کادرس جان و کور دروح وکور دل و طاووس طبیعت را از بند ارضد و بوچشم سفید
ر و سیاه چون وام و د و سجا یکی رهانده ای سخن سرایان بیاض بی انصاف و ای
حرف گویان کتاب حق ناشناسی ! چرا در اخباری که مد د روز دیک و ترک و تاجیک
خبر سپردند و از نظر بزرگ و کوچک میگذر دو داہل خرد میخر د و صاحبان تمیز بر رقمی نا
شوری منویست که انسی دو گسگی عبارت لفظ آن چون نارهای عنکبوت سودن دست
از هم ریخته است ؛ و از شس پای افتادگی ولکد کوب قدم قلم گذشتگان کردن سیلا
مضمونش بحرکت زبان خاک مذلت و غبار ندامت بر روی خود ریخته : اگر تند
که راد با طبع عزیز است با این سخن گفتگوی بی تمیز و هر چند فرزند ماننند نور نگا د است چشیم مادرن
خوب و زشت ظاهر او ا گاه بهر شخص را که بر جن و قبح زاده خود دید نیست و در چشم صاحبان
ین بودیدنیست ، مار خیا ا ف ک نفقه لفظ س با در سهرون صرف رنگ نیند کن
معنوی با سر با در نکهت بوی گل پیچیده انده در پرده تار کی خفاش این خباطار عن پررک پند
دیده انده همه دیده حیران تماشای بهارنده و جشم نظاره حسرت زده شان بوی کل چین بیاید
نار نظم حرف کل ناجید کو ئی ز کلاتی چو مری کل بکرید و مرننگ باشه نیمروز ؛ وصف بو
گل کویا در رنگ بیرنگی برآمد نالشه هستی صدا ریختی اسفند سوز نا سخنان بسته رسته نوشتم این
دلسوزی عمرای افغانسته نه شته دلخراشی حریصان ؛ ہر حرفی که بر زبان گذرد باید نوشته
ر معنی که بیجار گذرد باید نگاشت نظم صد بار دست رو بزبان سخن ند و دو در کوس خلق ناله چو حر
کجا شده با بیچاره اہل سخن محل کشتکوست ، و روی حرف خوب و بد سخن مالو با سخنگویان زمان
با گو با دیوان استادان قدیم را ندیده انده یا داشتن چه رسد؛ هر کز شعر د یگر را نخوانده اند تا
نوشتن کجل برد و خیرت پروانه همه را با بروی خانه خبلان داند؛ و اندیشه سم پیشکی
سمع پروان رابی پرویا دامن جت بر کردند چون شعر سوخت بهانه نظم شد سوختم را دیدم
شمع نود و ما باد در کارم را غیرت هم پیشه داند و خیرت رہبیرت بزرگ و همت رهنمائیت


سترگ + شاید تمکویان از سخنان افغانی طرزی افغان بر خسار عروسان معانی را بچگونه سرخی چشم
و گلناری رنگ شگرف تازه تازگی زده و بر صنفت کرده از پرده عبارات نمکین شیرین ناز مجالس الان
سمین برون جلوه دهند + رقعه حبه قاضی ملا محمد عشاور که نادیده اشنا شده بود کشید جناب
قاضی ملا غلام محمد را بجان مشتاقم بخیال میگذشت که وقتی طرزی افغانرا درین بلد نابلد که رفقا
جناب قاضی صاحب که در میان صرافان قلب شناس معانی که امروز فکر سلم و رائی متین شایان
چون طلا دست افشار دست فرسود و زبان رو شیرین انخسروت بسان سیم ساوه د نقد الی ندی ایران
بخنده سفید خواهد فرمود و مانداسل نشان نیشان بی از دهن اشنا به جیم از نیم خواهد شود ازین مفوضات
روی نمود و قلب رخ کرداندن باینکه وعده آمدن دادن پیش عیان بنظر طر را چون در قلب سگراست
روی ندیم ند هم ساخته است ، هر دوهم مانند ر دست بالب خندان سر افغان باب سپید روز گویند که طلا
شما چرا چنین سکه قلب ناشد ه وز رسو شمار چه رونقد ناقص بر سنگی بر محک انداخت واز چه شما را درشتی
فروشان با زار تار و مسلک ساخت، از ین کلکوی تران کا بسان سیم باک اتش حسرت میگذاردیم
و می مانند زر صاف گداخته در بوته غیرت تک میانده با وجود اینها مهلت اشتیاق بیدار هر آن
کرده راه خانه ات کجاست که چون عیار از بسیار حکم در از میکش کی بصورت تاخرم دین
