زن عسکری که شوهرش مسافر و بخدمت\nباشد در صورت اقرار زن که برضا خود رفته باشد [اعدام]\nو الا بقرائن قطعیه ثابت شود [ از ۴۹ الی ۷۹ دره\nتعزیر ] .\n\n(۱۲) :--- سرقت اموالیکه نصاب شرعی را که مراد از هفت قرانست\nپوره نکند [ از بیست روز الی یکماه حبس ] .\n\n(۱۳) :--- کسانیکه اشیاء نقدیه ی مثل کزه گلت کروه طلا و نقره"}
{"book": "adl0642", "page": 82, "text": "۷۹\nو امثال آن را بقیمت اصل جنس فروخته به اینقسم\nساخته کاری نماید بعد از تاوان مال [از یکسال الی\nسه سال حبس] .\n(١٤) :– کسانیکه عیال منکوحهٔ کسی را که شوهرش مسافر باشد\nبرای دیگری بفریب عقد نکاح نماید [از یکسال\nالی سه سال حبس] .\n(١٥) :– کسانیکه آبا و اجداد و امهات خودها را بقتل برسانند\nاگر قرار تمسک القضاه الامانیه قصاص لازم نشود\nسیاستاً [اعدام] .\n(١٦) :– مصارف محکمه برخلاف قاعدهٔ (١٧) نظامنامه جزا\nقبل از تضمینات شخصیه وردّ اموال مسروقه و دیت\nشرعی گرفته میشود .\n(١٧) :– اگر در جملهٔ دزدان علاوه از یکنفر مسلّح بوده قرار قاعدهٔ\n(١٩١) دزدی نماید تحت قاعدهٔ (٤٨) اجرا میشود .\n(١٨) :– کسانیکه شخصی را بعوض شخص دیگری که حقیقتاً آنشخص\nحاضر نباشد در محکمه آورده برای خود یا بفتری\nاز اقرار شخص غایب وثیقهٔ شرعی حاصل نمایند،"}
{"book": "adl0642", "page": 83, "text": "۸۰\nکذا بعضی اشخاص در واقعهٔ مذکور تصدیق نمایند ،\nهرگاه منفعتی حاصل کرده باشند بشخص ضرر رسیده\nمستردگردیده و بهمان مقدار جزای نقدی از\nاشخاص فریب کننده علی السویه استحصال میشود\nونفری مصدّقین جزای شاهد زور می بینند ،\nاگر فائدهٔ تحصیل نکرده باشند فریب کنندگان\nو مصدّقان معاملهٔ مذکور جمعاً جزای شاهد زور می بینند .\n(۱۹):— اشخاصیکه بدزدی و داره و تاراج شهرت پیدا کرده\nباعث اخلال امنیّت و رفاه عامه شوند باید اشخاص\nدرست و روشناس آنجا در محکمهٔ ابتدائیهٔ مرکز ولایت\nو محال رفته صورت واقعه را سجل شرعی نمایند،\nو مأمورین دولت از شخص علاقه دار الیٰ نائب الحکومهٔ\nهمانجا معلوماتیکه دربارهٔ آنها داشته باشند نیز تحریر\nکرده قانوناً بهر محکمه که تعلق داشته باشد بسپارد\nاین معلومات مدار حکم شرعی میگردد ، اگر شهرت دزدی\nو داره و تاراج متواتر باشد [اعدام] و اگر شهرت غیر\nمتواتر باشد [از پنجسال الیٰ ده سال حبس] .\n(جزای عمومی)"}
{"book": "adl0642", "page": 84, "text": "۸۱\n\n[ اگر شهرت محدود باشد نقل مکان ] .\n(۲۰) : - کسانیکه محکوم به نقل مکان گردیده خلاف حکم حکومتی شرفی\nواپس عود نمایند اگر ثانیاً منشاء فساد و داره تاراج\nگردند [ اعدام ] .\n[ الا از پنچسال الی ده سال حبس ] .\n(۲۱) : - اگر فاعل قتل عمداً معلوم بوده ورثه مقتول شخص معین\nدعوی اصل فعل و بر مالک مقتل دعوی دیت و قسامت\nشرعی را ننمایند بواسطه وجود قتیل از نفری بالغ ذکور\nهمان محله و موضع که جسد مقتول ظاهر شده فی نفر پنجروپیه\nبطور جریمه جزای نقدی گرفته میشود، بدیگر محله باقیه\nجریمه ندکو نفوذ میکند .\n(۲۲) : - از ولایات و حکومتهای اعلی مجرمینیکه از پنچسال اضافه\nدرباره شان حکم حبس میشود و از حکومتهای مربوطه\nایالت کابل اشخاصیکه زیاده بر سه سال مستوجب\nمحبوسی باشند در هر سال بد و مراتب محبوساً بمرکز کابل\nفرستاده شوند ، تا در توقیف خانه مرکزی اوقات\nمحبوسی آنها پوره شود .\n\n(جزای عمومی)"}
