{"book": "adl0623", "page": 1, "text": "هذا كتاب مستطاب\n[ILL]\nسراج الاحكام\nفي\nمعاملات الاسلام\n[ILL]"}
{"book": "adl0623", "page": 2, "text": "هذا كتابنا ينطق عليكم بالحق\nدا څو سطره دي چه حضرت بادشاه اسلام پناه اميرالمومنين\nالامير ابن الامير امير عبدالرحمن خان ادام الله سلطنته لپاره د قوم خيلي\nواپند وپل کړيده چه له واهمه دا تو د شماني منتظم وي مستي به\n\nنصاب افغاني\n\nپه حق د تحرير راغله لپاره دياداشت هر وقت له اوقاتو مختلفو د\nوزماني ډير ولري وهم اوس پکار ده پانظام د جناب ميرجن\nميجرمير محمد عظيم خان او پر اهتمام د حقير عبدالرزاق د هلوټ\nدرمطبعه دارالسلطنته کابل طبع شد"}
{"book": "adl0623", "page": 3, "text": "بسم الله خیر الاسماء\n\nدا ښکلی تقریر دی چه په ورځ د شنبه ۱۲ او د وليشتم د ذي قعدۀ الحرام\nپه پښتو ورته میاشت د لوي اختر وائی سنه ۱ په مجلس د دربار عام\nد پغمان کښې م تقریر وکړ وکیل د دولت بهیه برطانیه حاضر د مجلس وه\nخوانین\nد هم دي وساه د طوائفو د سلیمانخيلو په محفل د حضور حاضر و استدعائی وکړه\nچه اتمتۀ چیم بیان فرمایل دی ولرې بي و خلی مباركي ستايے وتلي دي پۀ\nقداً\nمنکب و ته و سپارل شي چه لږ کلام با نظام و جبر لکه مرغلرو د سرکار ذوي الا\nحضرت امیر صاحب پند و فايده ؤ خلو ولپاره د اولاد و بنياد ځمک و کل\nاهل اسلام د افغانستان دستور العمل اکمل پاتي شي و فرق ما بين د دوست\nاو\nو دشمن و کاند و تمیز و کړي شي له جهته حسب خواهش د دوي پنوښتته د\nننی اتر"}
{"book": "adl0623", "page": 4, "text": "۳\nنتواتر په ترکول دجري لهفد خايرو، چه د یکسه کني دامان جمشیدی\nمقید و ملول بخصوس حمام د پنځم حاضرینو د مجلس و ته کړي ويم ويل دامخه\nد یکسه دي چه نراینو دخان اغا ی جمشیدی افسرد روس و ته لیکلی\nو پیغام ورکړی و، چه منگه ایل والوس د رعیتى ستايى قبوله وو ولت\nستاسي له مخ د امید لرو وى و لهغه د یکسونه م پښتنه وکړه چه شتیا\nو وايي چه خبره داده یا غږ لد وي ويل انکار نه لرو لد چه منکه نامنو\nخان اغا پد نزد افسر روس چه متصرف د پنجه ، وه لیکلی و پیغام د ایلعلی\nوله\nو ترون خپل هفته دولت و ته راکدي ، لهغه د یکسو و ويل ما هغو لر صیحت\nچه تاسي كشك لرثي و ما رومي و تدليكي ورو ستايى چه په هرات کین\nشبہ\nمخالف ستايى ده جرنگی وتایی کارگذاران د هرات نسبي سو دي و نربا\nترڅو چه زه و دوي پلاس د کارگذانو د دولت اسلام گرفتار شوو ولعمل\nو كړو د د خانانو خپلو سپر دا قراب د غلو ما و ویل باطن د دین اسلام تا یی\nشرمنده کړي و نه نزی د عدل الهي ده چه پر پاداش د عمل ستايى برنجام\nستایی وليدلي ده و بهم دغه زنزیر به جهنم و ته لا پشي و خدایخايه\nنه تزیر و نه ستايى دار ، کاند پس لهغداهل دمجلس م مخاطب کړي و م ویل"}