سیم غش انقد رآب کردیم که از چهره سالی بر روی کار آوریم خافه نا محمد خراب که طرزیر مانند این مین
افسرده ساخته اگر خود می ائید مرا طلبید و اگر مرا نه بینید بگذارید که ترا یبنم ، خوایش صلوتمیه از بادشنا
از خاک پای حضرت شهریار مدعائی مطلب که اصل آن سه حرفت حرف اول آن ته بار قدم بر
فرق ده گذاشته تا از یکی دو شود در جے بر رتبه و از بس مصدر صوابت مصدر صد واول پیدا
و قلب مقصود و اخر اخلاص کشته + وصوت صدا صومعه نشینان در ارز می قلب بین را سیرانان
از سر صفار بیان خبیر که از گوشها تصویر عنیان مرصوص ست قصد صعود نموده با حرف دوم ان بیای بیری
پنج قدم برشته خود را بروج بر زوال کرسی سی پایه حساب رسانیده سره کلمه لا اله لال در پایکمال کلی بین
و جمال است ؛ وسیله ما بین اصلاح صل کل اسلام کشته ثواب لباسیان کلام علی را بمقصودا والا بیان

در مجال


و بحبل جلاب بعلی رتبه جلی محکم نموده : و حرف سوم آن سپر همیت و هیچ انگشت فرق نمی پیوند
با هو وقف لاهوت و انتهای لا اله الا الله در دامن جل جلاله را محکم گرفته و چرخ هنگام از د یاد بحر
شاهانه از بنای هویت با هوبدعا ها میخواهد امین یا الحق صله لطافت این کلام طرزی بفضات
شان کل دیده با ده هنگامیکه فرزندم محمد و بیلک بحته تقدیم نمودن رساله دل اگاه در بخورات
اخلاق مهذبه سیف طرزی که خود نوشته و تذهیب کرده باسم حضرت سلطان عبد الحمید خان
غازی بحضور اقدس شهر یار رفته بود بعد از تقدیم کردن جواب به ماه طول کشید
اعضای پارلمینت دولت امیر تیمور قلب معلمین سجاعت سلطان باین چنین مشورت کردند
اول از کرج خوان طبیعت، از جابر حوادث و گفت که من کتابی که خوبی باطنی ان مجهرا با حکم رونات
در زمان عالم اقتاب نصف النهار روشن است: وحسن ظاهر ان با طن ان محصول حکومت ما نبات اس
نار مرین به تصنیف که ده دست نخد ومحمد ی بابت بابت تارش مه به پاشائی برحکومت شیر انا
بشر دولت استنبا نامجاهده ملت بحضور امیر المومنين خلیفة المسلمین وسلطان الخافقین سلطان عبد الحمید خا
غازی تقدیم نمودم بجواب خامنه قرارت مدیس من ملح عزت و با اسناد ولت عظم که کام ه و اسرد کایا
و برا بر ان قاتل اعم کرد در مقابل نین ول مجرد خان کمر بانی ہوں
بایستی کار اور ان کی روانه درخواست انسان کتد ای از کرج مخاطبت برکار دار خود می کنیم با
نا کتابی قدیم کرو جا او مذبور نام در نفرمو د اریسا کے خود را خو دو و ار زار حریت با شورانی انا
درو از مواد مجب فرااین ای دا د ند دوشن دار در کشی رجال دار درخوداند که این متقیاسی
هدا نا دعوا فراس طراز در حقها رو و عداوه شام بادکن و حقها شانزر سهام مل انفلون اینجا لا فاسده
بخواه گردید دست خالق جاعت صف شکر عالین و بنی شمیر و سهر ما زمان انا ناموس سر نو را در بیات عرضی
و ملی مردان برجا حرت وصیت جنگ انتهای شجاعت و سپر مروخان هم از ور باتفاق کشته ای را ورا
کر نقیا ایام حکومت میں عظیم خان زنحمنها عهد دولت امیر عبد الرحمن خان بما کینا دبگر خوار بیا دوستی
نیر عثمان ہند وسازان فراموش کر دی اسب بدار بلک بنجار بصبر ور و بارخان بی کن میرزا صادق کا
شکیبائی مظاهر سکته ندوی نما
در مطلب است و بمی علی رتبہ محمد و
شعله فروخی انها سینه پر
میشود و مجراسی بحر عرفات و بروی
حسرت می کشند که این چه پیچ دست
و ربط است از بخش فرزندی
انفضائی علوی طرزی وبس
در مناقب بانشهای دفع شریعه