{"book": "adl0642", "page": 85, "text": "۸۲\n(۲۳) :— کسانیکه مبداء اشاعه و نشر خبر نامناسب خلاف واقع متعلق\nسیاست داخلی مملکت شوند [از بیست روز تا یکماه\nحبس، یا از یکصد روپیه الی دوصد روپیه جزای نقدی]\nاحکام این ماده را قوماندانهای کوتوالی ولایات\nو حکام زمانیکه این بیانات افواه سبب پریشانی\nاهالی شود موقتاً الی رفع اینچنین افواه اجرا میدارند.\n(٢٤) :— اشخاصی که چیزیرا حکومت اعلان نکرده باشد بحکومت\nنسبت داده در بین اهالی نشر و شایع کنند [از ده روز\nتا یکماه حبس، و یا از پنجاه روپیه الی دوصد روپیه\nجزای نقدی] .\n(٢٥) :— شاہدانی که بزنا شہادت داده اند در زمان رجم\nزانی غایب یا فوت شده باشند محکومٌ علیه مذکور\nتعزیراً [بضرب ۷۹ درّه و تشہیر محکوم میشود] .\n(٢٦) :— شاہدی که شہادت ناحق بدهد علاوه بر ضرب و\nتشہیر که در فصل چهارم جزای عمومی نشان داده شده\n[از سه ماه الی شش ماه حبس] .\n(۲۷) :— کسیکه ورثۀ مقتول را بر عفو کردن از قصاص ثابته\n\n(جزای عمومی)"}
{"book": "adl0642", "page": 86, "text": "۸۳\nمجبور کند [ قاتل سیاستا اعدام، و اکراه کننده\nیکہزار روپیه جزای نقدی و یکسال حبس ] .\n(۲۸) :— در کندن یا تراشیدن بقدر ربع و اضافه ازان موی سر\nو ریش مرد را اجباراً [از یکماه الی سه ماه حبس ، و از دوصد\nروپیه الی پنصد روپیه جزای نقدی ] و اگر موی\nسر زن را بقدر ربع و اضافه از ان کند و یا تراشید\n[ از سه ماه الی ششماه حبس ، و از پنجصد روپیه الی هزار\nروپیه جزای نقدی گرفته میشود ] و در کندن و تراشیدن\nموی مرد و زن که مادون از ربع باشد در تحت حکم قباحت\nمی آید .\n(۲۹) :— کسیکه بیک صدمه غیر فعل زنا بکارت باکره را زائل نماید\nعلاوه بر مهر مثل [ از سه ماه الی ششماه حبس ] .\n(۳۰) :— زنیکه با دیوانه زنا کند [ از ۳۹ دره الی ۷۵ دره ضرب ] .\n(۳۱) :— مردی که با زن اجنبیه بغیر زنا و لواط بباقی اعضاء او\nدست درازی و یا مساس کند در صورتیکه مرد اکراه\nکند تنها مرد ، و در صورت رضا زن و مرد هر دو از\n[ ۲۵ دره الی ۳۹ دره ضرب ، و از یکسال الی دو سال"}
{"book": "adl0642", "page": 87, "text": "٨٤\n\nحبس ]\n(٣٢):- رقاصی زن بحضور مردان هر واحد[از ششماه الی یکسال حبس\nو از دو صد روپیه الی سه صد روپیه جزای نقدی]\nوزن [از ده دره الی پانزده ضرب، و از دو صد\nالی سه صد روپیه جزای نقدی] .\n(٣٣):- زنهایئکه به بدافعالی متواتره شهرت پیدا کنند\n[از ده دره الی پانزده ضرب، و از دو صد الی\nسه صد روپیه جزای نقدی] .\n(٣٤):- شخصیکه پدر و یا مادرش از ایذاء، و یا اطوار\nناپسند او بحاکم شاکی شوند [از سه دره الی یازده\nدره ضرب، و یا از یکماه الی چهل روز حبس] .\n(٣٥):- زنیکه بدون عذر شرعی و بلا اذن شوهرش در خانه\nمردمان اجانب برود از هفت دره الی بیست و پنج\nدره ضرب] .\n(٣٦):- شخصیکه در مقابر رفته کفن میت را بکشد[از یکماه الی\nسه ماه حبس ]\n(٣٧):- کرایه کش ها و کسانیکه بخدیعت اخذ بیعانه میکنند"}