{"book": "adl0623", "page": 5, "text": "۴\n\nغبن و نقصان چه په معامله د پنجده کما تری رسیدلی سبب ده چه لاپاشی\nجنرال لمسدن صاب په فصل د منی کښ خط و ښکر چه خبر د حد ویشنی و کند\nشوه و کابل د ابتدائی د صلاحیت هر څه چه زه پوهیږم تیره شوي\nافسرد روس له یوه طرفه سره لتاسی خبری د مصالحی کوي و له بل طرفه\nلښکر خپل زیاتوي سپي د روس سل سل دوه دوه سوه هره ورځ راځی\nو لښکر پخوانی خپل سره ملحقکوی مبادا په عین شرمی کښ چه یوه شی چه کمک\nی امداد له هراته ش سيګی پرسم یوه ځا حمله و کا ندی و شرمندګی لپاره دخلَق\nو دولت ځما پښنه شي تر څو چه لاری ترپلي شوي ندي یو دسته لښکر\nله کابل لیږم چه په برابر د لښکر د روسی پروت وي که صلاحیت شي\nبو دن د لښکر ځما په حد خپل کښ ضرر نلري او که مقدمه وشوه مذلت\nو خسارت به رجوع ند راوړي وزه پوهیږم چه تر څو روسی این حمله پر لښکرځما\nو نکاندی و امتحان د خلقو د افغانستان وانخلی لاس نه اخلي و کای د صلحا\nصورت نتري جرنیل صاب ذکر شوي جواب ځا کښ د شکل که تاسی لښکر را ليږي\nاسباب د جنګ پخپل لاس يځ د کار راوړي و امرد مصالحی به هم خبري غاپه ځا به\nخلاص وي چه ځله تاسی جنګ اختیار که ما ویل خیر و بید تر څو صدق د قول\n\nتاسی و نه"}
{"book": "adl0623", "page": 6, "text": "۵\n\nتاسي و ته ظاهر شي پس لهغو له طرفه د لښکري هجوم دغه احوال و رسيد چه اوضاع\nد روسي مخالفانو د ښهره و رخ لښکر د هغه سره له اسبابه مقدمته ور نژدي کيږي\nو وړاندي ځي تاسي يم خبر کړي چه صبا پر ماربل دنوي مايځلي ب کښ و ښکل چه\nجرنيل لمسدن صاحب چه داخل د کار د ه داسي ئې ښکلي و ماله ئي له ليکلو د لښکر\nممانعت کړ يده او که پر خلاف د لمړئی د ده عمل وکړم له هر ځايه چه معامله\nد حد و يشني برعوثي واي چه ليکلو د لښکر ستاسي وه چه نقشه له نقل سره شو\nاو په حقیقت کښ خپل جنرال موصوف خواهان د یوکرت مقدمي د روسي\nسره له خلقو د پښتنو ه له جهته چه پداو ميد خيال کلي وه که په ما بين دروس\nد پښتانه کُشت و خون واقع نشي مبادا چه خلق د افغانستان په دولت\nد روس پدي قرب وجوار و نزديکلي حدودو مائل وراغب د دوستي شود وستي\nد دوي سره له دشمن د دولت شما سراسر نقصان شاده و له يموتي غافل و بيخبر\nو عقل د ده بعاقبت د کاريې نوريي و نه وه پوهيد لي چه عاقل لهغندقسمي دي\nچه نتايج د دشمني لري و دښمني چه نتايج د دوستي لري بهتره و نېکټره و سراسر\nخير خيا ګڼي فرضهم کړه چه دولت د روس سره له خلقي د افغانستان دوستي\nاختیار کړه آيا خيال د هندوستان لري يا نه ئي لري که نه ئي لري دوست دولت"}