اقتصات نکرده تا حالتی که در
عقاید با خود خرد بار جهانمان خودم
چنینی که یکه سواری قلم در میدان
سکندر تخت نام میبرد از هر جا
بقدم حکومت حقیتی تا خیر میکرد
بنجام درهم و شگوفه خرمی و رونق
و اذیتهای بین میشد تا اینکه درین
شبستان علوی طرزی رخت من
جلال الدین رومی نفیس مبارکی
در لاد و سیاره لا هوی آسمان جوی
چراغ دار اسلام نامی یافت دست
دارم بودی قراری علوی طرزی
بجایز ما کان قدسی نموده پاس
عقده کار را بدست خود بر آورده
با این کار سلطان شام چو بکر سحری
بر هیمه شب سکوت شام میزدین
همجماعت فی مجالس مسجد الحرام طرزی
در بغداد بوهین سم جهم زدن یکجاست


دولت و اخراجات راه هر کار حضرت سلطان برفع امر را که بهمل هزار حصت است قبول کنند دوست
فرمایند معلوم است که نوشته تقدیر ازلیت بپس نوشته تقدیر مکزیک تدبیر خاک نمیگردد و برا یقین صادق
و عقیده کامل اینجا و انجا تفاوت ندارد چنانچه خود طرزی صاحب گفته اند ص صیقاد دل بشود التخاطر و اعدام
عکس کاذاتیه کا فر میشو درس با با صادق اندلئی اندیشه راست و و زبجان کشمیری فکر رسا والا بجا
مصری خیال محکم و متفق شده ثبوت سانند پس بخور سلطان روج و صدارت عظمیای کابل امیران
خارجه فلکنا و جنابیان فرمودند که اگر حضرت سلطان مقرا نجاند دو یکجا با باطنی و نظا هر بقرار جسما اتفاقی در اندین
یکی امر مت شد قرار جسما علاوه برین میں ملکت بید و جا دیگر رو سرامه غلط و حطاد اگر یکی را کند دفتین این
از شرور پا پس به اعضا مجلس باثبات بین ان هم نمود و بخشه ثبوت امد مکه تعین اعضا میعاد بتون بودر مقود
کشته نودم شهر اعضا مجلس با رینش تمام مجلس ونما م تمام شد قوله از اسلامول شراعینی بانک دیگر که صه حل کین
نهاد جنا علی سیده ندید گشند با خاص و عام د را فرش تم عاش بان براز شیرینی ها در انها را مه جود بیان خان گردیدم
اعضا مجلس بایلت بدعا طول مهر دوام ان حضرت سلطان عالم السلطان کند بغرض مدنی جارتہ بقلعہ جانا
ا شده اند که دوان در ای دی داره ها را با بیان ن ا ور ا ا ام ابی ای
محمدی همت بلند مردانه جواد طبع خیر ها محب متفق مسلمات نهاد جامع جمع مکتها فیض محمد خان صلابه ولد صیب
خان اگرامی مکث بین الہی تمام سید و این اتفاقا حسنه که از عقیقه مصا و نیت ولق اخلاص فیض محمد خان است
ی محمدیست که دیوار فیضا اغفان بھی شد در مطبع انا چا د د د ماین برا در احتی در محمد اور جان
مرد مهر را در تما روسته امیشان به ن ا اتمام چاپ زین انا محمد انی کاربر داران به سود کی
ا او در این استان
ویران کام ان مان وان جه ترین نیت دو و ادین انا ان کا نام و مصنف بن ابی نیا
س شاد
رای ما را برای بی ام و برای بان با ما را برای این دایر
طبقه دهم و انا عبدی بود درام که یکی فاصله در راه د دیوان دو دکاپ ان دو نان بدم باش
قبض روح غیر مارزان نیا مر رفتم
وقت گوشت باز دی سگان جمله بهید
زانکه لم یعقش ناسپاس بیخ
ر مکر و اداری پر دور کنم حو صله
طریقی بخند می گفت جرف بجا
فاشی سور عفا و اصدای کار دست
نشت م مندر معون ایک الندان
دیوان دو نفت در حصارت و
حساب خود کا ہلی حرامز د کی حب
افغان اور اہم الله بر کارده
کر بھی شد سند بپور مجھ پہنچے
صحت مفهوم حمود اعوام است
در مطبع فیض حسیں مبعلی
ر او هم محمد انور خان بدست
خطة محمود زمان حله طبع شد
امیدوارم که خطا و سهو انرا
بذیل عفو پوشیده در گذرند و در
باره این مجموع که قیمت
منعقد است هرکس خرید