{"book": "adl0642", "page": 88, "text": "٨٥\n\nو از عهده انجام عمل برآمده نمیتواند بعد از شقرا\nوجه از ده روپیه الی دوصد روپیه جزای نقدی].\n(۳۸) :- کسیكه شخص مئامن را بكشد سياستا [اعدام].\n(۳۹) :- در ماده (۱۰) نظامنامۀ جزای عمومی كه لفظ\nصحن وزارت عدليه مذکورست به عوضش صحن ولایت\nمنظورست .\n(٤٠) :- ضمیمه ماده (۳۰) نظامنامۀ جزای عمومی [واگر\nاصل فاعل مستلزم دیت شرعی و یا جزای نقدی\nیا ضرب باشد کسانيكه فرعا ذی مدخل باشند،\nبقدر دو ثلث جزای اصل فاعل جزای بیند] .\n(٤١) :- اگر بعضی از ورثه معاون قتل مورث خود بوده عفونما.\nچون عفو او مسقط قصاص میگردد قاتل سیاستا [اعدام] .\n(٤٢) :- زنيكه فرعا ذی مدخل یا محرک قتل شوهر خودگردد و قتل بعمل آید سیاستا [اعدام].\n(٤٣) :- ضمیمه قاعده (۲۷۰) امرد نیز در صورت رضا از\n(۱۰) دره الی (۱۵) در ضرب ، و از دو صد روپیه الی\nسه صد روپیه جزای نقدی] .\n(٤٤) :- در مسئله زنا که حد شرعی بشبهه ساقط شود [ از"}
{"book": "adl0642", "page": 89, "text": "۸۶\n۳۹ دره الی ۳۹ دره ضرب] .\n(٤٥):- علاوه قاعده (١٤٢) اگر اولیای مقتول با قاتل\nو مقتول قرابت پدر و مادر و برادر و خواهر داشته باشد و\nقاتل را عفو کند ازین حکم مستثنی است .\n(٤٦):- زنیکه شوهرش غایب باشد و خودش حامله گردید\nبر زنا اقرار و نسبت فعل را بر یک شخص منکر نماید ، اگر\nبر ضایب خودش فعل وقوع یافته باشد (٧٥)\nدره ضرب .\n(٤٧):- برای شخصیکه باستثنای قتل که جزای آن بعد عفو\nدر نظامنامه جزای عمومی تعیین یافته مرتکب یک\nجرمی گردد و از طرف مدعی آن اگر عفو صادر شود،\nو آن جرم با قرار خود مجرم ثابت باشد تعزیراتیکه\nبه تخصیص همان جرم در نظامنامه جزای عمومی\nتعیین یافته درباره او اجرا میشود .\n(٤٨):- اشخاصیکه سندات تقلیدی یا تحریفی در باره\nمدعی علیه خود بمحاکم دولت ابراز نمایند ذیلاً مجازات\nمییابند :-"}
{"book": "adl0642", "page": 90, "text": "۸۷\n\nالف: اگر از قبیل حجت و قباله و امثال آن باشد ثلث مقدار مندرجۀ سند.\n\nب: اگر بغرض دچار نمودن مدعی علیه خود را بیک مجازات قانونی باشد در حالیکه بآن سند مدعی علیه محکوم باعدام گردد، هفت سال حبس، و غیر آن ثلث مجازات محکومٌ علیه\n\n(٤٩):- اگر بر اقرار قاتل عمد مأمورین دولت که رسماً بتحقیقات ابتدائیه موظف هستند در محکمۀ شرعیه گواهی داده ورثۀ مقتول عفو نمایند مجرم بمجازات قاعد (١٤٠) محکوم میشود.\n\n(٥٠):- اشخاص متخاصمین که بمحاکم عدلیه یا اداره های دولت در اثنای محاکمه و تحقیقات با هم مشاتمه کنند از محاکم عدلیه بموجب امر قضاه در کوتوالی محلی و بدیگر دوائر دولت از طرف آمر همان اداره که اختیار اجرای قباحت را داشته باشد در بارۀ آنچنان اشخاص مجازات قباحت اجرا میشود.\n\n(٥١):- کسی که متهم بفجور باشد اگر یک امرد را باکراه بگریزاند\n\n(جزای عمومی)"}