{"book": "adl0623", "page": 7, "text": "افغانستان ده پيښه دولت دسرکارانګریزی لدیقسمه دويتي دعروس سوله\nخلقو دافغانستان به ولي بدويي او که چریتیریخیال دهندوستان لري\nبايد ه دي چه له سره ددِ خلقوتیریښي وهندوستان وتد لاریښي شربه دحا\nل\nدهغه اول دا خلقوله تكليف کوي چه ښه پتايى کار نلرم وحکومت ستايى دن\nغرضد اس نيّوّله مینځه دولايت ستايى تیریګي و جنک ددښمن خپل وته\nنیہ\nطریقه\nویراق واسلحه څه کارستايى اريي يراق واسلی خپله ما ته ئ کا في چه که\nستايى ښه خاطر جمع اوسم و په زړه ټاکښ اندیښنه دمخالفت ستايى\nځاي ونە نييى وڅه لتايى خلقو چه بیګاند ددين خپل بدويني ودورترمہ\nښه لردو لته دسرکار انګرين پهم دغه واسطه جنک کړیدہ و مجوب\nآزمایلی شوي هیيتی ځاي دِ احتياط ده کلہ چه ویلی دي من جرب لجرب\nحلت بہ اندا مه او کہ یراق ستایى خواهش نکرومباداځ و په ندشکت\nویرچشم زخم منک وته ورسيګي هغه وقت تایى له وروسته ودښمن ځا\nله مخ و په ندکار ځمابہ تمام كايي نو لہہ اختي د یراق ستايى چا ته نەلرى\nداخلق دافغانستان بہ لہ لاعلاجي وسله ور کوي يا بريئي نہ ورکوئي\nميس\nکئي ورکوخو دپښمان دستي را غله و یرانه لدوي په کُلي لاره و مقصد د\nحاصل شه"}
{"book": "adl0623", "page": 8, "text": "حاصل شه اوکتی ورنکړی واطهار د غيرت ئي وکړ وسي لهغه ځايي چه\nمعامله د هندوستان په منځ کښي لري سولي يي خلق ځان نه ګرفتا د يي\nواي پديښه يراق واسلحه چه نه راکوي هر کله چه دوستان ددولت\nځماهيتی اوس وقت د ظهور ددويتی ستايی ده خوانان کاری ستايی\nبايد کار دي چه بمقدمه د هندوستان و پانړيښه ددويتی ځل رسولها\nظاهره کا ند پدي مرحله کښي نامردان د خاندان د سلطنت ددويان\nد دُدُاني پمثل د وجود د ولي محمد خان و امثال دهغه له ځاييه\nخيل\nحرکت کړي لاس په ملا وي چه ننک لره خدشوي چه خدمت د دستت\nنن کړی هر سرکرده نامرد دوه ذره ځلی مه زي يون ر دسي ن ر پنځه زر\nشپږ ن ر ځوانان کاری له هره قومه و هر کوره و بيتلي بيا له کړي\nوکور و نه ور ګمار کړي پدم د تني د لښکر در وسي ئي ور کوی و رويتی\nسپر د ځلي مخي جوړه وي وخانونه د دري ښه دگوي د توپ تحريکات\nد دولت سرکار انګريزي کوي پرمخ کښی دولت د سرکار انګریز\nپه ويشتوګوليو په غربها وخانونه لړ وي اخي ولړور وسته\nد شاه کدهزيمت خوړلي بېرته و ګرځي يده دولت د مرونيتي تسلوي"}
{"book": "adl0623", "page": 9, "text": "دا یو لا شمن د دوستي په روس ده بله دا هم دوت چه وسله ددي خلقو واضحي\nله چاه ولابد ده چه پر هر ښهر مقام ومحل وځاي غوته غوته وټولي تري\nلښکر خپل پريږدي تر څوله لاس آچولو ددي خلقو خاطر جمع شي بيا چه خلق\nد افغانستان ټغی بهر شو يدي ولاړه د لښکرو چه غوته غوته ئي در هرځاي\nپريښي ئي غزه ئي پکار لوي د پاره د لښکر چه ولا ندي ئي ليګلي هم غله پکاره\nولپاره د لښکر چه له روسه راځي وسپوت ده هم غله ضرور ده او که د غواړي\nغله د ولايت خپله راوړي دوه مثقاله په یوه طلا وليکي واي له ښه چه دوه مثقاله\nپه يوه طلا وليکي يو پاو په یوه طلا اخستل بهتر دي يوه طلا وركوي يو پاو غله ئي\nو تمامه غله د افغانستان اوښي ودا خلق پر اصل کم زراعت دي لكه داس لګ\nيو کال چه و چوي پيښيګي يا حاصل و ضرد آسماني رسيګي وبره د قحط وخوف\nد هلاک لري هغه وقت که غله ور ښکاند بايده دي چه نوم د دوستي د صفر\nله سره خپل ځني پوسته کاندي د ښمني وكوي و په وقت کښ چه داخل د ملک\nد دوي شي طاقت د دښمني له کم ځايه لري چه هم ده لره ئي لاس ورکړي د خپل لاس\nله دوستيا دي لا علاجردئي باید چه غله ور کاند غله پر اندک زمان له کل و پیشتر\nاو خسته کيګي و کال د روس لره ځي خر د داخلق له ولګي هلاک و فراسيګي وهغو هلاک\nپردي"}
{"book": "adl0623", "page": 10, "text": "۹\nدا\nددي خلقو عين مراد خپل كړي دا بله فایده د دوستي ددولت روس ده وبله\nپه هغه وقت کښی چه لینکرډ روس خذي د بخارې داخل شي پدین ضنک کښی\nمنګۀ خلق اختیار د عيال خپل ښه لرو که ښځه بدکاري و کاندی ميړه ئي بي محا با\nوژني هغه و پدین دیضاعی کښی ښځه خپله مختار ده په هرځاي چه هر\nچه چها ويني د روس وي ښځي بي ستري بنا کوي و خلق دافغانسـتـان هغـه دي\nچه سره له ښځي دده ئي بدكاري كړي وشافي ئي نور ښځه وسړي به رکاندی ودي\nچه روس وي باز خواست به د مري خپل له حاكم د نت دهغه ځاي شني\nو كوي هغه حاکم که باز خواست و كه له قومه هغه حاکم هم یوسري له سرني\nد روس په نظر د قوم ښکار يګي و له وژلو د هغه هم باک نلري نور چه معامله\nپدي ځاي و رسيدۀ دوستي پدښمني مبدله کيګي بيا جنگ سره له روس لاښم\nنيكي\nپس لهغـه دا بله فايده ددوسي د روس ده نور امکان نلري چه خلق دا\nنشيان\nښه له دولته د روس دوستان شے له جهته چه وي له خياله د شيو د هتفـ\nشتيان\nنه تيريكي بايد چه دا خلق پائماله کاند هغه وقت کښی چه دا خلق پائماله شئي\nآیا پائیمالی له له سره دښمن ده کدي دوست أمير شير عليخان احمق وا بلده\nليک\nوليوني و بدخواه د قوم و بد اندیش دنفس خپل کہ نور نو څوك و سره لردَوِ"}
{"book": "adl0623", "page": 11, "text": "۱۰\nدسرکار انګریز چه په هیکی قبضه و تصرف دافغانستان منظور نه لري و د اخلق دمملکته\nپه مابین چغل و رومي حجاب پر یبنی داحجاب که چري کا و ماتي کاندھي دشمن دی\nخپل غاشه وباله و هم ګرفتار و پاي بند د دښمن د دي خلقو پاتي شه امیز دکر شوي\nدښمني کوي و له پاي تخت خپل ځني تري چه روسي راو له و بحمایت د هغو دولت\nدسرکار انګريز و غم شر به د حال تھا ھغہ داقع اي احمقه فرض یم کړه دولت دانګریز\nپه نه وي دي روس له ملکه خپله وليست ومُلک خپل و له وجوه د بيګانه خالي\nکه\nروسي بقوت و زور دکمه دولت له کومه خپله باسي ھغه وقت چه مو تلي\nستاهم واتر شوي نه دحمایت خواه دهم دمولود لتا و نوبريده اوس چه اجزا\nستاټوله بله توي و تيت شوي دي د حمایت خواه ستا له پنجي دي د عداوت\nد ھغہ تو کلي تا په کم حساب راوړي د ممثل ستا احمق نده چه ملک تا ترپردي\nنور مولي مه شوه چه تا لايق د لوي والي د قوم نه مولود و د دوست و دشمن\nفرق د نه کاوہ لہ دہ غلطہ و اندیښنه نا صوابہ وپر مح کښ نیولي وه\nخدايتعالي په نښودي چه په مراد خپل کامياب شي سردتائي په ترکستان کښ\nترخاوره لاندي چه له او بو د آمو پیښی تیر نشي و اوس دشاه يقوم کښ\nواند چي و بنياد د اسلام بر باد و منکړي پس له مرګ د ھغہ نوي حقيقي\nخده کړه"}