{"book": "adl0642", "page": 91, "text": "۸۸\n[۳۹ دره ضرب، و از شش سال الی ده\nسال حبس].\nو اگر بخدعه و فریب ببرد [۳۹ دره ضرب و سال\nحبس].\nاگر یک شخص مستورالحال، باکراه بگریزاند [۲۵ دره\nضرب، و سال حبس] در صورت خدعه [از یکسال\nالی دو سال حبس].\nامر در صورت رضا بمجازاتی که گریزاننده محکوم شد\nمحکوم میشود.\nو اگر یک طفل را بگریزاند که مظنه بدفعلی نباشد خاص\nگریزاننده بمجازات شدید قباحت محکوم میشود.\n(۵۲): ــ مأمورین ماتحت هرگاه علاوه بر اختیارات خود بوطائف\nآمران شان جرئت ورزند و ازین خلاف ورزی آنها\nچیزی ضرر نرسد از یکهفته الی یکماه تنخواه شان کسر میشود\nو اگر برای دولت یک ضرری رسد نظر بدرجه\nضرر از پنجصد روپیه الی ده هزار روپیه جزائیه\nنقدی].\n(جزائی عمومی)"}
{"book": "adl0642", "page": 92, "text": "۸۶\n\nو اگر بسیاست دولت یک ضرر برسد نظر بمراتب\nضرر [از دو سال الی سه سال حبس].\nو اگر از ان برای یکی از رعایا ضرر برسد علاوه برتاوان\nمالی نظر بمراتب جرم [از صد روپیه الی یکهزار روپیه\nجزای نقدی گرفته میشود].\n(۵۳) :ــ مأمورینی که بترتیب اوراق سوانح عمر خود مکلفیت\nدارند اگر در مرکز کابل مستخدم وسکونت شان\nدر شهر باشند، بادخال پسران و دختران\nقابل التعلیم خودشان که سنین آنها از هشت\nسال کم و از دوازده سال اضافه نباشد\nدر مکاتب مکلف اند، و هرگاه در اطراف\nملازمت شان باشد تنها بشمولیت بچه‌های\nخود در مکاتب محلی مجبور اند .\nدر صورتیکه نسبت بتعمیل قاعدۀ فوق مساهلت\nو تکاسل ورزند در مرتبۀ اولیٰ تنخواه دوماهه\nو در دفعۀ دوّم تنخواه چهار ماهه شان قطع\nگردیده بالآخر در کرت سوم تنخواه‌شان باینه"}
{"book": "adl0642", "page": 93, "text": "۹۰\nاونها کسر و از ماموریت طرد کرده میشوند .\nاجرای احکام قاعده فوق را در مرکز کابل\nاز ابتدای ماه دلو و در ولایات و محلات\nاز اول سال ۱۳۰۳ مر میفرمائیم .\n\nادخال نظامنامه هذا را در نظامات دولت ، و اجرای\nاحکام آنرا اراده مینمایم ."}
{"book": "adl0642", "page": 94, "text": "۹۱\nحرف امضاقضا\nچون توجهات شاهانهٔ اعلیحضرت شهریار غازی\nایده الله تعالی نظامنامهٔ ہٰذا جمع گردیده این خادمین دین\nسرفراز مأموریتِ امضا آن گردیدیم، بنابران دعای\nتأییداتِ غیبی وجود مسعودِ اعلیحضرت شـــاه را بصدنیاز\nکرده مرقوم میداریم که این نظامنامهٔ جزای شرعی\nعمومی را از سر تا پا بدقّت ملاحظه و مطالعه کردیم،\nهمهٔ احکام و مندرجاتِ آنرا در هر باب با احکام کلّیهٔ"}
{"book": "adl0642", "page": 95, "text": "۹۲\nجلیلهٔ شریعت غراے محمدی صلی الله علیه و آله\nو اصحابه و سلم مطابق، و با ایجابات سیاستی عصر\nو زمان موافق یافتیم. خادم العلماء\nمحمد عبد الواسع قندهاری\nعفی عنه\nمهر قاضی القضـاة مهر قاضی عسکر افغانستان مولوی فضلرحمن\nمهر قاضی محکمه رافعه حقوق عبد الحمید مهر قاضی محکمه مرافعه جزا عبد الرحمن\nمهر قاضی محکمه شرعیه ابتدائیه حقوق مهر قاضی محکمه وثیقه جات حقوق شرعیه\nعبد الرشید\nمهر قاضی محکمه شرعیه ابتدائیه جزا\nعبد الجلیل"}