{"book": "adl0623", "page": 12, "text": "۱۱\n\nڅوک چه هیچ جاهل و نکاند گویا دی مخاطب کړي وایئ ته چر هیره دسته\nد سړي د دولت سرکار انگریز نوي ولي سړي د دولت لره تکلیف ورکړي\nورايي ولي وقتي چر دایی ویے ولي ئی بصلاح د قوم نه را ولي د رضاءِ قوم\nمنظور نه لري قوم هغه قوم ده چه ځلو لیښت کاله پخوا چه وي لیده چه\nشاه شجاع لره له بادشاهي بیله نامد نور څه نشته و منادي د سرکار انگرېز\nنداد کړه چه مُلْك د خدای وتخت د شاه وحُکم د کمپني بهادري وپوهیده\nچه آنچه چه منکه گڼلي وه غلط وه دولت انگرېز قبضه کول د ملک ځانک\nمنظور لري نوس حال که دا رنک دي یا ځانونه تمامدو و یا بیګانه خلق د ملک\nخپل کښ نه پريږد و ویکړه هغه چري وکړه و بادشاه د وقتی به نهایت د\nسپک والي وخفت سره کدو سره لږئی چه بادشاهی نه ده د ملک ځان\nله بیگانه ملت ځل ځني خالي که ته پوهیګی چه دا قوم له جنسة د نصاري په ولایت\nخپل بد وربي ولي وکیل د مسلماني لهغه دولت اختیار نکه چه وکیل د نصارائی\nراوست و هغوي هرکله ته وس کړو بیا ئی ما بين د دوه فرقو اوږ د عناد\nڅلولیښت کتن ئي سد بنائد که و خپل ځانی په بند و قید کښ واچاره که یاریه\nمیراث د حماقت درلود كُلُّ شَيْ يَرْجِعُ اِلي اَصْلِهِ بلده اچه اثر الاباء يظهر"}
{"book": "adl0623", "page": 13, "text": "۱۲\n\nفی الابناء چره شمرئی دکره بنا پر خیر د قوم نه، و قوم د علاج د خیر خپل بجنک کښی\nوليد و مقدمدئی بنا کړۀ وصح کلرچه افسری سر کرده ئی بشدند باده لدله چاری\nصربی سره پائى ثمانتر مشران مقر رکرۍ ده حتی یو شخص چه خاني بجلاد اباد کښ\nسرکرده جو ړکوئ ده و نوم د هغه فقیر غازی ده په غددت کښ چه دئی بحضوی\nرا وړ دلنامه ولینامرد ده م پښتنۀ وکړه چت یعنی له قومه غریب د هلت\nداتسم خلق په برابرۍ د لښکرد دسکار انگریز بمقصد محدد نزاع وواتد په زرها و\nخانو ند خیا تلف کړه وجه له لښکر د دسر کار انگریز ئی په خدو های وینی توئی شو\nاودر فساد په جلال آباد و کابل وغزنین وقندھار په یوقسم لگید لی وه کاش\nپه مینځ کښ نوای لد یغا و قعۀ لوه م پر خیر وفوايد د ددوي بمصالحۀ و دوستی\nدسرکار انگریز اگاهی نوای کړی هیکل هغه اور دفساد کینا ستید، ندوۀ\nبيا در ځم پسۀ ځن د پيښد، واک ده وخيال د لمسدن صب که لښکر چه ما ویلیۀ\nس کابل ئى ليګم قبول کړئي وائی دولت دمږد اولد جرات د چچا کولوئي ندید\nاونه کل، ئی کړی وای صرف، يدئی ليشمولی ده وريچاد پيښده بد لد لاسه نوۀ تل\nو خلق د طوائف د جمشید لی وغیره او بحماتیه چه تر شل زرو مید نه جنگیاں\nما يليه\nو سپړد کار له حذرد ده لمينچه د دوي ما وئی بدولت دسروس بیند\n\nمكاله"}
{"book": "adl0623", "page": 14, "text": "۱۳\n\nهرکله چه قلت د لښکر ځايي وليده و د پوهيده چه سپاه د روس په دي سپاه غالبه\nميل پنجاب د هغوی کمروسرکی د کافرد ايلات ذکرشوي خوا مخواه یی پیغام و رکه چه\nاوس خالی ده باتي هفته هم په اطمینان و خاطر جمعی سره راغله و مقد مه ئي را وړه و\nدا خسارت دولت د افغانستان و تدله اندیښني ځايي د جنرال لمسدن صاب\nورسیده باید چه پوهيد اې چه دوستی د خلقو د افغانستان سره له دولت د\nپه څيرد امكان کښ نده لدی جهته چه دی له ارا دی د تسخیر د هندوستان\nنه تيريږي و خلق د افغانستان هر دولت چه وغواړي چه ددی پائماله کاندي له\nسره\nد دوي تيرشي دښمن خيال کيږي مثلاً که ايراني وغواړي چه له افغانستانه عبور\nو کاند وختاي وته لار شي رجنګ سره له ختای لری دښمن د افغانستان ده\nاو که دولت د ختاي له لاري د افغانستان قصد د ايران و کاند د دښمن د\nن\nافغانستان ده او که دولت د سرکار انگریز افغانستان پائماله کړي په ترکستا\nد مملکت د روس کار ولري سره له افغانستانه دښمني كوي او که دولت د روس\nله لاري د افغانستانه اراده د مملکت د هند و کاند دښمن د افغانستان\nده\nوهیڅ فرق لپاره د خلقو د افغانستان نه لري چه دښمن د دوي نصاري\nيا مسلمان دي ده یا چيني هر دولت چه ددي تر پښو لاند کی ي"}
{"book": "adl0623", "page": 15, "text": "۱۴\nولسره ئي تيرشي دښمن تر له خره ولت بل نلري نوس پر کم عقل و تميز خلق دافغان\nدوستان د دولت د روس ګڼي و حال دا ده چي خلق دافغانستان عقل لري پخي\nخپل ښه پوهيګي که څوک و وائی چي پر خير خپل ښه هيګي غلط وائ که پر خير خپل\nنپوهيداي ري پر وقت کښي چي ګرم و ګرفتار د مقد مي و نو و پر بینو دوسله\nدولت د سرکار انګریزه و شه پر سردقت د دوي و رسيدم و خي د دوي هم\nور وښود چي پس لدئي مصلحت ستا يي دوستی ده نه د ښمنۍ ځي ځائي وا و ريده\nو هرڅه چي يم و ويل و یلکه و لرد وستې د سرکار انګریزئی فایده وايده وهم پويښي\nجنرل لمسدن صاحب عقل وکفایت بقدري د عهده و منصب جرنلی خپل درلود ولر\nلکن عقل چي مهماتو بزوګو و انديښنو لولو لره کافی وي نښی در لوددا قسم عقل پعالم کښ\nکم ده چي دوست لدښي دسبب دوست حقیقی مقررکاند و دښمن لدښي دسبب دښمن\nواقعي و پيژني خلق د افغانستان لدښي دسبب دوست د سکار انګریز دي چي قصد و اراده\nد مملکت د روس نکوي دولت د روس لدښي دسبب دښمن و پائماله کونکی خپل ګڼي چي قصد\nو ارادې د مملکت د هند تسيريد ل نلري او که ووائ چي له لاري دافغانستان جانب دهنذسات\nعبور نرکوم لد اځاد ملکه دايراني وحاشيه حاشير د افغانستان هم وهيځ بدولت د\nافغانستان غرض نلرم هم باید ه دي چي هغوله و وایه شي چي دا حرکت ښه نده و لپاره د جنګ\n\nسراجی"}
{"book": "adl0623", "page": 16, "text": "۱۵\nسراسر نندار خط ده توجهی درقت چه دولت د سرکار انگریز حای ومربی دینیژ تمنک وه له قصد\nو خیال د دشمنے ستای امن و امان شو و اوس چه جنگ تمنک شیر یکی د پدنجاجم تمنک دوست\nوحامی تمنک ضعیف و مغلوبہ دی و ملک د همسایے لزم لرکمہ ځایه باور کووچه دوت\nتمنک کیا د دولت تمنک منکه ته پریگدی اظهار ستالنجی د غدر و مکرد هم دغدتن درع\nو پهرید و چه له حاشیه د ملک تمنک ولد انجاجم ملک دایرنی تیر شی ولی چہ وسیستہ\nدسر تمنک دہم شیوی دختک و کنار تمنک هم نہیے والے د عبور خیاجہ به دی ورح وی نہ\nتمنک هر قصد دینی لری په څه دلیل به نګرام و اسوده پریگدی هر کله صبابی لرتوي\nو حمایت خواه له لاسہ ستایی خراب شی نودت وسیع بهترہ دہ چہ لاس ولښني ووهوو\nو مانع د حرکت ستایسے شوکرد و مره قدر غلبه و تسلطه د سلود چہ ہم منکه و هم دولت دوت\nتمنكم یہ هم کہ ھغه وقت بید دہ و دسرخ ندلوی او کند خپل ځان پلاس خپل ذلیل و مولوب\nستانه جویا ود که دولت دسرکار انگریز بهغه وقت کش چرنفح د قندهاریم کری وه و خط خلقی\nدنگدلیاں مخاوره رسید چہ رویسی به عنقریب ولایت تمنک ونیسی ومنک به لدنی سرکرده کی ملکا\nبائلو وقت ده که سرپرستے دغم خواري تمنک وكاني ومحافظہ ددوي دولت دسرکار انگریز و تہ\nویلکم وزہ ی منع کرم چہ پکار د عفغ رضا همه اوسر که نہ ي منع كري نواي و بر لښني ي دو\nچه له قندها، تلی واي و سرچشمه د کار و حرادت ہم پچپایکی سه تولے بچانب دمروم لشکر پسیه"}
{"book": "adl0623", "page": 17, "text": "16\n\nد مريم نيوله د تر کا نوم سره شته کري واي واس د مقدمي د روسي سره له لښکر شخا په بخنی\nکله اتفاق ولیده د اهله غفلت وعاقبت نابيني د کارګن اما نود دولت سرکار انګریز\nچه په وقت د کامکشئي ئي له کار وغور خواد لوی ځاوس دا خبره فاش وام چه دکبل د دولت\nپښتي هم حاضره وائي وي د دولت خپل له دي اخبار وکاغذ سر هم منصب چه له دي کي\nدرس کا سره انګريز دا خبره پيښه به راوي چه خلق دافغانستان به دوست د دولت\nروس شي وي د ټول نا مسلم خپل بغني به ملګري دعم ثواب خپل کاندي و را دولت\nپښتين برطانيه د پیښني چه صفه هم د منصب دوست د دولت روس ده وي فکري\nانگیز\nآزار و دل سري و بخښ د خلقو دافغانستان رايدلي ده چه دا خلق له دولت دسکر\nنار سيده ومايوس د درت دو مهرباني کاند و خوا مخي ديقول دهند غوګي نګدي\nچه حتي د محمد عرض ورق داوي يدو نداري شط\n\nالمنت الله چه دا څو پند سو د منده و نصایح نافعه اچنده سوله دلایلی وبراهین\nدلنشين پطو ر د ولي نو ويلو له ثواب دتر دفشان هدايت ترجمان د بادشاه\nاستروم پشت پناه دانا م قايد و ضابین وهادی د ضائی حضرت سرکار کردو تابان\nلیاس وطق نفوذ مسلمین ومجاهدین د دین سيد المرسلين خوس مناطق دافغانستان\nوخراسان چه سر بخط پشریان کښ ايښي ول په وجهاد تيا ردي پترجمت و بلاغت سره ئي پر بار عام\nنومایی می افغان و بحاش وارشان د حسن و انتظام دي ساتين بحق قاري زایمان د ادرک انعام کپا نامدی پیچی\nعبدالرزاق بیگ لپاث درق پای و دعوا سو طبع شد"}